Billeder på siden
PDF
ePub

106. Νικά. Ηom. Οd. σ. 46. νικήση κρείων τε γένηται. 403. τα χερείονα νικά.

127. Τα δ' υπερβάλλοντα, 3C. το δέον.

137. Ουδε συνήδομαι .. άλγεσι δώματος. Tales λιτότητες arenarum numerum vincunt. Hujusmodi vulgatissima sunt où máda, ου ραδίως, ολίγον ουδεν, ουδέν ήσσον, ουκ αμφιβόλως, ου φάσκων. Talia sunt où otepyer Med. 87. hagóvte Thuc. i. 49. oú teguyóeia. 53. Hic laudatissimæ fidei mentisque exquisitissimæ scriptor blotov dè xai o'z xota dicit vii. 44. Ceterum cúξυνήδομαι dixit Soph. ut et ουχ ήδομαι. Sed omnino dignus est qui hic citetur Tacitus, Agric. 43. Nec quisquam, audita morte Agricolæ ... lætatus est. Denique auctor esse velim ut lector consulat Anglicanam versionem vs. 32. cap. 18. Hebraici Prophetæ Ezekielis.

138. Optime edidit Elmsleius êtes por piría xéxpertan. Optime observavit non minus hoc bene dici quam puy xpalveu ap. Andr. 478.

139. 40. Consule Elmsleium. Ceterum, ut leviora tangamus, tugárva confer cum Sen. Med. 56. Ad regum thalamos:' quod explicat Farnabius per, Jasonis et Creusæ :' xpatoúvto Iph. 'T. 1901. 'regnantibus' Tac. Ann. ii. 82. ‘heri' Plaut. Amph. iii. 3.5. ACTOTūv in Hec. 561. Neoptolemum innuere videtur. Vide porro tois xaxoicáv&gáow Æsch. Pers. 759. ών Εur. Ιph. Α. 383. τοκεύσιν Ηec. 407. τους τεκόντας Iph. A. 689. ubi vult Marklandus TÒN TEXÓVTA ' Nibil opus : nam &áxyour futurum significat.

144. CRÒ£ cúpavía. Horat. Od. iii. 10. 'aquæ cælestis.' Cf. Ep. ii. 1. 135.

149. 50. αχάν μέλπει. Αndrom. 1037. αχόρους στοναχάς PERFONTO. Virg. Georg. i. 378. “ Ranæ cecinere querelam.

151. 'Annátou bene defendit Elmsleius. Sed fortasse Porsoni lectio defendi potest per communem satis Tūv TTÁCEOY conversionem. Sic Trachin. 357. ó Puttòs 'Ipítou mógos. Sic Med. 214. 5. ég áhuupay nóvtou xage. Vide Brunck. ad Trachin. 508.

153. Oavátou TENEUTáv. Notabilis locutio : at non rara. Sic Trachin. 1258. τελευτή τούδε τανδρος υστάτη. Ηip. 138. 9. θανάTOU .. Tégua. 'Morte suprema' Venusinus Poëta Ep. ii. 2. 173. et suprema funera.' 'Mortis exitus' Lucius Septimius lib. iv. cap. 15. 'extremam mortem’ Apul. Met.

P:

175. His last fate' dixit Spenserius F. Q. üi. 3. 28.7. Vide Soph. d. C. 1994. Ceterum Herodotus habet τέλος απαλλαγής του Αιθίοπος ii. 139. sed alio sensu.

165. I. e. (oùy) uská pois. Thucydides simili more profert

6

VS, 300.

τοϊς λειπομένοις ες Πλάταιαν ελθόντες ii. 12. et hac Ellipsi Bepe utebatur. 170. Θέμιν ευκταίαν. Sic αγώνιος Τrachin. Ω6.

Sic ικέσιος et ixerüciOS. Vid. Huschke Analect. Crit. p. 133. et Blomfield. S. c. Theb. 720.

170. 1. “Ορκων ταμίας. Π. Τ. 204. 'Ανθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

175. 6. Μύθων ομφάν. 'Ομφη ... φωνή, Ηesych. Εodem sensu, Anacr. 102. 198. Σκαιούς...σοφούς. Εadem verba secum opponuntur

Ceterum hæc elegantissime vertit Grotius Excerp. Trag. 192. necnon Sam. Johnsonus Ed. Mur. Vol. i. 161.

195. 6. Επί μέν θαλίαις, 'Επί τ' είλαπίνεις. Conjunxit hree Homerus in είλαπίνη τεθαλυίη. .

197. Βίου τερπνάς ακοάς. Μallem βίω. Ρro επί τους αυτού Aunnpous, quod habent duo . MSS. Duker et Hulmann. velint aúru ap. Thucyd. viii. 46.

