Billeder på siden
PDF
ePub

man.

nour.

ture.

σας.

Yes, I swear it to you. Το έχω διά χαράν μου να τας I have a pleasure in serving | Ναι, σας ομνύω. δολεύσω,

you.

Σας ομνύω ωσάν τεμημένος άν- 1s wear to you as an honest Είστε ευγενικός και ευπροσήγορος. You are obliging and kind. θρωπος. Αυτό είναι πρεπον..

That is right. .

Σας ομνύω επάνω εις την τιμήν I swear to you on my hoΤι θέλετε και τι ορίζετε; What is your pleasure ?

μου,
What are your coinmands ?
Πιστεύσετε με.

Believe me. Σας παρακαλώ να με μεταχει- I beg you will treat me | Ημπορώ να σας το βεβαιώσω. I can assure you of it. ρίζεστε ελεύθερα.

freely.

Ηθέλα βάλη στίχημα, ότι θέ- I would lay what bet you Χωρίς περιποίησες.

Without ceremony.
λετε δια τούτο.

please on this.
Σας αγαπώ εξ όλης μου καρδίας. I love you with all my Μη τύχη και αστείζεσθε (χορα. You jest by chance ?

heart.

τεύετε); Και εγώ ομοίως.

And I the same.

Ομιλείτε με τα όλα σας; Do you speak seriously? Tιμήσετε με ταϊς προσαγαϊς Honour me with your Εγώ σας ομιλώ με τα όλα μου, I speak seriously to you, σας.

commands.

και σας λέγω την αλήθειαν. and tell you the truth. "Εχετε τίποτες να με προστά - Have you any commands | 'Εγώ σας το βεβαιώνων. I assure you of it.

for me ?
Το έπροφητεύσετε.

You have guessed it. Προστάξετε τον δούλον σας. Command your servant.

Το επιτεύχετε.

You have hit upon it.

I believe you. Προσμένω τας προσαγάς σας.

Σας πιστεύω.

I wait your commands.
Με κάμνετε μεγάλης τιμήν.

I must believe you.
Πρέπει να σας πιστεύσω.

You do me great honour.
Φθάνουν και περιποίησες σας παρα- Not so much ceremony, I

Αυτό δεν είναι αδύνατον. This is not impossible. καλά.

beg. .

Το λοιπόν ας είναι με καλήν ώραν. Then it is very well. Προσκυνήσετε εκμέρους μου τον Present my respects to the

Καλά, καλά.

Well, well,
Δεν είναι αληθινόν.

It is not true. άρχοντα, ή τον κύριον. gentleman, or his lord.

It is false. ship.

Είναι ψευδές.

. Βεβαιώσετε τον πως τον ενθυ- Assure him of my remem

Δεν είναι τίποτες από αυτο. There is nothing of this. μούμαι.

brance.

Είναι ένα ψεύδος μία απάτη. It is a falschood, au tmposΒεβαιώσετε τον πώς τον αγαπώ. Assure him of my friend.

ship. .

Εγώ αστείζομουν (έχoράτευα.) I was in joke.
Δεν θέλω λειψει να του το είπω. I will not fail to tell him or | 'Εγώ το είπα διά να γελάσω. I said it to laugh.

it.
Τη αληθεία.

Indeed.
Προσκυνήματα εις την αρχόντισ- My compliments to her Με αρέσει κατά πολλά. It pleases mo much.

ladyship.

Συγκατανεύω εις τούτο. I agree with you. Πηγαίνετε έμπροσθά και σας Go before, and I will follow

Δίδω την ψήφον μου.

I give my assent. ακολουθώ.

you.

Δεν αντιστέκομαι εις τούτο. I do not oppose this. 'Ηξεύρω καλά το χρέος μου. I well know my duty. Είμαι σύμφωνος, έκ συμφάνου. I agree. "Ηξεύρω το είναι I know my situation.

I will not μου.

'Εγώ δεν θέλω.

. Με κάμνετε να εντρέπομαι με You confound me with s0 'Εγώ έναντιώνομαι εις τούτο. I object to this.

. ταϊς τόσαις φιλοφροσύναις much civility. σας.

Δια να συμβουλευτής, να στο- To consult, consider, or Θέλετε λοιπόν να κάμω μίας Would you have me then

χασθής, ή να αποφασίσης.

resolve. αρχειότητα και

be guilty of an incivility ? Υπάγω έμπροσθά δια να σας 1 go before to obey you.

Τι πρέπει να κάμωμεν; What ought we to do? υπακούσω,

Τι θα κάμαμεν ;

What shall we do ? Διά να κάμω την προσταγήν σας. Το comply with your com

τί με συμβουλεύετε να κάμω ; What do you advise me to mand.

do ? Δεν αγαπώ τόσαις περιποίησες. I do not like so much cere

Οποιον τρόπον θέλομεν μετα- What part shall we take ? mony.

