Billeder på siden
PDF
ePub
[ocr errors]

XXX. Entdeckt wurde dieses Gedicht 1864 von Ziegler: vgl. Jahrb. f. Philol. XCIII (1866) S. 159. Veröffentlicht wurde es zuerst von Bergk nach einer Abschrift Studemunds vor dem Index lectt. Hal. für den Winter 1865-66. Hieran schlossen sich die folgenden Herstellungsversuche an: Th. Fritzsche, de Theo

. , criti carmine Aeolico recens invento. Rostock 1865. H. Fritzsche im Rhein. Mus. XXI (1866) S. 247 flg. Schwabe, Theocriti carmen Aeolicum tertium, vor dem Index lectt. Dorpat. 1866. Hierauf teilte Ziegler a. 0. eine von ihm selbst angefertigte Abschrift mit, und das Gedicht wurde in die Ausgaben von Ziegler, H. Fritzsche und Paley, sowie in die zweite Ausgabe von Bergks Anthologia lyrica aufgenommen. Ahrens behandelte es in einem Programm: de Theocriti carmine Aeolico tertio nuper invento. Hannover 1868. Seitdem erschienen: J. Mähly, das 30. Idyll des Theocrit. Progr. des Pädagogiums zu Basel 1872. E. Schneidewind, de carmine Theocriti quod dicitur Aeolico tertio. Progr. Eisenach 1873. (Vgl. C. Hartung, philol. Anz. VI 321 flg.) L. Kraushaar, das dritte tolische Gedicht des Theokrit. (Progr. von Saarburg.) Strassburg 1877. Vgl. auch Bücheler, Rhein. Mus. XXX 41 flg. (Wordsworth schliesst sich an H. Fritzsche an.)

1. "Szlar hält Bergk für wahrscheinlicher.

2. τέτoρται δν έχει παΐδος έρως ευντα γεραίτερον Schneidewind. τέτoρμαι ότ’ έχει κτλ. C. Hartung. πετόρταιος Kraushaar. Vgl. Dubner, Rev. crit. 1867IS. 165.

3 Ag. άλλ' οπόσον το παιδί πρέπει. και νύν κτλ. τάς γάς τούτο χάρις Bergk. άλλ' όπόσων το παιδι πρέπει (χαρίσασθ' έτάρω τώραμένω μηδέν όλως) έχει. και νύν μεν το κάνουν ταίς μεν έχει τλησιπό(νοις φρένας) άπαν τούτο χάρισμ, αϊ τι παραύαις γλύκυ μειδίαι

. H. Fritzsche. άλλ' όπoσoν παίδι περισσέχει. και νύν μεν το κάκος ταις μεν έχει, ταις δε γύναικας ού ταϊς δ' αυ τούτο χάρις κτλ. Paley. αλλ' οπόσον παίδα περιρρέει άβας, τούτο χάρις κτλ. Mahly. κάλω, μελλιχρόω, σαύλ', ο πόθον τόππατι περρέχει (oder πύρ έχει): αύγας τούτο χάρις Schneidewind. κάλω ου μετρίως, αλλά πόθος τον περιπέπταται και ναι τας Χάριτας ταΐσι παρείαις γλύκυ μειδίαι C. Hartung. άλλ' οπόταν τώπα ίδην έχης, ταϊς αυγαϊς τε χάρις ταϊς τε παραύαις γλυκύ μειδίαι Kraushaar.

4. S. Zu τ. 3. ταϊς μέν έχει, ταΐσι δε μ' ούκ έχει Bergk. ταίς μευ έχει τλαιπαθέας φρένας Schneidewind. ταϊς μέν έχει, ταϊς δ' έαι αμέραις Mahly. ταϊς μεν έχει, ταΐσι δε μ' ουχ όραις Kraushaal.

7. λέπτον με Paley. έχθές γαρ παριών έδρακε παίς λέπτα με μέλιαρος Schneidewind.

10. έλκος έχων και το κέαρ δάκων H. Fritzsche. και το βέλος στένων M&hly. και το πόθω βέλος Schneidewind.

11. eloxahéoas erklärte Fr.: „revocavi animum meum, ich rief mich zur Besinnung zurück. Der Geist oder das Herz war ja bei

[ocr errors]

dem Geliebten“. πολλά και κολάσας M&hly. διελεξάμαν Bergk. διέκνιξέγων Schneidewind.

