Billeder på siden
PDF
ePub

et

jus ob id Romæ simulacrum in Capitolio? est, quamvis latinum nomen non sit? Cur ad mentionem defunctoruin®, testamur memoriam eorum a nobis non sollicitari? Cur impares? numeros ad omnia vehementiores credimus: 2 in qua spectantur corvi et fortunæ Popaios , inquit Plutarch. in Ciceimagunculæ : dextra fraxineum rone, μή βουλόμενοι δυσφημεϊν, έξιέgestare ramum , sinistra phialam , ναι λέγουσιν, το τεθνάναι. Dixerunt Æthiopib. insculptis. Aristoteles et Greci ταύτης της ευφημίας χάριν, , Nemesin esse vult indignationem & rciyeobal , quemadmodum et Lae , conceptam ex improborum pro tini abire , mortis mentione absti. speris rebus , sicut misericordiam, nentes, et de eo, qui obiisset , dolorem ex adversis bonorum. vixit. Hinc lethum dò tñs anons Apuleio X Asini, Ceres est. Dal. quod ii minime sollicitandi , et a

Græcam. Arrogantiæ, insolen- quiete avocandi , quamvis Prisciatiæque vindicem Deam. Vide Con nus a leo, levi ducat. Græcis etiam stantinum in Lexico, verbo Nége- qui vita migrarunt , Moxapítai di-, 615. Alii esse Fortunam aiunt. Fa cuntur, bonæ scevæ omine , vent antiqui lapides apud Gruter. Theloves potius quam vexpci, unde pag. 80 : DEAE. NEMESI. SIVE FOR Toodudvd plov, sepulcretum , Latinis

letho dati. Festus «Ollus Quiris leDEAE. NEMESI. Et p.73 : FORTVNAB tho datus est. » Cicero, de legibus, BHAMNVSIAE. Est enim Rhamnusia III : « Manium jura sancta sunto. Nemesis, ut dicemus, XXXVI, 4. Hos letho datos divos habento. » Lavidiam esse alii arbitrantur. Au SCALIG. Cur ad. Etiam et apud sonius : « Ecce ubi se cumulat mea nos vulgus pacem jam mortuos parpura ( mitibus audi Auribus precatur, ubi eorum mentio incihoc, Nemesis :) post me dignatur dit. Dieu lui fasse paix. Et hos do com oriri Augustus Consul. » Hard. xapitas dicimus. Horatius : eomnes

6. Cujus. Ad fascinationes amo composui : Felices. » Sollicitare liendas. HARD.

manes et Seneca dixit in Octavia, 7. Capitolio. Plinius, de Nemesi, act. I, sc. 3. HARD. XI, 103: « Quæ Dea latinum no 9. Cur impares. Festus : « impamen, inquit, ne in Capitolio qui rem numerum antiqui prosperiorem dem invenit. , HARD. Plinio id hominibus esse crediderunt. » Virmirum videbatur; nam nec Diis gil. Ecl. 8 : « Numero Deus immajorum gentium duntaxat aliud pare gaudet. » Ubi Servius : « Imgræce, aliud latine nomen impo- par numerus immortalis , quia disitum fuit (v. g. Zevs, Jupiter; vidi integer non potest : par numeáprais, Diana ; #qpodien, Venus; rus mortalis, quia dividi potest. Épuñs, Mercurius; Adns, Pluto,etc.), Licet Varro dicat Pythagoreos sed et minoribus: sic Épis, Discor putare imparem numerum habere dia; Eipáva, Pax; H6n, Juventus. As. finem , parem esse infinitum : ideo

8. Cur ad mentionem defunctorum, medendi causa, multarumque re

TVYAE. VIRGINI. VICTRICI. SANCTAE.

idque in febribus dierum observatione intelligitur? Cur ad primitias pomorum", hæc vetera esse dicimus, alia nova optamus? Cur sternumentis salutamus“? quod etiam

13,

rum, impares numeros servari. 10. Idque. Cels. III, 4 , ubi de Quare etiam in illis επωδαίς , περι febrium curatione agit: «Est autem ÁTTOis, et amuletis , quibus suos alia , inquit , de diebus ipsis dubi. libros Marc. Empiricus, Apuleius, tatio : quoniam antiqui potissimum