χειρισθή ημείς και Δεν είμαι στελείως περιποίητι- I am not at all ceremoni- "Ας κάμωμεν έτζη.

Let us do this. κός.

Είναι καλίτερον εγώ να

It is better that I
Αυτό είναι το καλύτερον.

Σταθητε ολίγον.
This is better.

Wait a little.
Τόσον το καλίτερον.

So much the better.
Δεν ήθελεν είναι καλίτερον να - Would it not be better

that Εχετε λόγον, έχετε δίκαιον.

You are in the right.

"Εγώ αγαπούτα καλύτερα. I wish it were better. Δια να βεβαιώσης, να αρνηθής, να Το firm, deny, consent, Θέλετε κάμει καλύτερα αν - You will do better if συγκατανευσης, και τξ.

&c.
Αφήσετέ με.

I.et me go.
Είναι αληθινόν, είναι αληθέστατον. It is true, it is very true. 'Αν ήμουν εις τον τόπον σας If I were in your place
Δια να σας είπω την αλήθειαν. To tell you the truth.

εγώ -

1“Οντως, έτζη είναι.

Really, it is so.
Εί ναι το ίδιον.

It is the same.
Ποίος αμφιβάλλει και

Who doubts it ? Δεν είναι ποσώς αμφιβολία. There is no doubt. Το πιστεύω, δεν το πιστεύω. I believe it, I do not be- The reader by the specimens below will be enabled to compare lieve it.

the modern with the ancient longue. Λέγω το ναί. I say yes.

PARALLEL PASSAGES FROM ST. JOHN'S Λέγω το όχι. I say no.

GOSPEL. Βάλλω στίχημα ότι είναι.

Nέον.

Αυθεντικόν, Βάλλω στίχημα ότι δεν είναι I wager it is not so. έτζη.

Κεφάλ. ά.

Κεφάλ, ά.
Yes, by my faith.

1. ΕΙΣ την αρχήν ήταν ο Ναι, μα την πίστιν μου.

1. 'ΕΝ αρχή ην ο λόγος, Εις την συνείδησίν μου.

In conscience.

λόγος και ο λόγος ήταν μετά και ο λόγος ήν προς τον Θεόν, Μα την ζωήν μου.

Θεού και Θεός ήταν ο λόγος. και Θεός ην ο λόγος.

ous.

I wager it is.

By my life.

2. 'Ετούτος ήτον είς τήν 2. Ούτος ήν εν αρχή προς αρχήν μετά Θεού.

τον Θεόν. 3. “Ολα [τα πράγματα] 3. Πάντα δί αυτού εγέδια μέσου του [λόγου] εγί- νετο και χωρίς αυτού εγένηκαν, και χωρίς αυτόν δεν νετο ουδε εν, γέγονεν. έγινε κανένα είτι έγινε.

4. Εις αυτόν ήτον ζωή. 4. 'Εν αυτα ζωή ήν, και και η ζωή ήταν το φως των και ζωή ήν το φως των ανθρώανθρώπων.

5. Και το φώς εις την 5. Και το φώς έν τη σκοσκοτείαν φέγγει, και η σκο- τία φαίνει, και η σκοτία τεία δεν το κατάλαβε. αυτο που κατέλαβεν.

6. Εγιναν ένας άνθρωπος 6. 'Εγένετο άνθρωπος απε. απεσταλμένος από τον Θεόν, σταλμένος παρά Θεού, όνοτο όνομά του Ιωάννης. μα αυτω 'Ιωάης.

πών.

THE INSCRIPTIONS AT ORCHOMENUS FROM

MELETIUS. 'ΟΡΧΟΜΕΝΟΣ, κοινώς Σκριπού, πόλις ποτέ πλουσιατάτη και ισχυρωτάτη, πρότερον καλουμένη Βοιωτικαί 'Αθήναι, εις την οποίαν ήτον ο Ναός των Χαρίτων, εις τον οποίον έπλήρωναν τέλη οι Θηβαίοι, ούτινος το έδαφος άνεσκάφθε ποτε υπό των 'Ασπαλάγκων. Επανηγύριζον εις αυτήν την πόλιν τα Χαριτήσια, του οποίου 'Αγώνος εύρον επιγραφάς έν στήλαις ένδον του κτισθέντος Ναού επ' ονόματι της Θεοτόκου, υπό του Πρωτοσπαθορίου Λέοντος, επί των Βασιλέων Βασιλείου, Λέοντος, και Κωνσταντίνου, έχούσας ούτως. 'Εν μέν τη μια κοινώς.

[ocr errors]

«'Ανδρας Αυλητές. « Διοκλής Καλλιμήδου Θηβαίος.

"Ανδρας ηγεμόνας.
« Ρόδιππος Ροδίππου 'Αργείος.

Τραγωδός.
• Ιπποκράτης 'Αριστομένους Ρόδιος.

« Κωμωδός.
Καλλίστρατος 'Εξακέστου Θηβαίος.

