Billeder på siden
PDF
ePub

sembled : and the measures, which will be proposed to you, Ion ! Brit

Gentlemen, are designed for the commencement of a course, which, I confidently trust, may, in its progress, be eminently successful, and largely contribute to the augmented enjoyments of the innumerable people, subject to British sway abroad; and

(with humility and deference be it spoken, yet not without asacque piration after public usefulness,) conspicuously tend to British ople: prosperity, as connected with Asia. Har, Το

andi

ase of

tishs

T'heir

SPECIMENS OF A MODERN GREEK

TRANSLATION OF THE ILIAD.

accurat Ε. O

the e

which Ivate: : sempti akent the s prema

[ocr errors]

melisa This is a very old book : the title-page, printed in a non

descript type, is as follows: Ομήρου Ιλιας μεταβληθείσα πάλαι εις
κοινήν γλώσσαν. 'Ενετίησι παρά 'Αντωνίω τω Πινέλλω. No date.

Erordiun.
Την οργήν άδε και λέγε, ώ θέα μου Καλιόπη,
του Πηλείδου Αχιλλέως, πώς έγένετόλεθρία,
και πολλές λύπας έπoισε

εις τους 'Αχαίους δή πάντας,
και πολλές ψυχάς ανδρείας πώς απέστειλεν εις άδην,
abors!
και κυσί και τους ορνέοις

προς βοράν έδωκε τούτους: ο γαρ Ζεύς ήθελεν ούτως

αφ' ού γούν φιλονεικούντες εχωρίσθησαν αλλήλων

ό, τε βασιλεύς 'Ατρείδης και ο 'Αχιλλεύς ταχύπους. Τίς εκ των θεών, ώ μούσα, αίτιος υπήρχε τότε,

να τους βάλη εις τόσην μάχην, λέγετο του ποιητού σου.

'Απεκρίθ' η Καλιόπη,
κ' είπε προς τον έρωτώντα
Της Λητούς παίς της ενδόξου, και Διός του πανσεβάστου
ο Απόλλων ο τοξότης:

ούτος γαρ προς βασιλέα, κ. τ. λ.

ith erga Lies 8 ombai

Ose, efforts

ons i Tiater

[ocr errors]
[ocr errors]

Description of the Grecian army on its march, II. ii.

("Hύτε πύρ αΐδηλον επιφλέγει άσπετον ύλην, κ. τ. λ.). Ωσπερ πύρ λαμπρόν μεν καίει την πολύν του βουνού ύλης εν ταϊς κορυφαίς απάνω,

και μακρά βλέπεις το φέγγος" ούτως εκ των όπλων τούτων έλαμψαν οι πεδιάδες.

el

[merged small][ocr errors][merged small]

"Ι. . εποίησε.

Cl. .

VOL. XXVIII.

NO. LV.

Η

ds 24 OW'

ώσπερ των χηνών αγέλαι,

και των κύκνων ή γεράνων, εις τας όχθες του Καΐστρου, εις τον ποταμόν 'Ασίας συναθροίζονται τα πλήθη ούτως ο στρατός Ελλήνων εις τας όχθες του Σκαμάνδρου επροθύμει έν τη μάχη. ούτως ήταν πολύ πλήθος,

ώσπερ εν τω γάλα μυϊαι.

Conclusion of Book VIII. Ταύτα έλεξεν ο" Εκτωρ

με μεγάλην καυχωσύνην. και του "Εκτορος τον λόγον

έπαιέσασιν οι Τρώες. κ' έλυσαν τους γοργούς ίππους, κ' έρριψαν ομπρώς τροφής τους, και εκ της πόλεως ευθέως

πρόβατα πολλά και βόας έφεραν και γλυκών οίνον, κέσφαξαν τους παχείς βόας και τα πρόβατα ομοίως,

και έπoισαν τότε θυσίαν τους θεούς τους αθανάτους,

έπειτα και αυτοί εδείπνουν. κ' εκ της ύλης πολλά ξύλα και κορμούς έφεραν πλείστους, κ' έπουσαν πολλάς εσθίας:

