Billeder på siden
PDF
ePub

ODES OF ANACREON

(1800).

TRANSLATED INTO ENGLISH VERSE.

WITH

NOTES.

TO

HIS ROYAL HIGHNESS

THE PRINCE OF WALES.

SIR, - In allowing me to dedicate this work to Your Royal Highness, you have conferred upon me an honor which I feel very sensibly: and I have only to regret that the pages which you have thus distinguished are not more deserving of such illustrious patronage.

Believe me, SIR,

With every sentiment of respect,

Your Royal Highness's
Very grateful and devoted Servant,

THOMAS MOORE.

It may be necessary to mention, that, in arranging the Odes, the Translator nas adopted the order of the Vatican MS. For those who wish to refer to the original, he has prefixed an Index, which marks the number of each Ode in Barnes and the other editions.

INDEX.

.

ODE. .

[blocks in formation]

63

23

48

8

49

41

17

47

18

24

59

66

11

42

15

6

[blocks in formation]

1. ΑΝΑΚΡΕΩΝ ιδών

με

36. ο πλούτος είγε χρύσου 2. δότε μοι λύρην Ομήρου

37. διά νυκτός έγκαθεύδων 3. άγε, ζωγράφων άριστε

38. ιλαροί πίωμεν οίνον 4. τον άργυρον τορεύων .

39. φιλώ γέροντα τερπνόν 5. καλλιτέχνα μοι τόρευσον

49. επειδή βροτος ετύχθην 6. στέφος πλέκων πόθ' εύρον 41. τι καλόν εστι βαδίζειν 7. λέγουσιν αι γυναίκες

42. ποθέω μεν Διονύσου 8. ου μοι μέλει τα Γύγου

43. στεφάνους μεν κροτάφοισι 9. άφες με τους θεούς σοι

44. το ρόδον το των ερώτων . 10. τί σοι θέλεις ποιήσω

45. όταν πίνω τον οίνον 11. "Έρωτα κύρινόν τις

46. ιδε, πως έαρος φανέντος 12. οι μεν καλήν Κυβήβην

47. εγω γέρων μέν είμαι 13. θέλω, θέλω φιλήσαι

48. όταν ο Βάκχος εισέλθη 14. ει φύλλα πάντα δένδρων . 49. του Διός ο παίς Βάκχος 15. έρασμίη πέλεια.

50. ότεγω πίω τον οίνον. 16. άγε, ζωγράφων άριστε

51. μή με φύγης ορώσα 17. γράφε μοι Βάθυλλον ούτω

52. τί

με τους νόμους διδάσκεις . 36 δότε μοι, δότε γυναίκες

53. ότεγω νέων όμιλος 19. παρά την σκιών, Βάθυλλε

54. ο ταύρος ούτος, ώ παι 20. αι Μούσαι τον Έρωτα

55. στεφανηφόρου μετ' 'Ηρος 21. η γη μέλαινα πίνει

66. και τον εν πόνοις άτειρή 22. η Ταντάλου πότ' έστη

57. άρα τίς τόρευσε πόντον 23. θέλω λέγειν 'Ατρείδας

58. o δραπέτης ο χρυσός . 14. φύσις κέρατα ταύροις.

59. τον μελανόχρωτα βότρυν 25. συ μεν φίλη χελιδών

60. ανά βαρβίτου δονήσω. 26. συ μεν λέγεις τα Θήβης . 27. ει ισχίοις μεν ίπποι

61. πολιοί μεν ημίν ήδη : 28. ο ανήρ και της Κυθήρης

62. άγε δή, φέρ' ημίν, ώ παι 29. χαλεπόν το μή φιλήσαι

63. τον "Έρωτα γάρ τον αβρόν 30. έδόκουν όναρ τροχάζειν

64. γουνούμαι σ' ελαφηβόλε. 31. υακινθίνω με ράβδω

65. πωλε Θρηκίη, τί δή με 32. επί μυρσίναις τερείναις

66. Θεάων άνασσα, Κύπρι 33. μεσονυκτίοις πόθ ώραις . 67. ώ παι παρθένιον βλέπων . 34. μακαρίζομέν σε, τέττιξ

68. εγω δ' ούτ' άυ 'Αμαλθείης 35. "Έρως πότ' εν ρόδοισι.