« Τα επινίκια.

Κωμωδιών Ποιητής.
« 'Αλέξανδρος 'Αριστίωνος Αθηναίος.”

« 'Εν δε τη έτερα δωρικώς.
« Μνασίνω άρχοντος αγνοθετίαντος τον

Χαριτείσιον, ευαριόστων πάντων οι τυίδε ένεκασαν τα χαριτείτια.

Σαλπιγκτάς.
« Φίλινος Φιλίνο 'Αθάνειος.

Κάρουξ.
Ειρώδας Σωκράτιος Θείδειος.

« Ποειτάς.
Mήστωρ Μάστορος Φωκαιεύς.

« Ραψευδάς.
Κράτων Κλίωνος Θείβειος.

« Αύλειτάς.
Περιγενείς Ηρακλείδαο Κουζικηνός.

Αυλαευδός.
« Δαμινέτος Γλαύκω 'Aργιος.

Κιθαριστάς. " Δάματρος Αμαλών Αίολεύς από Μουρίνας.

« Τραγαευδός. « 'Ασκλαπιόδωρος Πουθεάο Ταραντινός.

« Καμαευδός. “ Νικόστρατος Φιλοστράτων Θείξειος.

«Τα έπινίκεια Καμαευδός. Εύαρχος Ηροδότω Κορωνεύς.”

'Εν άλλο Λίθων. Μύριχος Πολυκράτους Iαρώνυμος διoγίτονος άνδρεσσι

χοραγείσαντες δικάσαντες διονύσου ανέθηκαν τίμωνος άρχοντος αυλίοντος κλέος αδoντoς άλκισθένιος.”

'Εν έτέρω Λίθο. θυνάρχω άρχοντος, μεινος θειλουθίω, άρχι « Εύβωλι άρχιδάμω φωκεία ......... ος απέδωκα από τις σουγγραφώ πέδα των πολεμάρχων, κή των κατοπτάαν,

ανελόμενος τάς σουγγραφώς τας κιμένας παρ ευφρόνα, « κή φιδίαν κή πασικλεϊν .......... κη τιμόμειδον φακείας, « κή δαμοτελεϊν λυσιδάμω, κή διονυσον καφισοδίων χρω« γεία και το ψαφισμα τω δάμω.

MWETDMI « θυμάρχω αρχοντος, μεινος αλαλκομεία Ε αρναν πολύ«κλειος ταμίας απέδωκε ευδαιλυ άρχιδάμν φωκεϊί από “ τάς σουγγραφω το καταλύπον και το ψήφισμα το

δάμω, ανελόμενος τάς σουγγραφώς τας κάμερας πέρ “ σώφιλον, κή εύφρονα φωκέας. παρ διανύσιν κα

φισοδύρω χηρωνέα, κή λυσίδαμον δαμoτέλιος πέδα των πολεμάρχων, κή των κατοπτάων.

ΕΕΕΕΡΙΙΙΟΗ «"Αρχοντος έν έρχομενο θυμάρχω, μενός 'Αλαλκομενία, έν « δε Εελατίη Μενοίταο Αρχελάω μεινος πράτα. Ομολο. γά Εύβωλυ ελατίη, ο κή τη πόλι έρχομενίων. Επειδή

κεκομίστη Εύβαλος παρ της πόλιος το δάνειον τα κατ « τάς ομολογίας τάς τεθίσας θυμάρχων άρχοντες, μεικός

θειλουθία, κή ουτ οφειλέτη αυτα έτι ουδέν τε, ταν πόλιν, αλλ' απέχει πάντα περί παντός, κή αποδεδειξε τη πόλι το έχοντες τας ομολογίας, ει μεν ποτί δεδομέ

« οίδε ένίκων τον αγώνα των χαριτησίων.

« Σαλπιστής. «« Μηνις Απολλωνίου Αντιοχεύς από Μαιάνδρου.

* Κήρυξ. « Ζωίλος Ζωίλου Πάφιος.

« Ραψωδός. Νουμήνιος Νουμινίου Αθηναίος.

« Ποιητής επών. « 'Αμηνίας Δημοκλέους Θηβαίος.

« Αυλητής. «'Απολλόδοτος 'Απολλοδότου Kρής.

Αυλανδός. «Ρόδιππος Ροδιππού 'Αργος.

Κιθαριστής. « Φανίας 'Απολλοδότου του Φανίου Αίολεύς από Κύμης.

κιθαρωδός. « Δημήτριος Παρμενίσκου Καλχηδόνιος.

Τραγωδός. “ “Ιπποκράτης Αριστομένους Ρόδιος.

•* Κωμωδός. Καλλίστρατος 'Εξακέστου Θηβαίος.

« Ποιητής Σατύρων. « 'Αμηνίας Δημοκλέους Θηβαίος.

«« Υποκριτής. Δωρόθεος Δωροθέου Ταραντινός.

