Billeder på siden
PDF
ePub

acipenser", aurata, asellus, acharne", aphya"!, alopecias, anguilla, araneus. Box", batis", bacchus“, batrachus, belone",

15. Acipenser, etc. De acipensere 3, cum Ch. non banchus. Egimus dixi ad lib. IX; de aurata, ix, de eo IX, 28; de batracho, sive 25; de asello eodem lib. cap. 28. H. rana,

IX,

, 7; de belone , sive acu, 16. Acharne. Äyapves Athenæo, eodem libro, cap. 57. HARD. VII, pag. 286, apud Enum Thra 21. Belone , quos aculeatos vocaciæ præstantissimus dicitur. Eidem mus. Scribendum videtur, non acu. lib. VIII, p. 356, axaprav scribitur, leatos , sed acus aciculasve: id enim Romæ visus a Rondeletio, a quo significat vox græca belone : osten. pingitur, V, 151. Hard.

dimus quoque hoc lib. X. Pint. 17. Aphya. De ea egimus ibid. Belone, quos aculeatos vocamus. IX, cap. 74. De alopece, sive Pintianus legendum censet acus acialopeciade, seu vulpe marina , IX, culasve : id enim significare græ67; Athen. VIII, pag. 356. De cam vocem Bezdovy. Quasi hæserint anguilla marina, Epicharmus in memoriæ ejus quæ scribit Hermofabula , quas Musas inscripsit, teste

laus ad lib. XXXV, 11, his verAthenæo, VII, pag. 297. De ara

bis : est autem belone, quam nos neo denique eodem libro, c. 72. H. acum et aciculam , diximus. Sic ille.

18. Bor. Piscis est tergo picto, Acos tenues e Martiali novimus, lib. et vocalis, unde ei nomen, trapàs X, epig. 34, et Plinio ipso, lib. IX, Tv Boriv, inquit Athen. VII, pag. 5 : «Acus sive belone, unus piscium 286. Idem Buss, Bóng, et Boaz, dehiscente propter multitudinem a voce quam edit : ab oculis boum utero parit. - Aciculum autem passimilibus, Bowy. Festus : « Boca, sim quidem in Lexicis exhiberi vi. genus piscis : a boando , id est, deo, ut diminutivum toŨ acus : auvocem emittendo appellatur. . In ctorem tamen ejus vocabuli antiGallia Narbonensi, bogue , teste quum nondum reperi. Acuculam Rondeletio, V, 11. Hard. Excerpta vet. Lexic. efferunt: Ansa,

19. Batis. Baris et Barós a Græ 226ń. Acucula, psaóvn. Et Constancis apud Athen. VII, pag. 286, tini Cod. I, 1. Th. de repudiis : raia dicitur, de qua non nihil « oportet eam usque ad acuculam prælibavimus, IX, 40. A rubi, capitis in domo mariti deponere. • quem Bátov vocant, similitudine Sed vix est, ut non Acula et aculam nomen traxit : est enim aculeis his locis legendum sit : ut loquutos aspera, præsertim in cauda. Utro- mihi veteres constat. Glossarium : que illo vocabulo marem a femina Beñóvn, acula, acus. Cledonius in discriminari crediderim , ut de arte :

Hæc in diminutivo genus thyano et ihynnide paulo ante mutant, ut acus acula , hoc scutum dixi : Hesychius enim, pag. 185: hæc scutella, hoc pistrinum bæc Bétos, xai Baris , ixoves deapépovo!v pistrilla. » Accedit ipse Plinius inårawy. HARD.

fra lib. XXXIV, 13. Corruptum 20. Bacchus. Sic Reg. et Colb. quoque in Glossis Isidori : . Acu

[ocr errors]

4 quos“ aculeatos vocamus, balanus”. Corvus“, citharus",

e rhomborum genere pessimus: chalcis a6, cobio, callarias, asellorum generis, ni minor esset : colias sive" Pa