Alexander Trallianus, et alii refer impares sequebantur, eosque, tamserunt, frequens is numerus oc quam tunc de ægris judicaretur,

currit. Vide Gellium, I, 10 : « ne xploiu.cus nominabant. Hi erant dies si de numero multum loquimur), tertius, quintus, septimus, quartus ut ait Augustin. de Civit. Dei, XI, decimus, vicesimus primus : ita ut

a mensuram et pondus negli- summa potentia septimo, deinde gere judicemur. » Hard. An id quarto decimo , deinde uni et viipse Noster intellexerit quæ hic gesimo daretur. Itaque sic ægros spargit, in incerto mihi videtur. nutriebant, ut dierum imparium Verba inania hic pro rebus esse accessiones exspectarent, etc. quis non hodie fatebitur? Quan Scripsit libros tres de diebus decrequam forte non hæcita aspernanda, toriis Galen. tom. VIII, quos conut duas notulas vel tres non subji sule. HARD. ciamus: 1°nempe e Pythagoreorum II. Ad primitias pomorum. Mequidem ista manasse fontibus , qui ditrinalibus ovum et vetus vinum dum formulis tentant non quidem libantes ac degustantes medicinæ algebricis, sed et geometricis et gratia dicebant, « novum vetus viarithmeticis astrorum vias et mundi num bibo, novo veteri morbo vices assequi , poetice et italice, ut medeor. » Varr. Idem fere Athenis sic loquar, vim describunt formula fieri solitum εν τοις πιθοιγίοις, seu rum et numeralium notarum: unde Vinalibus Plutarchus tradit Symplebi litteratorum mox creditum pos. 1. III, quæst. 7; de Meditrinaformulas et numeros revera esse,

libus idem Verrius Flaccus. ScAL. et vi quasi corporea aut certe sub Cur. Simile quoddam carmen stantiali pollere; 2° in mathematicis tritum antiquitus sermone vulgi , notabiles inprimis quos numeros in vini novi degustatione, recitat primos vocamus nombres premiers ; Brisson. de Form. I, p. 91. HARD. atqui istos impares esse, modo , 12. Cur sternumentis salutamus. excipias, quia nempe omnes pares Captatis auguriis sternutamenta divisorem tò a habeant; 3° demum quum superveniunt, illa sive bona, in formulis vero imparibus sæpe sive mala sint , confirmant et rata non esse locum numeris , quum e faciunt. Apud Homerum Penelope multiplicationibus confecta primas procis infortunium minante, Tele. partes habeant; porro e multipli. machus sternutat. Hippiæ sternucationibus confecta ut plurimum tanti dens excussus magnam calaparia sunt. As.

mitatem portendit. Xenophontem

Tiberium Cæsarem, tristissimum (ut constat) hominum, in vehiculo exegisse tradunt. Et " aliqui nomine quoque consalutare, religiosius putant. Quin "* et absentes tinnitu aurium" præsentire sermones de se, receptum est. Attalus" affirmat, scorpione viso, si quis dicat duo, cohiberi,

16

[ocr errors]

concionantemducem milites creant, appellato nomine proprio consaquoniam eo loquente quidam ster lutant. Petronius in Sat. pag. 353: putasset. Matutina sternutamenta Giton collectioris spiritus plenus, tristia et infelicia : meridiana

præ

ter continuo ita sternutavit, ut cipue a nare dextra , læta et pro- grabatum concuteret : ad quem spera putaverunt. Alex. ab. Alex. motum Eumolpus conversus,

salII, cap. 26. Vide quod notatum vere Gitona jubet. » Græci non est infra cap. 6. Plutarchus lib. nomine compellabant, sed verbis de Homero sternutationem felicem aliis , ut Zeū, owgov, Jupiter, servato. et lætam esse tradit. Ea scilicet Ammian. in Anthol. Epigr. II, c. causa est cur sternutantes salute- , 13 : Oị súvztal rñ Yezpi Ipoxios mus. Vide Jan. Dusam super Ar την ριν' απομύσσειν, Τής ρινός γάρ bitrum , lib. II, cap. 4. Scal. έχει την χώρα μικροτέρην. Ουδε λέγει, Cwr sternutamentis salutamur ? Men. Ζεύ σώσον, εάν πταρή· ου γάρ ακούει Acad. et Gud. salutamus. Andeg. Tös pivós, 1967.j yap tñs axeñs & TréYEL. cur sternumentis salutamus. Ex Chifi. «Mungendo Procli manus est nec afferunt : alia sternutamentis sa idonca naso , Quid mirum? naso lutamus. - Præcipuus noster manu nam minor ipsa manus. Nec sibi prima : « alia sternuentis saluta. sternutans , sit , ait, bene : quippe mus. » Posterior manus inducto to nec audit Nasum qui tantum distat alia superposuit cur, tum litteram ab auriculis. » HARD. M voci sequenti, quasi interjicien 14. Quin. Aristænetus, Epist. dam inter V et E, ut fieret sternu I: Ουκ εβόμβει σοι τα ώτα, ότε σου mentis. Sed vera lectio est : « cur μετά δακρύων εμνήμην. « Non tibi sternuentes salutamus » ? Catullus, tinniebant aures, quum tui lacrydextram sternuit approbationem.» mans meminissem? . Virgilius, aut