Ποιητής Τραγωδιών. Σοφοκλής Σοφοκλέους Αθηναίος.

Υποκριτής. Καζίριχος Θεοδώρου Θηβαίος.

** Ποιητής Κωμωδιών. «'Αλέξανδρος 'Αρίστωνος Αθηναίος.

Υποκριτής. «“Ατταλος Αττάλου Αθηναίος. « οίδε έίκων τον νήμητον αγώμα των ομοδίων.

« Παϊδας αυληστάς. « Διοκλής Καλλιμήδου Θηβαίος.

« Παϊδας ηγεμόνας. Στρατίνος Ευνίκου Θηβαίος.

[ocr errors]
[ocr errors]

00

60

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

τον χρόνον Εύβωλυ επί νομίας έτι απέτταρα βούεσαι Ευρωπαϊκές Διαλέκτους μεταγλωττίσθη.” Και εν ενη σουν ίππυς δια κατίης Ει κατι προβάτυς σουν ήγυς | λόγω, οι Νεώτεροι, αν δεν έπερναν δία οδηγούς τους προγόχειλίης αρχι το χρόνο και ενιαυτός και μετά θάναρχον νους μας, ήθελαν ίσως περιφέρονται ματαίως μέχρι του άρχοντα έρχομενίως απογραφέσθη δε Εύβωλον κατ' νύν. Αυτά δεν είναι λόγια ενθουσιασμένου διά το φιλογενές

ενιαυτόν έκαστον παρ τον ταμίαν κή των νόμων αν τότε | Γραικού, είναι δε φιλαλήθους Γερμανού, όστις έμετάφραση “ καύματα των προβάτων,κή των ηγών, κή των βουών, κή των τον Νέον 'Ανάχαρσιν από του Γαλλικού εις το Γερμανικών. ' ίππων, κή κάτινα άσαμαίων 9ίκη το πλείθος μει απογράφεσο δι πλίστα των γεγραμμένων εν τη συγχωρείσι "Αν λοιπόν και εμείς θέλωμεν να μεθέξωμεν της γνώ

η δέκατης .......... και το εννόμιον Εύβωλον οφείλει σεως των λαμπρών κατορθωμάτων όπου έκαμαν οι θαυ«λις τον ερχομενίων αργουρία .............. τετταράκοντα | μαστοι εκείνοι Προπάτορες ήμών, αν επιθυμώμεν να μάθω« Εύβωλυ καθ' έκαστον ενιαυτόν, κή τόκον φερέτα δραχ- μεν την πρόοδον και αύξησίν των εις τας Τέχνας και

............ τας μιάς εκάστας κατά μείνα. Επιστήμες και εις κάθε άλλο είδος μαθήσεως, αν έχωμεν “ τον κή έμπρακτος έστω τον ερχομένιον

.......... και τα

περιέργειαν να γνωρίσαμεν πόθεν καταγόμεθα, και οποίους εξής.”

θαυμαστούς και μεγάλους άνδρας, εί και προγόνους ημών, 'Εν άλλοις Λίθοις.

φεύ, ημείς δεν γνωρίζομεν, εις καιρόν όπου οι 'Αλλογενείς “ 'Ανοδώρα σύνφορο» χαίρε.” ΝοκYEΣ. «Καλλίπιτον αμ- θαυμάζουσιν αυτούς, και ως πατέρας παντοιασουν μαθήφάριχος και άλλαι. 'Εν ουδεμία 'Επιγραφή ιδον τόνον, ή

σεως σέβονται, ας συνδράμωμεν άπαντες προθύμως εις την πνεύμα, και δε ημείς υπογράφομεν, οι παλαιοί προσέγραφον. | έκδοσιν του θαυμασίου τούτου συγγράμματος του Νέου Και τα εξής."

'Αναχάρσεως.

Ημείς ούν οι υπογεγραμμένοι θέλομεν εκτελέσει προ

θύμως την μετάφρασιν του Βιβλίου με την κατά το δυνατόν The following is the Prospectus of a translation of Ana

ημίν καλήν φράσιν της νύν καθ' ημάς ομιλίας, και εκδόντες charsis into Romaic, by my Romaic master, Marınarotouri,

τούτο εις τύπον, θέλομεν το καλλωπίσει με τους Γεωγραwho wished to publish it in England.

φικούς πίνακας με απλάς Ρωμαϊκάς λεξεις έγκεχαρα. ΕΙΔΗ' ΣΙΣ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΗ'.