199. Moon, music. Sic Phæn. 800. Alc. 855.

200. 'Ef óv. Vocis i collocatio est culpanda. Refertur ad aúnas, non ad gais. Eadem culpa occurrit ad Phæn. 829. Heracl. 409. 410. 695. 6. Hec. 702. Sed bic quam in aliis locis minus in errores ducit. Iph. T. 159. est adenção: cf. V6. 61. Ubi non potes quin primo intuitu Auctoris mentem intelligas, ibi non dignus est in quem inveharis. Talia igitur omnem animadversionem facile respuunt: ut ap. Liv. XXX. • Annibal peto pacem, qui neque peterem, nisi utilem crederem : et propter eandem utilitatem tuebor eam propter quam petii. Aliquando tamen ob hoc vitium in longas difficilesque ambages aguntur lectores.

204. 5. Vide Classicum Diarium i. 388. Vel Bpotol vel quodπαι intelligi potest ante τείνουσι. Πlud facilius videtur. . Ноmerus tamen II. E. 495. dixit Aủaoi pópperyyés Te Borhy Exov. Ceterum lva est ubi,' ut ap. Orest. 976. in quo loco huic voci eundem sensum tribuit Porsonus.

209. Tòv v aéxes. I. e, maritum. Idem modus est loquendi atque οι εν ταις αιτίαις, οι εν τέλει, σφίσιν εν σπονδαίς Thucyd. i. 55. Vid. Heyn. ad Pind. Isth. v. 67. 8. in Var. Lect.

207. Núgioy. Non necesse moneam de votos Odyss. 4. 450. σκοταίος αναγαγών έστρατοπεδεύσατο Χen. Cyr. Hutch. Ed. p. 492.

vespertinus' Hor. Epod. (matutinus' Virg. viii. 465. Videtur víxlov magis referendum ad mv, quam ad ára: quamquam in his rebus nihil potest esse certi; omnia ambigua sunt his locis, per quos variis anfractibus ire licet. Hæc Nostri verba explicari per Rhesum Fabulam putat Elmsleius : sed vix adducttis

[ocr errors]

locus nos e cane ac lupo liberat. Dum tamen hæc recolligo, persuasum habeo Nostrum potius scripsisse rúzios, ut ad tòy Bhoarta referretur, si sensum, quem volui, ipse voluisset : ergo vúzerov refer ad ära, ut eadem sit locutio quam reperias ap.'Virgil. Æn. iv. 609. Nocturnisque Hecate triviis ululata per urbes :' ubi videsis Servium.

215. 'Arépartoy. 'A pro dús : ut Phen. 822. 1745. Hipp. 363. 1263. Iph. T. 888. 697. Alcest. 248, 9. Trachin. 1100. • Impatibiles' Plaut. Amphit. iv. 2. 22. Sic quoque scripsit Virgil. vii. 9. ix 58. Et sic fere putant voluisse scriptorem Epistolæ ad Heoræos, vi. 4. Sed in tali affirmatione talisque momenti excitum divinitus scriptorem potuisse vocibus tam leviter, ne dicam negligenter, usurpare non verisimile mihi videri licet.

216–20. Consulendus Elmsleius. Consule etiam scriptorem ap. Classicum Diarium, v. 128. In re magis incerta quam oraculorum aucißozoylais, magis obscura quam Plutonis caligine, satis sit mentem lectoris advertere ad verba Sophoclis Phil. 157. Τίν' έχει στίβον; έναυλον ή θυραίον ; Ex quo loco quodcunque ad hunc explicandum sit accommodatum eruat et secum habeat. Hec nempe σοφώτερο και κατ' άνδρα συμβαλείν έπη.

219. Todós. Communis translatio. Anacr. 358. ut Johnsonus in The Rambler, N. 184. To walk the road of life.' Juv. x. 363. Semita tranquillæ vitæ,

230. 'Εν ώ γαρ ήν μου πάντα. Τhucyd. vii. 95. Εύβοια γαρ aủTois, Távta v ubi vid. Notas Varioruin, ut et Valck. ad Phoen. 1265. Sic Virg. Æn. xii. 59. et Tacitus Agric. 33. 'Sed manus et arma : et in his omnia. Sic Poëma, cui nomen • The Exile,' in "The Mirror,' No. 85. "They come,' she said: 'fly, fly these ruthless foes: And save a life in which Monimia lives.

232. Vide Class. Journ., i, 37.

234. 6. Ad hæc pertinent illa nostri Popii: 'That gave you beauty, but denied the pelf, That buys your sex a tyrant o'er itself.'

245. Ζηλωτός, μακαριστός, Ηesych. Sic πατρός ζηλωμάτων Iph. T. 379. invidendæ fortunæ patris. Sic nonusýna Ed. T. 381. et sýnou Aj. 503.

250. Nescio an aéyouoi shuãs os fãpev sit sententia gravior quam λέγουσιν ως ημείς ζώμεν. Sed facile est visu λέγουσιν ημάς ws queīs 5. vincere utramque. Quantam évépzela possit hæc ferre secum, videre est in sequenti : "OTW sya Ty dúvapsv, my υμείς φατε "Έχειν με, ταύτης δεσπότης γενήσομαι, Aristoph. Νub. 200..

050. Παρ' ασπίδα Στήναι. Εadem locutio est in Phen. 1015. Stetimus tela aspera contra' Æn, xi. 282. Who at the. spear are bold’ Miltonus, ii. 204.

