Billeder på siden
PDF
ePub

NOTÆ duodecim tabulis inusitate pox pro TO. In quibus verbis id etiam no. noctu dixerunt. Verba hæc sunt: tandum est, quod ab eo qnod est, is, SEI. NOX. FVRTYM, FACTVM. ESIT. non eum casu accusativo, sed im dix. SEI. IM. OCCISIT. JOVRE, CAISVS, ES- erunt.'

CAP. II. Quæ mihi decem verba ediderit Favorinus, que usurpentur qui

dem a Gracis, sed sunt adulterina et barbara: quæ item a me totidem acceperit, quæ ex medio communique usu Latine loquentium minime Latina sint, neque in Veterum libris reperiantur.

a

2 Ascripsit Sciopp. idem.

CAP. III.

Quem in modum et quam severe increpuerit audientibus nobis

Peregrinus philosophus adolescentem Romanum er equestri familia stantem segnem apud se et assidue oscituntem.

NOTÆ
Peregrinus] Consule lib. xii. in Notis ad cap. 11.

CAP. IV. Quod Herodotus scriptor historia memoratissimus parum vere

dixerit & unam solamque pinum arborum omnium cæsam nunquam denuo ex isdem radicibus pullulare, et quod idem de aqua pluviali et nive rem non satis exploratum pro comperta posuerit.

NOTÆ Parum vere dixerit] Mirum cur posuit, pinum inquiens ex omnibus ea de pino sententia vulgo tribuatur arboribus solam esse quæ excisa nun. Herodoto, qui id non suo sed alieno quam surculos emittat. Sed cujussensu protulit. Refert tantum His. cujus sit illud dictum, alienum est a tor. lib. vi. Lampsacenis minatum veritate. Theophrastus enim piceam esse Cresum, fore ut eos in pini mo- cæsam, Plinius laricem ustis radicirem excideret; quod quidam e se- bus, et Cælius cupressum excisam nioribus de fatali excidio interpreta- non repullulare jampridem observa. tus est, et minarum atrocitatem ex- ruot.

CAP. V. Quid illud sit, quod Virgilius coelum stare pulvere, et quod Lucilius pectus sentibus stare dirit.

NOTÆ • Cælum stare pulvere] Virgilius lib. ut eo quasi constare videatur cælum. XII. Æneid. ita scribit, “jam pul- Pectus autem sentibus stare juxta vere cælum Stare vident. Sensas mentem Lucilii poëtæ, idem est ac est: totus aër ita plenus est pulvere, spinis horrescere.

CAP. VI.

Cum post offensiunculas in gratiam redeatur, expostulationes fieri mutuas minime utile esse : superque ea re et sermo Tauri expositus, et verba ex Theophrasti libro sumla : et quid M. quoque Cicero de amore amicitiæs senserit cum ipsius verbis additum.

NOTÆ De amore amicitiæ] Amor est ani. sa quem diligimus : amor autem cumi motus quo alteri bene volamus. piditatis est, quo propter nostram Amor amicitiæ sive benevolentiæ di. utilitatem aut voluptatem amico max. citur is, quo cupimus alicui bona eve- ime cupimus. nire non nostra, sed illius ipsius can

CAP. VII. Ex Aristotelis libro, qui nepi tñs uerýjuns 6 inscriptus est, cognita

acceptaque de natura et habitu memoriæ : atque inibi alia quædam de exuberantia* aut interitu ejus: lecta auditaque,