γμένους εις εδικά μας γράμματα, προστιθέντες ότι άλλο

χρήσιμον και αρμόδιον εις την Ιστορίαν. Γρος τους εν φιλογενείς και φιλέλληνας. "ΟΣΟι εις βιβλία παντοδαπά εντρυφώσιν, οξεύρουν πόσον

"Ολον το σύγγραμμα θέλει γένει είς τόμους δώδεκα είναι το χρήσιμον της Ιστορίας, δι' αυτής γάρ εξευρίσκε- κατά μίμησιν της Ιταλικής εκδόσεις. Η τιμή όλου του ται η πλέον μεμακρυσμένη παλαιότης, και θεωρούνται ως | Συγγράμματος είναι φιορίνια δεκαέξη της Βιέννης διά την έν κατόπτρα ήθη, πράξεις και διοικήσεις πολλών και δια! | προσθήκης των γεωγραφικών πινάκων. ο φιλογενής' ούν φόρων Εθνών και Γενών ων την μνήμην διεσύστατο και δια- | Συνδρομητής πρέπει να πληρώση εις κάθε Τόμον φιορίνι ένα σώσει η ιστορική Διήγησις εις αιώνα τον άπαντα.

και Καρανταγία είκοσι της Βιέννης, και τούτο χωρίς καμ

μίαν πρόδοσιν, αλλ' ευθυς όπου θέλει το παραδοθή ο Τόμος Μία τετοια Επιστήμη είναι ευαπόκτητος, και εν ταυτα τυπωμένος και δεμένος. αφέλιμη, ή κρείττον ειπείν αναγκαία διατί λοιπόν ημείς μόνοι να την υστερούμεθα, μή ηξεύροντες ούτε τας αρχάς | Ερρωμένοι και ευδαίμονες διαβιώσιτε “Ελλήνων Παίδες. των προγόνων μας, πόθεν πότε και πώς ευρέθησαν εις τας

Της υμετέρας αγάπης εξηρτημένοι. Πατρίδας μας, ούτε τα ήθη, τα κατορθώματα και την

Ιωάννες Μαρμαροτούρης. διοίκησίν των; Αν έρωτήσωμεν τους 'Αλλογενείς, ηξεύρουν

Δημήτριος Βενιέρης. να μας δώσουν όχιμόνον ιστορικώς την αρχήν και την

Σπυρίδων Πρεβέτος. πρόοδον των προγόνων μας, αλλά και τοπογραφικές μας

'Εν Τριεστία, τη πρώτη Οκτωβρίου, 1799. δείχνουν τις θέσεις των Πατρίδων μας, και οιονεί χειρα. γεγοι γινόμενοι με τους γεωγραφικούς των πίνακας, μάς λέγουν, εδώ είναι αι Αθήναι, εδώ η Σπάρτη, εκεί αι Θησαι, τόσα στάδια ή μίλια απέχει και μία 'Επαρχία από την

THE LORD'S PRAYER IN ROMAIC. άλλην. Τούτος ώκοδόμησε την μίαν πόλιν, εκείνος την αλλην και τξ. Προσέτι άν έρωτήσωμεν αυτούς τους μη Ελ. Ω ΠΑΤΕΡΑΜΑΣ και που είσαι εις τους ουρανούς, ας ληνας χειραγωγούς μας, πόθεν έπαρακινήθησαν να εξερευνή- αγιασθή το όνομά σου. Ας έλθη η βασιλεία σου. Ας γένη σουν αρχάς τόσον παλαιάς, ανυποστόλους μας αποκρίνονται το θέλημά σου, καθώς εις τον ουρανόν, έτζη και εις την με αυτούς τους λόγους. «Καθώς ο εκ Σκυθίας 'Ανάχαρσις, γήν. Το ψωμίμας το καθημερινών, δός μας το σήμερον. « αν δεν έπερείχετο τα πανευφρόσυνα εκείνα Κλίματα και συγχώρησέ μας τα χρέημας, καθώς και εμείς συγ« της Ελλάδος, αν δεν έμφορείτο τα αξιώματα, τα ήθη και χαρούμεν τους κρεοφειλέτας μας. Και μην μάς φέρεις “ και τους Νόμους των Ελλήνων, ήθελε μείνη Σκύθης και πειρασμόν, αλλά ελευθέρωσή μας από τον πονηρόν. “Οτι

το όνομα και το πράγμα ουτω και ο ημέτερος Ιατρός, | εδική σου είναι η βασιλεία δε, η δύναμις, και η δόξα, εις * αν δεν έμάνθανε τα του Ιπποκράτους, δεν εδύνατο να τους αιώνας. 'Αμήν.

προχωρήση εις την τέχνης του. "Αν ο εν ημίν Νομοθέτης « δεν εξέταζε τα του Σόλωνος, Λυκούργου, και Πιττακού, « δεν έδύνατο να ρυθμήση και να καλιεργήση τα ήθη των

ΠΑΤΕΡ ημών και εν τοις ουρανούς, αγιασθήτω το όνομά «Ομογενών του: αν ο Ρήτωρ δεν απηνθίζετο τας ευφραδείας

σου. Ελθέτω η βασιλεία σου γενηθήτω το θέλημά σου, και τους χαριεντισμούς του Δημοσθένους, δεν ενεργούσεν ώς εν ουρανών, και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιού. « εις τας ψυχάς των ακροατών του. "Αν ο Νέος 'Ανάχαρσις,