261-5. Cf. Hippol. 708, 9.

266. Victo malis muliebri pavore, ausæ se inter tela volantia inferre' Liv. i. 13. “Vel in modum pavoris fæminei dejecti tam opimam prædam mediis manibus amittimus' Apul. Met. p. 155. ed. Pric. ad quem quidem locum verba Nostri citat Elmenhorstius. Ceterum κακή είσοράν, ut κακοί προφυλάξασθαι: Thucyd. vi. 38.

267. 'Ες, quod attinet ad.' Thucyd. i. 1. Ου μεγαλα ούτε κατά πολέμους ούτε ές τα άλλα. Medea 1088. Προφέρειν εις ευτυχίαν Των γειναμένων.

973. Σέ. Vid. Valckenaer. ad Phen. 1657.

286. Consulatur Matthiæ in Gr. Gramm. sub casu patrio. Illuc dirigendus est Elmsleius.

294. Sic et vs. 447. 'Αλλά πολλάκις omittit vs. 1001. Ceterum sic oύ νεωστι Heracl. 485. et ους εγω ου νυν πρώτον, αλλ' αει επίσταμαι Thucyd. vi. 38.

297. Παϊδας εκδιδάσκεσθαι σοφούς. Docere pueros ut sint Sapientes. Communis usus. Τhucyd. i. 71. Την Πελοπόννησος ελάσσω εξηγείσθαι. Pheniss. 974. Γηρυν άφθογγον σχάσας. Ιph. Α. 343. Μεταβαλών άλλους τρόπους. Sic Trach. 681. 1994. Iph. T. 1216. Ex hoc fonte apud nos profluunt. 'to dye the purple ground:' &c. Ceterum medias has voces breviter ac perspicue explicuit Valpius in Gr. Gramm.

298. G. Burgesius ad Τroad. Append. p. 125. νult άτης ... αγρίας. Sanissimain esse.vulgatam judicat Elmsleius : qui sane hic videndus est.

302. 3. Thucyd. vi. 16. Οίδα δε, όσοι έν τινος λαμπρότητι πρόεσχον, εν τώ κατ' αυτούς βίω λυπηρούς όντας. De ποικίλον vid. Biomfield, ad Prometb. 316.

318. 'Oppudía ad canem plerumque refertur. Idem de lupo, canit Virgilius xi. 812, 3.

319. Νύν ante ή πάρος, est intelligendum. Sic Iph. Τ. 1469. Ούνεκ' έξέσωσα σε, Και πρίν γ', 'Αρείοις, &c. collatis vss. 1089, 4. Sic Od. 2. 161. 163. Phæn. 913. Constructio ap. Thucyd. vi. 88. que quendam virum doctum latuit, est hujusmodi: Οικήσεις των την μεσ. εχόντων αυτόνομοι ουσαι (τότε) και πρότερον αεί, ευθύς, &c.

323. Οd. K. 555. Φρεσίν ήσαν αραιώς. 'Αραρότως Med. 189. 338. "Οχλον παρέξεις. Sic παρέξω χρήματα Aristopl. Ρlut. 20. et πράγματα παρασχεϊν Χen. Cyr. Hutch. p. 181, 2. "Έοι-.

κας : non έoικεν: sic Iph. Α. 847. Μνηστεύω γάμους Ουκ όντας, ως citaw. Ceterum wyúvai hic ab irato dicitur, ut in vss. 525. 864. 1320. a placido tamen in vss. 718. 723.904. Anglicana versio vocis gúvai in Evang. Joann. cap. ii. satis est aspera.

Sic fere verti potest hic locus : Lady, what have I in common with thee in this circumstance?

350. Ariqlopa. Vid. Markland. ad Iph. T. 719.

955. Λέλεκται μύθος αψευδής όδε. Ρro αψευδώς. Sic Young inter nostrates : “Who can take Death's portrait true?' Sic Juven. i. 10. “furtivæ,' et Soph. Phil. 9.

363. Kaúdwu xax@v. "The sea of harvest' Thomson Autumn. 330.

S. Y.

NUGÆ.

No. VII.-[Continued from No. LIII. p. 25.)

collecting toys
And trifles for choice matters, worth a sponge;
As children gath'ring pebbles on the shore.

Paradise Regained, iv. 325. IN No. Liv. of this Journal, p. 277, eight lines from the bottoin, read, “ He seizes skilfully on the producible parts of a subject.” The words in Italics have been omitted by some accident. On the quantity of the initial syllable in the two first verses of

the Alcaic stanza. A correspondent in No. Liv. p. 201, speaking of the controverted passage in Horace, Lib. 1. Od. xvi. 36, “ Ignis Pergameas domos," writes as follows: “ I have retained this reading of the later editors, instead of the formerly universal one, Ignis Iliacas domos; but I do not think the reason for the preference very strong. Catullus frequently puts a trochæus in the first foot (place] of the Glyconian trimeter.--Horace, it is acknowledged, does so nowhere else; but this is not conclusive. He admits an iambus in the first foot of the Alcaic, Vides ut alta

« ForrigeFortsæt »