3 Conjicit Thys. lectu audituque digna,

NOTÆ s lepl wrhuns] In hoc libro de me- brata qnibusdam imaginibus sensili. moria ita sentit Aristoteles, cujus hic bus, memoriæ sedes constituenda est non verba continua sed mentem pau. in sensu principe, ubi est imaginandi eis subjicimus. Præsentia percipie vis et card ovußeßnkos, sive per acci. mus sensu, futura prævisione occu. dens, ut aiunt, in ipso intellectu. pamus, præterita memoria complec- Unde fit ut non modo io hominibus, timur. Cum autem ea quæ recorda sed in nonnullis animalibus insit senmur non bæreant in animo nisi adum. sitiva memoria. Porro rerum objec. NOTÆ tarum imagines imprimuntur per sen. lib. vii. cap. 24. nomina soorum om. sum in anima, quasi sigillum in sub- nium militum singillatim recensebat? jecta materia. Unde ut memoriæ an Mithridatis qui, eodem teste Plibonitas constet, requiritur ex parte nio, viginti duabus nationibus impeorgani tum mollitudo, tum durities rans totidem lingnis jura dicebat? ad congruam temperiem sibi mutuo An Senecæ qui, ut in principio defæderatæ : mollitudo quidem, ut fa- clamationum ipse de se fatetur, tancile imbibat rerum notas: durities, ta vi menoriæ pollebat, ut ducentos ut impressa simulacra conservet. versus semel auditos retineret et Senes quibus affecta jam ætate mem. proferret ordine retrogrado; immo bra inarescunt, quod mollitudine illa duo nominuin millia eo quo prolata careant, difficili sunt memoria. Con- erant ordine repeteret? tra admodum pueri, quibus præhumi. · Aut interitu ejus] An mentionem dum est cerebrum, parum memores hic faciebat Gellius de illo, qui ictus sunt: scilicet in iis non imprimuntur lapide oblitus est literas tantum ? An rerum simulacra, quasi sigillum in de alio, qui ex præalto tecto lapsus amnem profugum incidat.

matris et affinium propinquorunqne " De exuberantia] Proferebat hic cepit oblivionem? An de Messala Gellius eorum exempla, qui ad mira. Corvino oratore qui sui nominis obli. culum memoria floruerant. An Cyri tus est, nt capite supra laudato refert Persarum regis qui, ut refert Plin. idem Plinius?

CAP. VIII.

Quid mihi usu venerit interpretari et quasi effingere volenti

locos + quosdam Plutonicos Latina oratione.

4 Aliter jocos.

CAP. IX. Quod Theophrastus philosophus omnium sua ætatis facundissi

mus verba pauca ad populum Atheniensem facturus deturbatus terecundia obticuerit, quodque idem hoc Demostheni, apud Philippum regem verba facienti, evenerit.

CAP. X. Qualis mihi fuerit in oppido Eleusine* disceptatio cum gram

matico quodam prestigioso tempora verborum et meditamenta puerilia ignorante; remotarum autem quæstionum nebulas et formidines capiendis imperitorum animis ostentante.

5 Vet. ed. ad capiendos imperitorum animus.' Thys. 'Immo id continuatum per omnes edd. usque ad Stephanom, qui nescio onde erutum dativum subjecit.' Jac. Gronov.

NOTÆ
Eleusine] Oppidum est in Attica Cereri consecratum.

CAP. XI. Quam festive responderit Xanthippæ uxori Socrates pelenti ut

per Dionysia' largiore sumtu cænitarent.7

2

6 'In ed. Ven. 1. de Tridino capp. x. et xi. male confunduntur.' Thys.7 Vet. ed. cænitaret.

NOTÆ Dionysia] Alio nomine Baccha- impudicitiæ et insaniæ licentia. Por. nalia, festa Bacchi, die duodecimo ro Bacchus dictus est Dionysius teste Anthesterionis, qui Aprili mensi re- Nonno, a Aids Jupiter et vùoos, et spondet, celebrabantur in Limpis At. quod Syracusana lingua significat ticæ loco, ubi templum erat Bacchi. claudus,' quia Jupiter, cum BacNon alias major fuit ad omne genus chum in femore gestaret, claudicavit.

CAP. XII. Quid significet in Veterum libris scriptum, plerique omnes;

et quod ea verba accepta a Grecis videntur.