For the order of the rest, see the Notes.

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

AN ODE BY THE TRANSLATOR.

Επι ροδίνoις τάπησι, Τήϊός ποτο μελιστής ιλαρός γελών έκειτο, μεθύων τε και λυρίζων: αμφί αυτόν οι δ' έρωτες απαλοί συνεχόρευσαν" ο βέλη τα της Κυθήρης επoίει, ψυχής οϊστούς: ο δε λευκά πορφυρούσι κρίνα συν ρόδoισι πλέξας, εφίλει στέφων γέροντα: η δε θεάων άνασσα, ΣΟΦΙΗ ποτ' εξ' Ολύμπου έσορώσΑνακρέοντα, εσορώσα τους έρωτας, υπομειδιάσσας είπε: σόφε, δ' ως 'Ανακρέοντα τον σοφώτατον απάντων, καλέoυσιν οι σοφισταί, τί, γέρων, τέον βίον μεν τους έρωσι, το Λυαίω,

κ' ουκ έμοί κρατείν εδώκας ; τί φίλημα της Κυθήρης, τί κύπελλα του Λυαίου, αιει γ' ετρυφήσας άδων, ουκ έμούς νόμους διδάσκων, ουκ εμον λαχων άωτον και ο δε Τήϊος μελιστής μήτε δυσχέραινέ, φησι, ότι, θεά, σου γ' άνευ μέν, ο σοφώτατος απάντων παρά των σοφών καλούμαι: φιλέω, πίω, λυρίζω, μετά των καλών γυναικών αφελώς δε τερπνα παίζω, ως λύρη γάρ, εμόν ήτορ αναπνεί μόνους έρωτας ωδε βιότου γαλήνην φιλέων μάλιστα πάντων, ου σοφός μελωδός είμι ; τίς σοφώτερος μέν έστι;

CORRECTIONS OF THE PRECEDING ODE

SUGGESTED BY

AN EMINENT GREEK SCHOLAR.

"Έπιπορφυρέοις τάπησι Έπί ροδίνoις τάπησι
Τήϊός ποτ' ώδοποιός

Τήίός ποτ’ ο μελιστής
ιλαρός γελων έκειτο,
μεθύων τε και λυρίζων:
περί δ' αυτόν αμφ' "Έρωτες και αμφί αυτόν οι δ' "Έρωτες
τρομερούς ποσίν χόρευον. απαλοί συνέχόρευσαν
τα βέλεμν' ο μεν Κυθήρης
επoίει καλής, οϊστους επoίει, ψυχής οϊστους
πυρόεντας, εκ κεραυνού
ο δε λευκά καλλιφύλλοις
κρίνα συν ρόδoισι πλέξας,
εφίλει στέφων γέροντα.
κατά δ' ευθύς εξ 'Ολύμπου
Σοφίη θέαινα βάσα,
έσορώσΑνακρέοντα,
έσορώσα τους "Έρωτας,
υπομειδιώσά φησιν

υπομειδιάσσας είπε
Σόφ',- επει βροτών σε τούτο τον σοφώτατον απάντων

} ή δε θεάων άνασσα

15

1 πορφυρέοις υor trisyllbica. Anacr. Fragm. ΧΧΙΧ. 3. ed. Fischer. πορφυρέη τ' Αφροδίτη. Ιd. Fragm. ΧΧΧνΙ. Ι. σφαίρη δεύτέ με πορφυρέη, ut legendum plane et Αtheneo. Αλιπορφύροις Tárnou dixit Pseud-Anacreon, Od. viii. 2. Theocr. Id. xv. 125. πορφύρεοι δε τάπητες άνω, μαλακώτεροι ύπνω. 5 Tmesis pro αμφεχόρευσαν.

