Billeder på siden
PDF
ePub

Testor majorum cineres tibi, Roma, verendos,
Sub quorum titulis Africa tonsa jaces,
Et Persen, proavi simulantem pectus Achillis,
Quique tuas proavo fregit Achille domos :
Me neque censuræ legem mollisse, nec ulla
Labe mea vestros erubuisse focos.
Non fuit exuviis tantis Cornelia damnum :
Quin erat et magnæ pars imitanda domus.
Nec mea mutata est ætas; sine crimine tota est:
Viximus insignes inter utramque facem.

Mî natura dedit leges a sanguine ductas,
Ne possem melior judicis esse metu.
Quælibet austeras de me ferat urna tabellas,
Turpior assessu non erit ulla meo.

Vel tu, quæ tardam movisti fune Cybellen,
Claudia, turritæ rara ministra deæ :

Vel cui, commissos cum Vesta reposceret ignes,

Exhibuit vivos carbasus alba focos.

Nec te, dulce caput, mater Scribonia, læsi.
In me mutatum quid, nisi fata, velis?
Maternis laudor lacrimis, urbisque querelis,
Defensa et gemitu Cæsaris ossa mea.
Ille, sua nata dignam, vixisse sororem
Increpat et lacrimas vidimus ire deo.

Et tamen emerui generosos vestis honores,

Nec mea de sterili facta rapina domo.

[blocks in formation]

Tu, Lepide, et tu, Paulle, meum post fata levamen,
Condita sunt vestro lumina nostra sinu.

Vidimus et fratrem sellam geminasse curulem,
Consule quo facto tempore rapta soror.

Filia, tu specimen Censuræ nata paternæ,
Fac teneas unum, nos imitata, virum.

G

60

65

Et serie fulcite genus. Mihi cymba volenti
Solvitur, aucturis tot mea fata meis.
Hæc est feminei merces extrema triumphi,
Laudat ubi emeritum libera fama rogum.
Nunc tibi commendo, communia pignora, natos.
Hæc cura et cineri spirat inusta meo.
Fungere maternis vicibus, pater. Illa meorum
Omnis erit collo turba ferenda tuo.

Oscula cum dederis tua flentibus, adjice matris.
Tota domus cœpit nunc onus esse tuum.
Et, si quid doliturus eris, sine testibus illis;
Cum venient, siccis oscula falle genis.
Sat tibi sint noctes, quas de me, Paulle, fatiges:
Somniaque in faciem credita sæpe meam.
Atque, ubi secreto nostra ad simulacra loqueris,
Ut responsuræ singula verba jace.

Seu tamen adversum mutarit janua lectum,
Sederit et nostro cauta noverca toro,
Conjugium, pueri, laudate et ferte paternum;
Capta dabit vestris moribus illa manus.

Nec matrem laudate nimis: collata priori
Vertet in offensas libera verba suas.

70

75

80

85

90

Seu memor ille mea contentus manserit umbra,
Et tanti cineres duxerit esse meos:

Discite venturam jam nunc sentire senectam,

Colibis ad curas nec vacet ulla via.

Quod mihi detractum est, vestros accedat ad annos:
Prole mea Paullum sic juvet esse senem.

95

Et bene habet: nunquam mater lugubria sumsi ;
Venit in exsequias tota caterva meas.
Causa perorata est. Flentes me surgite, testes,

Dum pretium vitæ grata rependit humus.

100

Moribus et cœlum patuit; sim digna merendo,
Cujus honoratis ossa vehantur aquis.

EXCERPTA E CATULLO.

I. AD CORNELIUM NEPOTEM.

Quor dono lepidum novum libellum,
Arida modo pumice expolitum?
Corneli, tibi: namque tu solebas
Meas esse aliquid putare nugas

Jam tum, quum ausus es unus Italorum
Omne ævum tribus explicare chartis,

Doctis, Jupiter! et laboriosis.

Quare habe tibi, quidquid hoc libelli est,
Qualecunque: quod, o patrona Virgo,
Plus uno maneat perenne sæclo.

III. LUCTUS IN MORTE PASSERIS.

LUGETE, O Veneres Cupidinesque,
Et quantum est hominum venustiorum.
Passer mortuus est meæ puellæ,
Passer, deliciæ meæ puellæ,
Quem plus illa oculis suis amabat.
Nam mellitus erat, suamque norat
Ipsam tam bene, quam puella matrem :
Nec sese a gremio illius movebat,
Sed circumsiliens modo huc, modo illuc,

5

10

5

Ad solam dominam usque pipilabat.
Qui nunc it per iter tenebricosum,
Illuc, unde negant redire quemquam.
At vobis male sit, malæ tenebræ
Orci, quæ omnia bella devoratis!
Tam bellum mihi passerem abstulistis.
O factum male! o miselle
Tua nunc opera meæ puellæ
Flendo turgiduli rubent ocelli.

passer !

10

15

IV. DEDICATIO PHASELI.

PHASELUS ille, quem videtis, hospites,
Ait fuisse navium celerrimus,

Neque ullius natantis impetum trabis
Nequisse præterire, sive palmulis

Opus foret volare, sive linteo.

Et hoc negat minacis Adriatici

Negare litus, insulasve Cycladas,

Rhodumve nobilem, horridamve Thraciam,
Propontida, trucemve Ponticum sinum;
Ubi iste, post phaselus, antea fuit
Comata silva: nam Cytorio in jugo
Loquente sæpe sibilum edidit coma.
Amastri Pontica, et Cytore buxifer,
Tibi hæc fuisse et esse cognitissima,
Ait phaselus: ultima ex origine
Tuo stetisse dicit in cacumine,
Tuo imbuisse palmulas in æquore,
Et inde tot per impotentia freta
Herum tulisse; læva, sive dextera

5

10

15

Vocaret aura, sive utrumque Jupiter
Simul secundus incidisset in pedem;
Neque ulla vota litoralibus Diis
Sibi esse facta, quum veniret a mare
Novissimo hunc ad usque limpidum lacum.
Sed hæc prius fuere: nunc recondita
Senet quiete, seque dedicat tibi,
Gemelle Castor, et gemelle Castoris.

V. AD LESBIAM.

VIVAMUS, mea Lesbia, atque amemus,
Rumoresque senum severiorum
Omnes unius æstimemus assis.
Soles occidere et redire possunt :
Nobis, quum semel occidit brevis lux,
Nox est perpetua una dormienda.
Da mî basia mille, deinde centum,
Dein mille altera, dein secunda centum,
Deinde usque altera mille, deinde centum.
Dein, quum millia multa fecerimus,
Conturbabimus illa, ne sciamus,
Aut ne quis malus invidere possit,
Quum tantum sciat esse basiorum.

VII. AD LESBIAM.

QUERIS, quot mihi basiationes

Tuæ, Lesbia, sint satis superque ?
Quam magnus numerus Libyssæ arenæ

Laserpiciferis jacet Cyrenis,

Oraclum Jovis inter æstuosi

[blocks in formation]
« ForrigeFortsæt »