καθ' εκάστη δε εσθία είχε πεντήκοντα Τρώας,

και υπήγενεν η φλόγα εις τον ουρανόν απάνω,

κ' έλαμπαν τα ακρότηρια. και τα όρη έχει το γύρω,

οι γοργόποδες οι ίπποι το λευκόν κριθάρι έτρωγαν,

στεάοντες εκεί στα μάξια. From the omission of the simile of the moon in the last past sage, the translator appears to have allowed himself as many liberties of omission as Hoole. The catalogue of the forces is dispatched in a single page, by the help of abridgment. But our readers are probably satisfied. We have presented them with these extracts, merely as a matter of curiosity.

The metre is nearly the reverse of the common heroic measure of the modern Greeks, being (if the term may be applied to it) trochaic tetrameter acatalectic, or perhaps rather trochaie dimeter, without rhyme,

3.

[ocr errors]

NOTULE, IN EURIPIDIS MEDEAM.

No. 1. 1. Διαστάσθαι. Dicitur pro ταχυναυτεϊν; Τhucyd. vi. 31. Quis nescit illa Homericana έπεα πτερoέντα et ουκ άπτερος έπλετο μύθος ? Scholiastes ap. Phoenissas 1561. πτανών per ταχύτατον

· From the ancient coria.

• 1. e, εις τα μάξια or αμάξια (παρ' όχέσφιν).

explicat. Αι μέν έλαφοι, ώσπερ πτηναι, ήλλοντο προς τον ουρανόν, mellitissimo Xenophonte in Cyropæedeia narrante. Vid. Soph.

Ed. Tyr. 16. 17. Et Aristoph. Plut. 575. Nostras Byronius in Childe Harold, i. 28. · Their winged sea-girt citadel.'

2. Κυανέας Συμπληγάδας. Κυανέας Συμπληγάδα Ιph. Τ. 241. Et cf. vs. 392. 422. Juv. xv. 19. •Concurrentia saxa Cyanes.' Vid. Farvab. ad Sen. Med. 343.

4. Ilgúxn. 'Atò (fs. 'Avri) TOŪ TOLŪVTOS TÒ TOIÓusvov, ut utar verbis Scholiastæ ad Hec. 1143. qui sic monet ad voc. xepxid'. Hor. Epod. • Contendit remige pinus.' Sic χρυσόν huj. . Tragæd. vs. i 190. pro, aurea corona : Spuós Soph. I'rach. 768. pro, ara : xóxnous Iph. T. 303. et sane ubinam gentium non sunt talia ?

5. 6. dépas letñadov. Sic Iph. T. 14. ubi durior est Marklandi emendatio. Lege ibi 'Eréis, ubi répous 'Ea. idem est ac Κλυταιμνήστρας λέχος Orest. 20. Homerus habet 'Hage μετά χρείος, et plenius in IΙ. Ν. 247. μετά και δόρυ χάλκεον ήει Οισόμενος. .

12. 'Ny ápixeto xDóva. Præpositio, de qua pendet vox ultima, est intelligenda. Sic Virgil. “Devenere locos :' et • Averteret [ad] oras.' Sic nostrates Shakespearius et Miltonus : hic in Parad. Perd. • Till he arrive The happy isle ; ille in Coriolan. q. 2. “And now arriving A place of potency. Quandoque plena usurpatur locutio : et Homerus in Od. N. habet συβώτην εισαφικέσθαι. Nescio an dici possit την χώραν καταδροuais, Thucyd. vii. 41. ubi Editor vult xetudgauár. 'Præpositio cum accusativo aliquando vertitur in genitivum: ut Thucyd. i. 108. Σικυωνίους εν αποβάσει της γης μάχη εκράτησαν.