σιον δος ημίν σήμερον. Και αφες ημίν τα οφειλήματα « ο Κύριος 'Αρεάς Βαρθολομαίος δεν ανεγίνωσκε με μεγά: ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και “λην επιμονής και σκέψιν τους πλέον έγκρίτους συγγρα- μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από φείς των Ελλήνων, εξερευνων αυτούς κατά βάθος επι

του πονηρού. "Οτι σου έστιν η βασιλεία, και η δύναμις, τριακοντα δύο έτη, δεν ήθελεν εξυφάνη τούτην την περι | και η δόξα εις τους αιώνας. Αμήν. « Ελλήνων Ιστορίας του, ήτις Περιήγησις του Νέου 'Ανα“χάρσεως παρ' αυτού προσωνομάσθη, και εις όλας τας

IN GREEK.

[ocr errors]
[ocr errors]

of an affidavit sworn before the Lord Mayor Atkins, sbo readily receives any deposition ; and doubtless would have

brought it in some way as evidence of the designs of the DON JUAN.

Reformers to set fire to London, at the same time that he himself meditates the same goou office towards the river Thames.

I am sure, my dear Roberts, that you will take these ob

servations of mine in good part: they are written in a spirit Note (A). LETTER TO THE EDITOR OF

« My

of friendship not less pure than your own editorial integrity. GRANDIOTHER's Review." 1

I have always admired you; and, not knowing any stage

which friendship and admiration can assume more agreeable (See " Testimonies of Authors," unit, p. 581.)

and useful than that of good advice, I shall continge my la

cubrations, mixed with here and there a monitory hint as to My Dear ROBERTS,

what I conceive to be the line you should pursue, in case you As a believer in the church of England - to say nothing should ever again be assailed with bribes, or accused of taking of the State - I have been an occasional reader and great them. By the way, you don't say much about the poem, admirer of, though not a subscriber to, your Review, which except that it is " flagitious." This is a pity — you should is rather expensive. But I do not know that any part of its have cut it up; becausc, to say the truth, in not doing so, contents ever gave me much surprise till the eleventh article you somewhat assist any notions which the malignant might of your twenty-seventh number made its appearance. You entertain on the score of the anonymous asseveration sbach have there most rigorously refuted a calumnious accusation has made you so angry. of bribery and corruption, the credence of which in the public You say no bookseller " was willing to take upon hiunself mind might not ouly have damaged your reputation as a the publication, though most of them disgrace themselves by clergyman 2 and an editor, but, what would have been still

selling it." Now, my dear friend, though we all know that worse, have injured the circulation of your journal ; which, I those fellows will do any thing for money, methinks the regret to hear, is not so extensive as the " purity" (as you disgrace is more with the purchasers : and some such, doubt. well observe)“ of its, &c. &c." and the present taste for less, there are ; for there can be no very extensive selling (as propriety, would induce us to expect. The charge itself is

you will perceive by that of the British Revies) without of a solemn nature, and, although in verse, is couched in

buying. You then add, “ What can the critic say?" I am terms of such circumstantial gravity, as to induce a belief sure I don't know ; at present he says rery little, and that little short of that generally accorded to the thirty-nine not much to the purpose. Then comes“ for praise as far as articles, to which you so frankly subscribed on taking your regards the poetry, many passages might be exhibited: for degrees. It is a charge the most revolting to the heart of condemnation, as far as regards the morality, all.” Now, man from its frequent occurrence ; to the mind of a states- my dear good Mr. Roberts, I feel for you, and for your repu. man, from its occasional truth; and to the soul of an editor, tation : my heart bleeds for both; and I do ask you, whether from its moral impossibility. You are charged then in the or not such language does not come positively under the last line of one octave stanza, and the whole eight lines of description of “ the puff collusive,” for which see Sheridan's the next, viz. 203th and 210th of the first canto of that "

pes

farce of“ The Critic," (by the way, a little more facetious tilent poem

Don Juan, with receiving, and still more than your own farce under the same title,) towards the close foolishly acknowledging the receipt of, certain monies, to of scene second, act the first. eulogise the unknown author, who by this account must be The poem is, it seems, sold as the work of Lord Byron ; known to you, if to nobody else. An impeachment of this but you feel yourself" at liberty to suppose it not Lord B.'s nature so seriously made, there is but one way of refuting; composition." Why did you ever suppose that it was? I and it is my firm persuasion, that whether you did or did not approve of your indignation – I applaud it – I feel as angry (and I believe that you did not) receive the said monies, of as you can ; but perhaps your virtuous wrath carries you a which I wish that he had specified the sum, you are quite right little too far, when you say that“ no misdemeanour, not even in denying all knowledge of the transaction. If charges of this that of sending into the world obscene and blasphemous nefarious description are to go forth, sanctioned by all the poetry, the product of studious lewdness and Laboured solemnity of circumstance, and guaranteed by the veracity of impiety, appears to you in so detestable a light as the verse (as Counsellor Phillips 3 would say), what is to become acceptance of a present by the editor of a review, as the of readers hitherto implicitly confident in the not less vera- condition of praising an author." The devil it does nticious prose of our critical journals ? what is to become of the Think a little. This is being critical overmuch. In point reviews ? And, if the reviews fail, what is to become of of Geatile benevolence or Christian charity, it were surely the editors ? It is common cause, and you hare done well to less criminal to praise for a bribe, than to abuse a fellor. sound the alarm. I myself, in my humble sphere, will be creature for nothing; and as to the assertion of the comparaone of your echocs. In the words of the tragedian, Liston, tive innocence of blasphemy and obscenity, confronted with “I love a row," and you seem justly determined to make an editor's “ acceptance of a present,” I shall merely observe, one.