12. τί δή ταύτ' επόης erklärte Fr.: was triebst du dies ? was hängest du diesen Liebesgedanken nach in der ganzen Zeit, . ? v. 2)?" Das Richtige erkannte Måhly. τί δήτ' αύτε πόθης Schneidewind.

13. ουκ επίδησθ' Curtius (bei Fr.). ουκέτ' ίσησθ' Schwabe. ουκ επίσησθ' oder ούκι Λίσησθ' Paley. ουκέτ' ίσαις Ziegler. ουκ επίδεσθ' Mahly. ούκ άίησθ' Schneidewind.

14. μη ούτι νέος ταν ιδέαν πέλη Bergk. μή σύ νέος ταν ιδέαν πέλης Fr. μή ουχί νέος ταν ιδέαν πέλη M&hly. γηραλέος ταν ιδέαν πέλη Schneidewind. μή τι νέος ταν ιδέαν πέλη; Paley.

15. άρτια γεύμενοι Kreufeler.

16. άλλος ελάσθη Bergk. άλλος εράσθη Paley. άλλος εθέλει Schneidewind. άλλω ελάσθης oder εράσθης C. Hartung.

17. μελετημάτων Paley. παιδός έραντι προγενεστέρω Bergk. παΐδος ερώτων και ελεύθερον Fr. παιδός εράντεσσι τάπερ πέλει Ahrens. παιδός εράντεσσι παθημάτων oder έραισιν μελετημάτων Mahly. παϊδος ερώτων ποτί γήραϊ Schneidewind.

18. (τώ μεν γαρ βίως) έρπει προγόνους σ' ελάφω θοάς Bergk. έρρει st. έρπει C. Hartung. (έρπει) το πρόσω γ' ως έλ. θ. Paley. βραδινάς Τσέλ. θ. M&hly. ρα γόναις ισέλ. θοαϊς Schneidewind. δα γόνω σ' έλ. θοάς Kraushaar. γόνο ίσ' έξ έλ. θ. Τh. Fritzsche in Bursians Jahresber. 1878 I 112.

19. αλλάσσει Krentsler. αλύσκει Kraushaar. ότλάσει δ' ετέραν π. Ρaley. σαλέει δ' άτ' έρα π. Schneidewind. ορμάσει δε πέραν π. C. Hartung. αύριον αμέραν Bergk. αύριον άμερος Fr. τη αύριον αμέρα M&hly. ώριον ώμπορος Schneidewind. αύριον ώμπορος C. Hartung. ούριος αμέρα Kraushaar.

20 f. πεδ' υμαλίκω oder υμάλικος Bicheler. πολίω λύκω μέλει Schneidewind. ουδ' άνει γλυκεράς κτλ.: μένει τώ δ' M&hly. μέλει άλίκων (st. πεδ' υμαλίκων): μένει τώ δ' C. Hartung. Der Ausdruck γλυκεράς άνθεμον ήβας würde besser für das Verhältnis Zu einem Liebenden als für das zu den Freunden passen; allein bei ersterer Erklärung erscheint mir ouălıç (da gerade hier der Liebende ein älterer Mann ist) nicht angemessen. (Vom Geliebten steht oμήλιξ Theogn. 1063.)

21. Das überlieferte tő erklärte Fr.: „nach dem aber, der selbst der Vergänglichkeit unterworfen ist, verzehrt die Sehnsucht (dir) auch das innerste Mark?" to schrieb Bergk.

23. (παύσασθαι δ' ενιαυτός) χαλεπάς ούκι δύας άλις Bergk. χαλέπας ουκ ίκανος νόσω Fr. παύσαι τον δ' (ενιαυτός χαλεπάς ούκι δύας σθένει) M&hly. παύσασθαι δ' ενιαύτοις (χαλέπας ουκ ίκανος νόσω) Schneidewind.

24. έλεξ' εγών st. εμεμψάμαν C. Hartung. πόλλ' αυ τότ’ st. πολλά προτ’ M&hly. πύλλων τότ' Schneidewind.

[ocr errors]

27. ερεϊν oder είρειν M&hly.
28. μακράν C. Hartung.
29. ώγαθος Bergk.

32. αινά σt. ώκα Schneidewind. ανέμων ου δίκαιον φορείς; Bergk. όνέμων ήκα φόρην πρέπει Fr. όνεμον μών άικες στροβεϊν; Mahly. πεδαέλλαν αίκως φόρη Bacheler. τάχ' ο μέλλων άνεμος φορεί Kraushaar.