Sternuit et lumen. quisquis est alius, in Catalectis : GRON. Cur stern. Sic MSS. Reg. « Garrula, quid totis resonans mihi Colb. Ch. et Parm. ed. non, ut noctibus auris, Nescio quem dicis reliquæ, salutamur. Quin et ster nunc meminisse mei? , Et illud fuentes , magis arrideret. Vide Ari. etiam adjiciebant, si auris sinistra stotelem, s. 33, probl. 7 et 9, p.

tinniret, inimicum nostri tum me829, ubi docet cur sacra res sit minisse; amicum, si dextera. H. habita sternutatio. Cur sternuta 15. Tinnitu aurium. In catalectis menta salutentur Athen. II. Vide vetus poeta, vide supra et adnotata et Xenoph. Kupcu ia:d'. III. HARD.

inf. in c.

proximum. Scal. 13. Et. Sternuentes, inquit, 16. Attalus. Nempe Philometor.

Ovidius,

nec vibrare ictus. Et quoniam scorpio admonuit, in 3 Africa"? nemo destinat aliquid , nisi præfatus Africam. In

cæteris vero gentibus, Deos ante obtestatur, ut velint. Nam si mensa adsit, annulum'® ponere tralatitium videmus. Quin" etiam multas religiones pollere manifestum est. Alius saliva post aurem digito relata, sollicitudinem animi propitiat. Pollices, quum faveamus",

, premere etiam proverbio jubernur. In adorando dexteram" ad osculum

Forte pro ,

17. In Africa. Nemo in Africa Certe presso ad medium digitum aliquid agere destinat , quin prius pollice, et in indicem relapso , hanc vocem efferat, Africa : « vel sonitum dare consuevimus, et vel paræmiam , semper Africa aliquid sic favorem significare. Hard. apportat novi. » HARD.

22. In adorando dexteram. Apu18. Annulum. Sic MSS. Reg. 2, leius lib. IV Asini, de formosa et Ch. Prius ridicule, nullum po- virgine , quam ut Deam mirabannere. HARD,

tur , « Multi, inquit, denique ci19. Quin. Sic laudati codices. vium admoventes oribus suis dexEditi, etiam quoniam, ut et Reg. 1. tram, priore digito in erectum

Et jam , quoniam... pollicem residente, ut ipsam prormanifestum est, alius saliva , etc.) sus deam Venerem religiosis adoHARD.

rationibus venerabantur.» Idem in 20. Sollicitudinem. Ejus rei quæ Apologia prima: «Si fanum aliquod sollicitum habet animum, prospe

prætereat, nefas habet adorandi rum procurat eventum. HARD.

gratia manum labris admovere. » 21. Pollices , quum faveamus. Vide Adi Pet. Pith. advers. I, cap. 7; Ang. Polit. Misc. cap. 42. Eo pero

Barn. Briss. form. I. Dalec. — In. tinet Glyceræ dictum apud Me. Sive, ut loquuntur alii , manum nandrum, tous d'axtúlous eu outñs ori : sive, ut Apul. Metam. IV, πιέζουσα, ή αν κροταλίζη το θέατρον. dextram oribus admovemus. Sicut Turn. Advers. lib. II, c. 6. Dalec. apud Orientis populos veneratio