NOTÆ Plerique omnes] Hac locatione nostri nosmet pænitet.' Idem signi. sæpius usus est Terentius : in An. ficat, teste Donato, quod plerique. dria, ' Quod plerique omnes faciunt Porro ea verba a Græcis videri deadolescentuli.' Et in Phormione, sumta colligitur ex hoc Aristotelis Ita plerique ingenio sunius omnes : loco lib. 1. Anim, 8 tập ToeicToy mas.

CAP. XIII. Quopsones 8 8n quod homines Afri dicunt, non esse verbum Pu

nicum, sed Græcum.

8 Vid. Not. Var.' Hoc Scaligerianum pro bono habet Th. Reinesius de Pu. pica Lingua cap. 12. num. 14. et qupsones vocat vocem pibili

et quæ ne legi aut pronuntiari quidem potest. Prousteus utinam perinde Gellium juvaret,

NOTÆ * Quopsones] Mira est Scaligeri in inquit, octavi libri A. Gellii legitor notis ad fragmenta Berosi de hac vulgo Qupsones inepte. In veteri covoce bariolatio. "In xi. lemmate,' dice Biturigum scripto erat Eupsones.

6

quam acer est in vituperando Scaligero! inprimis ridiculns in rogando, cur unus Biturigum codex eo ipso quo citator loco mendosus Scaligero pluris est quam ceteri omnes? An non unus Regius codex Lambecio recte pluris est, quam ceteri omnes ? Cur autem supponit eum librum in isto loco mendosum ! cum utiqne ipse nihil sciat, nihilque afferre queat. Nonne Scaliger est, qui anno 1573. similiter ex veteri scriptura emendavit ix. 3. Macetæ, cum omnes ex inscitia ederent Macedones contra fidem Msstorum, at jam constat, et ipse sequi debuit ab Stephano anno 1585. tantopere indicatam? Nescio unde ortum sit Quopsones, quod postremas editiones occupat. Omnino Qup. sones præfert aliquid Græcum. Ut enim quinorodon, Græce kuvópsodov, úróKUOTIS bypoquistis, sic kubwves potuerunt alio sermone efferri, tanquam instar illins, qui catoblepas in eadem Africa Græce Græcis dicitur, mutata et fere corrupta declinationis parte per hanc translationem ad alium populum.' Jac. Gronov. Eupsones ascripsit Sciopp. quod et habet Ms. Biblioth. Pem.“ brocens.

NOTÆ

Sed profecto Eudones pro Audonis qnam ceteri omnes? Cur inauditam scribendum erat. Id Gellius homi- pro arbitratı sno lectionem commennum Pænorum verbum quidem esse tus, de hac ipsa, quæ fortasse oulli ait, sed etiam usurpari a Græcis. Si venerit unquam in mentem, Gellio propterea Gellius putavit Græcum litem intendit? Quo jure sibi finxit quod a Græcis usurparetur, cur non Gellio dictionem hanc visam esse vicissim videatur Pænum, quod Pæ Græcam quod a Græcis usurparetur? nis esset in usu? Nam reciproca Sane ex hoc lemınate id non conjececausatio est. Quid hic primum no- rit, nisi qui cum de suo novum nibil tem, quid ultimum? Cur unus Bin præler opinionnm figmenta proferat, turigum codex eo ipso quo citatur a veteribus carpendis sibi temperare loco mendosus Scaligero pluris est non possit.

CAP. XIV.

Lepidissima altercatio Favorini philosophi adversus quendam

intempestivum de ambiguitate verborum disserentem, atque inibi verba quædam er Nævio poëta et Cn. Gellio 9° non usitate collocata : atque ibidem a P. Nigidio origines vocabulorum explorata.

9 "Vet. ed. legit, Cn. Gallo. Forsan legendum Cæcilio.' Thys.

NOTÆ • Cn. Gellio] Is Romanæ historiæ grande opus, ut colligitur ex Prisscriptor antiquus annales composuit, ciano, qui ejus librom citat xxxiv.

« ForrigeFortsæt »