Beren. 1. και Τoup.

4. Über plapátotos vgl. Dilthey, epigr. Gr. in muris picta (ind. schol. Gotting. 1878-79) 8. 16.

Epigr. Vgl. Ahrens, Philol. XXXIII 608 f.

ΠΙ. 6. καταγρόμενον ο, καταγρώμενον k. καταγόμενον Anth. Pal. IX 338. και άγρεμόνας Ahrens. κατειβόμενον Dilthey, obss. crit. in anth. Gr. (ind. schol. Gotting. 1878) S. 16.

IV. 1. tóditai Anth. Pal. IX 437 nach Holders Collation. τώς αι wie es scheint e, τας αι Ε, τας αι D. τάς τε δρύας vermutete Meineke.

3. ασκελές Jahn, Philol. XXVIII 7.

5. σακός δ' ευίερος Τoup. σακος ο ευ (2) ιερός k, κάπος δ' ευ Ιερός C. έρκος δ' ευθ' ιερόν Αnth. κάπος δε σκιερός Junt. έρκος δ' εύθριγκον Kaibel, Hermes XV 457, sehr angprechend. deváov Meineke zu Bion 15, 1, mit Verweisung auf Odyss. 13, 109. Vgl. Hartel, Wiener Stud.I 20.

15. ανανεύση k C. ανανεύοι Αnth. άρα νεύση D. άρα hat hiernach keine Beglaubigung.

V. 1. ταν μοισάν Αnth. Ρal. IX 433.
5. ,, Anth. Ρal. nach Holders Collation λασιαύχενες (iber dem

.
letzten ε ein o) εγγύθεν άντρου.Fr.

VI. 3. Vgl. Ahrens, Philol. XXXIII 388 Anm.

VIII. 3. αντι δε πολλής Αnth. Ρal. nach Holder. αντί δε πολλάς die Theokrit-Hdss. αντί δε βώλου Heinsius. αντί δε πέλλης Wordsworth in der 2. Ausg.

Χ. 3. ετέρως, wie es scheint, k D und Anth. Ρal. VI 338. έτερος ο. Ersteres ist also allein beglaubigte Überlieferung.

ΧΙ. 4. ών Αnth. Ρal. ήν die Theokrit-Hdss.

ΧVΙΙ. 5. πελωρισται Anth. Ρal. (ΙΧ 600). πελωριστή ) scheint im Archetypus der Theokrit-Hdss. gestanden zu haben. πελωριστά Ahrens.

6 Ag. Ameis behielt μεμναμένους bei und übersetzte, indem er die Worte σωρόν γαρ είχε ρημάτων als Parenthese fafste, εο: ,,utpote qui viro populari (thesauros enim habebat praeceptorum) memores essent rependendi mercedem.“ Seine Anmerkung lautet: ,Ex sex codicibus, in quibus sunt optimi Palat. et Mediol. k, admittendum putavi accusativum μεμναμένους, quippe quem tueri posse mihi videar ex usu notissimo apud Rost. gr. Gr. § 131, 4.

.

ω

[ocr errors]

Nunc simul magis apparet quid velit parenthesis σωρόν γαρ είχε Ônuárwv, i. e., Epicharmus comoediis populares cum ad alias virtutes colendas tum ad gratum animum habendum excitaverat.“ Fr. citierte ausserdem Krüger I § 56, 9, 10. Aber weder bierdurch noch durch die angeführte Stelle bei Rost erscheint der Accusativ peuvauévovs irgendwie gerechtfertigt.

ΧVΙΙΙ. 4. τελευταί Αnth. καλείται die Theokrit-Hdss. τι μήν; έτι χρησίμα καλείται Τoup.

XX. 6. TOūTO st. toūTov C. Hartung, nicht unwahrscheinlich.
XXI. Eine metrische Bemerkung bei Meineke, Choliamb. S. 90.
XXV. 2. rollois Ahrens.
5. TEQLGTEQ Anth. Plan.

XXVI. In der Überschrift will Flach (Unters. über Eudokia u. Suidas S. 128 Anm. 1) Olavos Agtɛuidpov schreiben.

Ad. 32 και με κάτ’ ευ δίκαζε Fr.

Syr. 3. Die richtige Erklärung von tavpotátwo ist die des Pediasimus.