that as an Editor you say very well, but, as a Christian divide, It is barely possible, certainly improbable, that the writer I would not recommend you to transpose this sentence into might have been in jest ; but this only aggrarates his crimne. a sermon. A joke, the proverb says, “ breaks no bones ;" but it may And yet you say, “ the miserable man (for miserable he is, break a bookseller, or it may be the cause of bones being as having a soul of which he cannot get rid)” — But bere I broken. The jest is but a bad one at the best for the author, I must pause again, and inquire what is the meaning of this and might harc bcen a still worse one for you, if your copious parenthesis ? We have heard of "little soul," or of " no contradiction did not certify to all whom it may concern soul at all," but never till now of " the misery of having a your own indignant innocence, and the immaculate purity of soul of which we cannot get rid ;" a misery under which you the British Review. I do not doubt your word, my dear are possibly no great sufferer, having got rid apparents of Roberts; yet I cannot help wishing that, in a case of such some of the intellectual part of your own when you penned rital importance, it had assumed the more substantial shape this pretty piece of eloquence.

1 [ Bologna, Aug. 23. 1919. I send you a letter to Roberts, signed Lonker-on,” which has since been admitted into the collection of British • Wortley (lutterbutt,' which you may publish in what form you please, E-sayists; and he is known, in his profession, for a treause on the Law of in answer to his article. I have had in any proofs of meri's abrurity, but Fraudulent Bankruptcy. In 183i, he also published the Monours of he beats all in fully. Why, the wolf in sheep's clothing has tuinbled into Hannah Jore.) the very tran:- Lord Iluron tu Nr. Vurmuy.)

3 (Charles Phillips, Barrister, was in those days celebrated for ultra2 (17. Roberts is not, as Lord Byron seutns to hare supposed, a clergy. Irish eloquence. See the Edinburgh Review, Noivi. man, but a barrister at law. In 1792, he established a paper caiked "The

But to continue. You call upon Lord Byron, always sup- unappropriated prodigies. Lord B. has been supposed the posing himn not the author, to disclaim “ with all gentlemanly author of the “ Vampire," of a “ Pilgrimage to Jerusalem," haste," &c. &c. I am told that Lord B. is in a forcign “ To the Dead Sea," of " Death upon the Pale Horse," of country, some thousand miles off it may be ; so that it will be odes to “ La Valette," to “ Saint Helena," to the “ Land of ditticult for him to hurry to your wishes. In the meantime, the Gaul," and to a sucking child. Now, he turned out to perhaps you yourself have set an example of more haste than have written none of these things. Besides, you say, he gentility; but “ the more haste the worse speed."

knows in what a spirit of, &c. you criticise: – Are you sure Let us now look at the charge itself, my dear Roberts, he' knows all this ? that he has read you like my poor dear which appears to me to be in some degree not quite explicitly aunt? They tell me he is a queer sort of a man; and I worded :

would not be too sure, if I were you, either of what he has

read or of what he has written. I thought his style had been " I bribed my Grandmother's Review, the British."

the serious and terrible. As to his sending you money, this I recollect hearing, soon after the publication, this subject is the first time that ever I heard of his paying his reviewers discussed at the tea-table of Mr. Sotheby the poet, who ex. in that coin ; I thought it was rather in their uun, to juilge pressed himself, I remember, a good deal surprised that you from some of his earlier productions. Besides, though he had never reviewed his epic poem of “ Saul," nor any of his may not be profuse in his expenditure, I should conjecture six tragedics ; of which, in one instance, the bad taste of the that his reviewer's bill is not so long as his tailor's. pit, and, in all the rest, the barbarous repugnance of the Shall I give you what I think a prudent opinion ? I don't principal actors, prevented the performance. Mrs. and the mean to insinuate, God forbid ! but if, by any accident, there Misses S. being in a corner of the room, perusing the proof should have been such a correspondence between you and the sheets of Mr. S.'s poems in Italy, or on Italy, as he says, ( I unknown author, whoever he may be, send him back his wish, by the by, Mrs. S. wo make the tea a little stronger,) moncy: I dare say he wil be very glad to have it again ; it the male part of the conversazione were at liberty to make a can't be much, considering the value of the article and the few observations on the poem and passage in question ; and circulatiou of the journal; and you are too modest to rate there was a difference of opinion. Some thought the allusion your praise beyond its real worth._Don't be angry,- I know was to the “ British Critic';" others, that by the expression, you won't, -- at this appraisement of your powers of eulogy ; My Grandmother's Review," it was intimated that “my