Theocr. Id. VII. 142. πωτωντο ξoυθαι περί πίδακας αμφι μέλισσαι, h. e. αμφεπωτωντο.

6 Pseud-Anacr, Od. LII. 12. τρομερούς ποσίν χορεύει.

7, 10 ο μεν, hic ο δε, ille. Bion. Id. 1. 82. χώ μεν οίστως, | ός δ' επί τόξον έβαιν', κ. τ. λ. itidem de A moribus.

8, 9 επoίει – εκ κεραυνού. Pseud-Anacr. Οd. ΧΧνΙΙ. 18. το δε βλέμμα νυν αληθώς | από του πυρός ποίησον.

10, 11 καλλιφύλλοις ρόδοισι. Pseud-Anacr. Οd. ν. 3. το ρόδον το καλλίφυλλον. 13 Tmesis pro καταβάσα. Pseud-Anacr. Οd. 111. 15. ανά δ' ευθυ λύχνον άψας, h, e. ανάψας.

18 Supple ovoua, quo toûto referatur. Eurip. Phæn. 12. τούτο γαρ πατήρ | έθετο. h. e. τούτο όνομα. βροτών φύλα πάντα Adumbratum ex Pseud-Anacr. Οd. ΙΙΙ. 4. μερόπων δε φύλα πάντα.

4

CORRECTIONS OF THE PRECEDING ODE.

5

καλέoυσι φύλα πάντα,
καλέoυσιν οι σοφισται, - 20
τί, γέρων, μάτην οδεύεις
βιότου τρίβον τεου μεν
μετά των καλών Έρώτων,
μετά του καλού Λυαίου, τοίς "Έρωσι, το Λυαίω
έμε δ' ώδε λαξ ατίζεις; 25 κ' ουκ έμοί κρατείν εδώκας
τί φίλημα της Κυθήρης,
τί κύπελλα του Λυαίου,
εσαεί τρυφών αείδεις, αιει γ' ετρυφήσας άδων
έμα θέσμι' ου διδάσκων, ουκ έμους νομούς διδάσκων
εμόν ου λαχων άωτον; ουκ εμόν λαχων άωτον
ο δε Τήϊος μελωδός,
συ παρέκ νόον γε μη μου

80

χαλέπαινε, φησ αεβε 3 μήτε δυσχέραινέ, φησι

ότι σευ σοφός καλούμαι οτι, θεα σου γ' άνευ μεν
παρά των σοφών απάντων. 85 ο σοφώτατος απάντων
φιλέω, πίω, λυρίζω,
μετά των καλών γυναικών,
αφελώς δε τερπνα παίζω
κιθάρη γαρ, ως κέαρ μεν, ως λύρη γαρ, 'εμόν ήτορ
αναπνεί μόνους "Έρωτας.
βιότου δε την γαλήνην ωδε βίότου γαλήνην
φιλέων μάλιστα πάντων,
σοφός ου μελωδός είμι ; ο σοφός μελωδός είμι
τί σοφώτερον γένοιτ' άν;
εμέθεν σοφώτερος τίς ; 45 τις σοφώτερος μέν έστι;

40

21 Pseud-Anacr. Οd. ΧΧΙν. 2. βιότου τρίβoν οδεύειν.
25 Esch. Εumen. 538. μηδέ νιν, | κέρδος ιδών, αθέω ποδι λαξ ατί- σης.
32 παρέκ νόον γε μη μοι χαλέπαινε, ne preter rationem in me sevi. 11. Υ.

133. μη χαλέπαινε παρέκ νόον. Similem positionem particularum μή μοι exhibet Pseud-Anac. Οd.

"Ηρη,

XXVIII. 13.

« ForrigeFortsæt »