Griechischer Index.

[ocr errors]

Αίγειρος 7, 8.
αιγιλος 5, 128.
αιγίπυρος 4, 25. .
ακίρα γυνά 28, 15.
ακρά χλοος 24, 60.
άκυλος 6, 94.
άλλος at. έτερος 6, 46.
αλοσύνα 30, 12.
αμφί 4, 19. 25, 9. αμφί περί

7, 142.
αμφότερον 25, 69.
άν. λέγοιμί κε 25, 195. fehlt

beim Opt. 8, 13. fehlt im
Nachsatze 16, 43. öv bei εl im
fortgesetzten Conditionalsatze 2,

124. ώς άν m. Opt. 2, 142.
ανακλέπτω 5, 9.
αναπλέκω καλύκεσσι 3, 23.
ανεμώνα 5, 92.
άνθεμον ήβας 30, 20.
αντίον ποτίδην αιδεσθείς 30, 8.
από σκηνής αγοράζω 15, 16. από

χρoιής θήλυς 16, 49. από στέρ-
νων πλατύς 24, 78. απ’ ακάνθας
χαϊται 6, 15-16. από παλαίστρας
άγχεται 7, 125. από καρδίας φι-
λεϊν 29, 4. δωδεκαταίος αφ' ου

2, 157.
αρα ohne Frage 7, 105.
άρτι γεγεύμενος των ετέων 30, 5.
ασφόδελος 7, 68.
ατρακτυλλίς 4, 52.
αυτός, solus 5, 85. herus 24, 50.

από αυτού 7, 5-6.
αυτόθεν έξ 25, 171.
άφνειός m. Dat. 25, 119.
βαρύς θεός 17, 19.
βιάζεσθαι (είσω) 15, 76.
βύσσος 2, 73.
γάρ. και γάρ in amibäischen Lie-

dern 5, 82. αλλά συ γαρ 1, 19.
γε in der Antwort 4, 14. ή ρά γε;

3, 8. 4, 53. γε μέν 17, 137.
γεγεύμενος των ετέων 30, 15.

im Nachsatze 1, 11. explicat.

15, 15. nai...d 1, 90.
δεύτερος μετά 1, 3. 2, 131.
δή τon bekannten Dingen 1, 19. 11,

6. beim Imperat. 15, 29. 10,
41. -- μη δη μυθεύ 10, 20. και

δη μάν 7, 120.
δια στόματος 12, 21.
δι' οφρύγων 30, 7.
δοκίμωμι δοκίμοι 30, 25 – 26.
ει γαρ 12, 17. εί τι εσθλόν 7, 4.

Epigr. 16, 4.
εί' άγε 2, 95.
εις, Zweck 5, 98. ad fluvium 5,

123. ad hominem 12, 33. εις

άλις 26, 17.
είτ in indir. Frage 2, 150. είτε συ

1, 124.
εκ πατέρων άφνειός 24, 106. εκ

πρώρηθεν 22, 11. Ελίκηθεν 25,
180. έκ ψυχής 8, 35. έκ Μοι-
ραν 1, 140. εξ Αφροδίτης 2, 30.
εκ ποδός 7, 6. εκ θυέων 2, 10.
εκ τράγοιο δέρμα 7, 15. εξ όρεος
11, 27. εκ μέσου ήματος 10, 5.
έκ, cum antea esset 22, 112. εξ

ίσου 5, 25.
εκσαλάσσω 2, 85.
έλκος σύριγξ p. 297, 7.
εν adν. 2, 68. εν οφθαλμούς οράν

4, 7. εν ελαφρώ 22, 212. κατα-
βάλλω εν πυρί 2, 54. έν κομά-
ροισι κέονται 5, 129.
εός, tous 25, 55 Anm.
έπειτα nach Partic. 25, 143.
επί m. Genet. Ziel 7, 130. επ' εμού,

me νινο 7, 86. γέρθ' επί γης
έκλασσε 25, 146. επι φρεσι θεϊ-
ναι 25, 276. επ' ήματι, den Tag
über 24, 137. επί πήρα, das
Augenmerk gerichtet auf – 1,
49. επί βουσί 17, 101. επ' εμοί,
in potestate 15, 72. επί τινι αίθο-
μαι α. 8. W. 2, 40. εφ' εσπερίοις

[ocr errors]
[ocr errors]
« ForrigeFortsæt »