Pollices. Antiquitus in pollice, ostendebatur variis flectendi corinquit Erasmus Ch. I, cent. 8, ad. poris formis : ita apud Græcos 46, favoris erat, studiique signi- manum ad os admovendo', quod ficatio. Qui faveret, pollicem pre- proprie est tporxuveiv, a xúc et mebat: qui minus faveret, pollicem xuvew, quod est osculari. Nec aliud convertebat. Qui gestus in provere significat latinum adorare , non ab bium abierunt : ut jam premere orare id est, precari , factum, ut pollicem dicatur, qui quoquo pacto imperiti homines existimant : sed favet : convertere, qui male vult. ab eo quod manus admoveatur ori. Juvenalis: « Converso pollice vulgi Lucianus puñoal de Ecdy dixit: Galli Quemlibet occidunt populariter. » quoque, baiser les mains. De eo ritu

referimus, totumque corpus circumagimus " : quod in lævum fecisse, Galliæ* religiosius credunt. Fulgetras“ pop

vide Brisson, de Form. I, p. 37 et Circumage te , quum Deos adoseq. Et ea his adjice , si lubet , quæ ras » : cujus moris varias ibi causas Muretus habet Varr. lectt. X, 1: affert, quas tu vide, si vacat. H. • Quam vetus sit consuetudo, in 24. Galliæ. Hujus gallicæ adohonore alicui habendo , manum rationis typum exhibet marmor suam ad os admovendi., Veri ta- perantiquum quod parieti adfixum men similius est, adorandi verbo est Divonæ Cadurcorum, explicaPlinium hoc loco adorationem Nu tum prolixe a Joh. Bapt. Bello de minum intellexisse , æque quam Templ. augur. ix, p. 172. Romani e altero hujus orationis membro, contrario a dextra sinistram versus sive circumlatione corporis. Hunc in orbem convertebant sese : quod ipsam adorandi luminaria cæli ri. et a nostris sacerdotibus in suis ad tum apud nationes Jobus ipse re aram conversionibus hodie religio. spicit, 31, 26, seq. « Si vidi solem sissime observatur : aliter atque quum fulgeret, et lunam inceden- prisci illi Galli, qui sinistrorsum, tem clare : et lætatum est in abs et a læva dextram versus circumcondito cor meum, et osculatus agebantur. Quod et, opinor, Posum manum meam ore meo. » sidonius intellexit, quum de Celtis Pervasit hæc idololatria, sive cultus

agens, apud Athen. IV, p. 152 : solis ac lune in Judeam ipsam sub Τους Θεούς προσκυνούσιν, inquit, επί Manasse , ex 4 Reg. 23, 5. H. τα δεξιά τρεφόμενοι. Romani moris

23.Totumque corpus circumagimus. Plautus commeminit in Curcul. Cælestis vertiginis quadam ima. act. I, sc. 1, v. 69: Quo me gine, vel, quod Ægyptiæ rotæ si vortam, nescio. Pa, Si Deos salutas, gnificabant, quia nihil in rebus dextro versum censeo. » HARD. humanis constans et stabile sit. 25. Fulgetras, etc. Tenuibus Rhod. XII, cap. 2. Plaut. « Quo sibilis ore emissis. Alexander ab me vertam nescio. Pa. Si Deos Alexand. lib. V, cap. 13, vel, salutas , dextrosum censeo. » Pi viter complosis manibus cavis, thæus , I, cap. 7. In symbolis Py- velut ad deliniendumJovem iratum. thagoricis tapooxúvet Tepicecóuevos. Turneb. Adv. lib. IV, c. 6. MaSuetonius in Vitellio, c. 11: «Lu nus cavæ complosæ poppysmum cius Vitellius primus Caium Cæ efficiunt. Ea vox fictitia est ad soni sarem adorari ut Deum instituit, expressionem. Aristophanes, év φακτη reversus ex Syria non aliter Σφηξί, κάν ασράψω ποππύζουσι. Inadire ausus esset, quam capite ve terpres adnotat, έθος τούτο γεγονέναι. lato, circumvertensque se , deinde Sophocles, TrOTE TÚČETOL Geuriaaspis. procumbens. » Dalec. Circum- Dexippo Commentariis in Categoagimus. Præceptum id Numæ fuit, rias Arist. ÉTÈ TOT TIUGUSTWv õvapopós ut auctor Plutarch. in ejus vita, ési tis tápos. Politianus, Miscellap. 69: Προσκυνείν περιςρεφομένους,

neorum cap. 33, DALEC. Ful

le

« ForrigeFortsæt »