for on the other hand, my dear friend, depend upon it your grandmother was not the reader of the review, but actually abuse is worth, not its own weight, - that's a feather, - but the writer ; thereby insinuating, my dear Roberts, that you your weight in gold. So don't spare it: if he has bargained were an old woman; because, as people often say, “ Jeffrey's for that, give it handsomely, and depend upon your doing him Review," “ Gifford's Review," in lieu of Edinburgh and a friendly office. Quarterly : so “my Grandmother's Review" and Roberts's But I only speak in case of possibility ; for, as I said before, might be almost synonymous. Now, whatever colour this I cannot believe, in the first instance, that you would receive insinuation might derive from the circumstance of your wear- a bribe to praise any person whatever ; and still less can I ing a gown, as well as from your time of life, your general believe that your praise could ever produce such an offer. style, and various passages of your writings, - I will take You are a good creature, my dear Roberts, and a clever upon myself to exculpate you from all suspicion of the kind, fellow ; else I could almost suspect that you had fallen into and assert, without calling Mrs. Roberts in testimony, that if the very trap set for you in verse by this anonymous wag, crer you should be chosen Pope, you will pass through all who will certainly be but too happy to see you saving him the previous ceremonies with as much credit as any pontiff the trouble of making you ridiculous. The fact is, that the since the parturition of Joan. It is very unfair to judge of solemnity of your eleventh article does make you look a little sex from writings, particularly from those of the British more absurd than you ever yet looked, in all probability, and Review. We are all liable to be deceived ; and it is an in- at the same time does no good; for if any body believed disputable fact, that many of the best articles in your journal, before in the octave stanzas, they will believe still, and you which were attributed to a veteran female, were actually will find it not less difficult to prove your negative, than the written by you yourself; and yet to this day there are people learned Partridge found it to demonstrate his not being dead, who could never find out the difference. But let us return to the satisfaction of the readers of almanacs. to the more immediate question.

What the motives of this writer may have been for (as you I agree with you, that it is impossible Lord Byron should magnificently translate his quizzing you) “ stating, with the be the author, not only because, as a British peer and a particularity which belongs to fact, the forgery of a groundless British poet, it would be impracticable for him to have fiction," (do pray, my dear R., talk a little less " in King recourse to such facetious fiction, but for some other reasons Cambyses' vein,'') I cannot pretend to say ; perhaps to laugh which you hare omitted to state. In the first place, his at you, but that is no reason for your benevolently making all Lordship has no grandmother. Now, the author – and we the world laugh also. I approve of your being angry; I tell may believe him in this — doth expressly state that the you I am angry too; but you should not have shown it so “ British" is his “ Grandmother's Review ;" and if, as I outrageously. Your solemn “ į somebody personating the think I have distinctly proved, this was not a mere figurative Editor of the, &c. &c. has received from Lord B.,or from any allusion to your supposed intellectual age and sex, my dear other person," reminds me of Charley Incledon's usual exfriend, it follows, whether you be she or no, that there is such ordium when people came into the tavern to hear him sing an clderly lady still extant. And I can the more readily without paying their share of the reckoning —" if a maun, or credit this, having a sexagenary aunt of my own, who perused ony maun, or ony other maun," &c. &c.; you have both the you constantly, till unfortunately falling asleep over the Icad. same redundant eloquence. But why should you think any inz article of your last number, her spectacles fell off and body would personate you? Nobody would dream of such a tere broken against the fender, after a faithful service of prank who ever read your ompositions, and perhaps not fifteen years, and she has never been able to fit her eyes many who have heard your conversation. But I have been since; so that I have been forced to read you aloud to her ; inoculated with a little of your prolixity. The fact is, my and this is in fact the way in which I bocame acquainted with dear Roberts, that somebody has tried to make a fool of you, the subject of my present letter, and thus determined to and what he did not succeed in doing, you have done for him become your public correspondent.

and for yourself. In the next place, Lord B.'s destiny seems in some sort With regard to the poem itself, or the author, whom I can. like that of Hercules of old, who became the author of all not find out, (can you ?) I have nothing to say; my business

1 "(Whether it be the British Critic, or the British Revier, against which the note lord preters so grave a charge, or rather so facetionin an accusation, we are at a loss to determinie. The latuer law wht it worth

its while, in a public paper, to make a serious reply. As we are not so sintouts inclined, we shall leave our share of thi, usation to its fute." Brit. Critic

« ForrigeFortsæt »