13. T. Malim , ut respondeat to uży in vs. 11. cesserant alii.

21. 22. Heu quoties fidem ... Flebit,' Horat. Vid. Juv. xiii. 31. "Εμβαλλε χειρός πίστιν Soph. Phil. 813. Δίδωμί τε Goi toy funv, xai raußávo trvon deşlay, Xen. Cyrop. Hutchins. p. 311. Cf. Virg. iv. 307. vi. 613. Suidam vs. Guvohxn, et nostrum Spenserium, Faery Queene, i. 9. 18. 9.

22. θεούς μαρτύρεται. Μάρτυρας δε τώνδε δαίμονας καλώ Phen. 501.

24. Cf. Hom. Od. 4. 788.

27. Horat. Od. iv. 5. 14. Curvo nec faciem littore dimo . vet.' Cf. Virg. vi. 469.

35. Iph. A. 490. 'Eveidoy osoy viv xreively téxva. In tali locutione idem recidit num negativa particula adsit an absit.

45. 'Ex tfóxwv Teravuévor. Vide Scapulam et Classicum, Diarium Vol. v. p. 73. Cr. Virg. viii. 378.

Sed præ

47. Aliter tamen loquitur in Iph. A. 1244. 5. Nés: vid. Heyn. ad Pind. Ol. ii. 78. Laudandus Heynius, ubi lectorem suum haud moratur, et insulse in admirationem bellarum locutionum non erunipit.

48. 'Αρχαία λάτρι Ηec. 607. Οίκων : sic δώματα, δόμοι, οίκια (Od. M. 4.)

51. Cf. Soph. Aj. 511. Elect. 813. In Iph. A. 671. róm povwbels anò natpós: ubi nil opus est Marklandi emendatione. Movouátwp habet Eurip. in Phæn. 1533.

53. 54. i. e. Td 8807. xax. Tity. [foto] Eup gopa xp. Bourous, xal ogévwy «vbántetas. Sic Esch. Theb. 161. 46@o6, s [OTE] Dionóleis, ecoé lepñr. _756. Soph. Trach. 63. Eur. Iph. A. 4. 5. Iph. T. 1414. 5. Tacit. Agric. 38. ^ Datæ ad id vires, et præcesserat terror.' Hinc non videtur esse quare cum Brotier. 'atque' apud Orat. 19. omittamus.

59. Thuc. v. 105. Maxap xayTe; tuy respoxazov, oj aoûuev & opov. Vid. Blomfield. ad Prom. 338.

62. M) påóvei opérar. Ne recuses dicere. Sic Od. T. 348. Prom. V. 603. Æn. viii. 509. Hinc Trach. 1214. pogãs ye tol påóvnoss où yeyoétau. Cf. Spenserium nostrum F. Q. 1. 9. 1.6. ii. 7. 8. 4.

6s. Thucyd. ii. 40. Mà Emayvõvai xua TeoseoYu-va.

68. Oárcours. Solent sedere. Sic uanteúouai Phoen. 854. xidyata. Hec. 904.

71. 72. Vult Porsonus táde. Sic bene probosque Sanadon et Bentleius in Hor. Ep. ii. 41.

74. Ei xai. Invertunt Latini,

82. Κακός γ' ών αλίσκεται. . "Ων post αλούς omittitur Aristoph. Plut. 168. Locutionem mutat Xen. Cyrop. 174. èneYXOÉVTZ ŐTT ψεύδομαι.

87. Ei. Quid mirum' supplet Barnesius. Idem supplet Lubinus, nec immerito, ap. Juv. xiv. 51.

90. uče: i. e. Toñoov, šao OV nedátery. Non decem post hunc versus effluxerint, quin hæc ipsa vox intransitivum sensum exprimat. Tās tis, ut Euripides supra dixit, bene novit multa verba sic suam variare significationem. Transitive utitur Noster ăcxnkav vs. 1930. Tốpelsov vs. 182. ôQuýoa Phen. 1080. ŠTIO XÝTTOYTÄ Hec. 828. Togoue'wv Iph. T. 1445. Sequentia admirationem magis movent: Barey Med. 212. ÉTREUT AV Iph. T. 409. Sic xanicas Thuc. v. 7. evious Xen. Cyrop: p. 464. 1. 1. Hinc talia oriuntur qualia o gundels, cubeis, éniotabis, nenac beis, &c.