cula , aculus, solers, agagula. Scri num aut scombros ulli MSS. ha. bendum : Acriculus, aculus. Eo vo bent. Sic Reg. 2 et Ch. citharus cabulo utitur Cicero Tuscul. III, rhomborum genera pessimus chal« ille acriculus Athenis senex Zeno, cis, etc. » Unde perspicuum fit istorum acutissimus. » Ergo et hoc nihil esse nostra emendatione cer. Plinii loco malumus : « belone, tius ; præsertim attestante Galeno quas aculas nos vocamus. - Pintia de alim. Fac. III, 30, pag. 394, nus, quod censuit , et ostendisse ait simillimum esse rhombo citharum : se ad lib. X. Caput est illic 32, Aristotele apud Athen. VII, pag. ubi de nidis halcyonum : Nec 305, alga vesci : ijs qui Romæ unde confingantur, invenitur. Pu. gustarunt, insuavi carne : unde tant ex spinis aculeatis : piscibus Pherecrates, apud eumdem Athen. enim vivunt. » Quæ translata sunt pag. 3ο6 :ά αγαθοί ένεσιν εν κιθάρω ex Aristotelis Hist. Avimal. lib. TL xaxoy. Et Xenocr. lib. de alim. IX, cap. 14 : Aπoρείται δε εκ τίνος

ex aquat. apud Orib. II, 58 : - Ciouvridnou thin Yeottiav. d'exei d'è nece tharus , rhombus lati sunt : rhom2150 èx Tiv åxaroov tä; Benovsis: tñ busque solidus est. .. At citharus yap iz lucpayooo.. Ergo Pintianus, ali succi est, et stomacho non ex spinis ucus piscis. Et voluit tale idoneus, etc. HARD. quid haud dubie Plinius. Sed verba 26. Chalcis. Est hæc marina potius fuisse crediderim : a Putant chalcis nostra sardina , ut diximus ex spinis aculeatum. » GRON. IX, 71. De cobione, seu gobio,

22. Quos. Subintellige pisces. H. eodem libro , cap. 83; de callaria,

23. Balanus. A similitudine glan- cap. 27 ejusdem libri. Hard. dis querneæ, quæ Behavos dicitur,

27. Colias sive Parianus. Euthynomen habet auctore Athenæo, demus Atheniensis, lib. de Salsalib. III, pag. 91. In rimis saxorum mentis, apud Athen. 111, pag. 116, degunt. Iconem vide apud Rondel, coliam parianum laudat : Kai de Testac. I, 30. HARD.

Ο Πάριον κολιών κυδρή τροφος έσκε πο14. Corvus. Gıæcis xópaž. Pingi- hiyon. « Oppidulum Pariun coliagitur a Rondeletio, X, 7, pag. rum est inclyta nutrix. » Est autem 296. Meminit ejus Celsus, inter Parium Hellesponti oppidum, de pisces cibi duriusculi, II, 18. Ro. quo Plinius, V, 40. Coliam majo. manis capone. Hard.

rem esse scombro scribit Hicesius 25. Citharus. Romæ frequens, apud eumdem Athen. VII, pag. folio nominatus, teste Rondeletio, 321. Ipsi Athenæo, III, pag. 121, XI, 5. Libri hactenus editi sic le é xoias præstantissimus dicitur gunt, cytharus, chrombrorum Amyclanus, atque ex Hispania genera , cyprinus chalcis. • Chrom- quem Lebitavóv vocant. A Massilienbri qui sint nemo novit, nec cypri- sibus coguiol nuncupari, auctor est

[ocr errors]

rianus, sive Sexitanus" a patria Bætica , lacertorum minimi" : ab iis Mæotici ? : cybium, ita vocatur concisa

31

ut

Rondeletius, VIII, 8. Sexitanus ab

que , etc. Stupendum , quod Plin. oppido Bæticæ Ës, sive Lès, cybium inter piscium nomina refe. diximus III, 3. Meminit Martial.

rat : quum salsamentum sit, et VII, ep. 78, ubi lacertum pariter pars piscis in quadram concisa , ac coliam vocat, ut ait Harduinus, sed tesseræ figura. , Vide Salm. pag. perperam, et errore manifesto. Ed.

1317. — Cybium ita vocatur, etc. 28. Sazitanus a patria Bætica. Verno tempore tlıyoni Pontume Scribo, Seritanus, a Sexi oppido mari per Euripum subeuntes, ibi Bæticæ Plinio, Ptolemæo , cæteris. fetificant. Minutus fetus, qui qua. Favet et apographon nostrum : ce dragesimo post die redeuntes in lebrat item Athenæus salsamenta mare comitatur, cordylæ vocantur. Sexitana ex auctoritate Strabonis, Eædem in mare reversæ et illic lib. III. Pint. Saxitanus a patria augescentes, pelamides nominanBatica. Vet. sive Sexitanus, Martia. tus, tritones, orcyni, sive apolecti. tialis, VII, 78: « Quum Saxetani Anno post tertio verno tempore, ponatur cauda lacerti. » Juvenalis, quum in Pontum revertuntur adul. Sat. XIV, 131: « concham æstivam tæ, thynni sunt. Ex cordylis integris cum parte lacerti. » Quæ sequun