91. 'AROTAUPOúuevos, Opao Uvóuevos Suid. Respicit Euripides taurorum oculos ; quos sanè fulmina’ quandoque dixerunt

Veteres. Cornua forte respexit Horatius, in illis satis decantatis : Sic tauriforinis volvitur Aufidus.'

93. Τινα edidit Elmsleius, sed τινι in margine exhibuit. Ηoc vult Blomfield, in Æsch. Pers. 520.

98. Κινεί κραδίαν, κινεί δε χόλον. Χόλον καρδίας vs. 590. Scholiastes in Apol. Rhod. iii. 754. Πυκνά δέ οι κραδίη στηθέων έντοσθεν έθυεν, illud έθυεν explicat per ώρμα, εκινείτο. Nos libentius dicimus, Let his unger be moved, quam, Move his anger.

102. 3. ΑΕsch. Prom. 192. 'Ακίχητα γαρ ήθεα και κέαρ άπαράμυθον.

105. 6. Fortasse constructio hujusmodi est: δηλον δ' ως τάχ ανάψει μείζονα θυμό (ή Μήδεια) νέφος οιμωγής αρχής εξαιρόμενον Elmsleius. At, si talem structuram receperis, necesse alia ratione quam quæ a viro docto initur interpungas: tali sc. more: δηλον δ', αρχής έ. ν. οιμωγής ως τ. ά. Si νulgatam rationem serVaveris, ανάψει intransitivum erit: ut κρύπτοντα Phen. 79. δούς 21. έβαψεν Orest. 698. έγειρ' Ιph. Α. 624, άείρει Esch. Tlieb. 756. Et eo modo totam sententiam vertes, quo in sequentibus locis adhibetur: Thucyd. i. 93. Δήλη η οικοδομία έτι και νύν έστιν ότι κατά σπουδήν εγένετο. Τac. Οr. 16. “Ipse satis manifestus est...in contrarium accingi.' 'Ανάψει porro pro ανάξει plenissime frmatur a simillimo loco ap. Phen. 257, 8. 'Αμφί δε στόλιν νέφος ασπίδων πυκνόν φλέγει. Ιllud εξαιρόμενον explicabitur per Hippol. 172. Στυγνόν δ' οφρύων νέφος αυξάνεται. Ceterum, quod ad αναστροφήν attinet in αρχ. εξαιρ. mirabiliora invenias. Λιγνύος διάστρoφoν habes in Soph. Trach. 796. Sed iu tali syntaxi omnes facilline exsuperat (at non in omnibus rebus prima partes sunt maxime laudabiles) Asini Aurei αυθαδέστατος ille scriptor.

108. 9. Μεγαλόσπλαγχνος ψυχή. Talia querentibus ubique fent obvia. Sic υψηλόφρων θυμός Ιph. Α. 919. έκθύμου φρενός Æsch. Pers. 378. qui quodammodo variat rem in vs. 779. Φρένες αυτού θυμόν ωακοστρόφουν.

111. 2. "Αξια, que flagitant. Cf. vs. 1121. 'Αξιόθρηνος Alc. 889. αξιόθρηνος Hippol. 1463.

119. Seneca Med. 494. Gravis ira regum est semper.'

120. 'Aρχόμενοι, imperio coacti. Τhuc. iii. 46. Esch. Pers. 595. 881.

122. Zov. De accentu hujus vocis vide Scott. Un. Gram. p. 213.

125. Blomfieldius hæc ad Esch. Prom. S48. advocat, sed luctus in sinipulo movet : nam τα ..σ' pro σε ponitur. Πρώτα μέν. Vide eundem ad Ρers. 864. Δεύτερον tamen postea supplendum est; ut in II. B. 74. Od. K. 155.

« ForrigeFortsæt »