fiebat salsamentum, de quo Mart. tur sic lego, « Lacertorum æmulus. XIII, 1 ; « Ne toga cordylis, ne pæEx hoc et concisa pelamide Mæoti- nula desit olivis, elc. » Ex pelamicis paratur quod cybium vocant. dibus ( quarum maximæ, tritones Pelamis hoc nomen habet, quum et apolecti, quasi eximiæ nuncu. post al dies e Ponto in Mæotin pantur) concisis fiebant salsamenta revertitur, Cordyla vero pelamis cybia : quadratæ figuræ , et oupala pusilla est quum in Pontum e Mæo. sive cu mutata in w, wpaio, e locis tide exit. Cantharus , etc. » Fallitur quæ ad caudam sita sunt macerrima, tamen Plinius, nám pelamis aucto et nullo pingui grato. Plinius non re Aristotele a mari in Pontum re satis hæc distinxit. Suetonius Ve. vertitur, cordyla vero e Ponto in spasianum ab Alexandrinis ob sormare exit : ut legendum sit, des yocatum fuisse Cybiosacten , men habet quum e mari in Pontum non, non, ut legimus, Cybiotaten, revertitur, cordyla vero pusilla pe- ait, quasi Salsamentarium, e colamis quum post al dies e Ponto in gnomine unius e regibus suis turmare exit. • DALEC.

pissimarum sordium, de quo Stra29. Minimi. Ita Reg. 2, bo, lib. XVII. Dalec. Cybium. minima, quod neque ars hoc loco Salmas. in Solin. pag. 1317, facipatitur, HARD.

nus indignum exclamat, obtrudi a 30. Ab iis Mæotici, Coliæ Mæo. Plinio cybium inter piscium nomitici, inquit, Pariano Sexitanoque na, quum piscis pars quædam , paulo grandiores. HARD.

salsamentumque sit. Scribat igitur 31. Cybium, ita vocalur...pelamis, dicam non Plinio modo , sed et

. no.

non

pelamis, quæ post xl dies a Ponto in Mæotin revertitur : cordyla", et hæc pelamis pusilla , quum in Pontum e Mæotide exit, hoc nomen habet : cantharus callionymus“, sive uranoscopus, cinædi, soli piscium” lutei : cnide"

33

[ocr errors]

36

[ocr errors]

omnes,

Varroni de L. L. IV, pag. 21, ita III, ep. 2 : « Cordyllas madida lescribenti : « Aquarilium vocabula gas papyro. » Et lib. XI, ep. 53 : animalium, partim sunt vernacula, • Mox vetus, et tenui major corpartim peregrina. Foris muræna , dylla lacerto. » Vide quæ diximus quod u.úpivo, cybium, thynnus, IX, 18. Hard. cujus item partes græcis vocabulis 33. Cantharus. Ælian. H. A. I,

ut melandrya, uræon. • 26, Kávo apos. Idem mira quædam Festo quoque : « Kúblov genus de cantharo refert XI, 25. Hujus piscis, quia piscantes id genus meminit obiter inter littorales piscium velut aleam ludant. » Et in Philosophus, H. A. VIII. In proGræcis Oppiano, v. 183 , inter vincia Narbonensi paulum deflexo pisces qui longe degunt a littore, nomine cantheno nuncupaut; lacybia annumeranti cum orcynis, tine, cum Gaza, scarabeum dixehoc est, pelamides minimas cum ris. Vide Rondeletium , V, 4. Ovid. maximis : Ορκύνων γενεή, και πλη in Halieut. v. 103 : Cantharus νάδες , ιδε κυβείαι. Certe quum ingratus succo. » HARD. μέλανδρυς et salsamenti e thymno 34. Callionymus. Koncovupos et Græcis, et thynni simul genus di Dupavodxotos, ut diximus cap. 24 catur, ut Pamphilus refert lib. de hujus libri. Massiliensibus tapecon. Nominibus, apud Athen. III, pag. Pingitur a Rondeletio, X, 13, pag. 121 : Μέλανδρυς δε των μεγίςων 305. Hard. θύννων είδος εςιν, ώς Πάμφιλος εν 35. Cinædi, soli piscium lutei. Ci. τω Περί ονομάτων παρίσησι και έςι nædi soli piscium Rondel. lib. VI, τα τεμάχη αυτού λιπαρώτατα. Quidni cap. 4 : nam et cancri quidam et et minoris thyni nomen cybium cancelli, et leones flavi sunt: xrfuerit, et ex ipso salsamentum ? proeldeis, id est, cereos, vocat AtheCerte quæ Plinius hoc loco habet, næus : xupộcùs favocus, Numenius. ea totidem plane verbis apud Ori Dalec. Cinædi. Crustis intectos basium leguntur, II, 58, fol.

29, excipit, quum pisces dicit. Sic IX, ex Xenocratis libello, de alimento 16: « Piscium sunt species centum ex aquatilibus.

Pelamis exigua, quadraginta quatuor : præter cruinquit, nascitur in Mæotide... stis intecta , quæ sunt triginta. » Cybium, hoc est , concisa pelamis, Sunt enim cancri et cancelli pariter quæ est, post quadraginta dies a flavi. Athenæus a onças vocat VII, Ponto in Mæotim revertitur, ori

pag. 281. Hard. grata, et boni alimenti.

Hard. 36. Cnide. Kvidn, urtica , de qua 32. Cordyla. Vel cordylla , ge diximus supra , lib. IX, cap. 68. minato 1. Meminit Martial. lib. HARD.

[ocr errors]

37

genera, cha

38 mæ

quam nos urticam vocamus, cancrorum

striatæ, chamæ læves, chamæ pelorides', generis varietate distantes et rotunditate : chamæ glycymerides “o, quæ sunt majores, quam pelorides : coluthia“? thia : concharum genera, inter quæ et margaritiferæ : cochleæ“, quarum generis pentadactyli, melicembales", echinophoræ dicuntur quibus cantant : extra hæc sunt rotundæ in oleario usu 44 cochleæ : cucumis 45

, cynos

sive cory

37. Cancrorum. Carabi , astaci , 42. Cochleæ. Lib. IX, 51. llevcæterisque recensiti , IX, 51. H. Tadóxtudo, quasi quinis discretæ

38. Chamæ , chamæleus. Scri- digitis , sive acuminibus. Mox pro bo, chamæ striatæ , chamæ læves , ex melicembales, echinophoræ. Reg. a, vestusto codice. Pint. Chamæ. item helicymbalis , actinophoræ legiSic Reg. 2 et Pintiani codex : in tur : quæ postrema vox et in Chif. editis perperam , chamætrachea, cha fletiano codice esse dicitur. Conf. mæleos. Chamæ Græcis xuñual e ge not. 43. Hard. nere sunt concharum : hoc vero 43. Melicembales. Lego Lealxnpdistant a cæteris, quod semper Các, meliceribali. Est autem qehen biant, et testas apertas habent: xmpm, sive vehixnpa, Gazæ favus , unde eis nomen.

Harum multæ sunt purgamentum buccinorum et pur. differentiæ. Rondeletius de Testa.

purarum, verno tempore simul ceis , I, 8, ita distinguit, ut aliæ coeuntium, et salivario quodam læves sint, aliæ asperæ : lævibus lentore struem gignentium putamideinde chamas, pelorides, glycy- nibus cicerum alborum cohærentimeridesque subjicit. Hard,

bus, et connexis similem. Vide 39. Chamæ pelorides. Vel a ma Rondel. Dalec. gnitudine nomen habent, sunt 44. In oleario usu. Quibus oleum enim grandiores : vel a Peloro Si. decapulabant, vel in quotidianum ciliæ promontorio, ubi optimæ : usum hauriebant, capaces adnioita Pollux: Græcis tehopides, tiew. dum, atque ita, ut quædam aquæ pias, et isopival. Gallis , palourdes. libras quaternas capiat. Vide RouHard.

del. de Testac. II, 27 , pag. 76.H. 40. Chamæ glycymerides. Tauxve 45. Cucumis. Inter frutices maripapides, a sapore dulci, minusque nos censendus , ut diximus IX, 1. salso nomen traxere. Testis Oribas. Post cucumim, addunt libri vulII, 58. Meminit harum et Macro- gati cynopus, cammarus , quæ nomibius in cæna Pontificum, Saturn. na nec Reg. 2, nec alius bonæ II, 9, pag. 355. Hard.

nolæ codex agnoscit. Cammari 41. Coluthia. E muricum gene certe squillarum genere continenre, ut dictum est cap. 27 hujus tur : cynopus quis sit , libri ...

novit. Haap.

nemo

« ForrigeFortsæt »