Billeder på siden
PDF
ePub

ac

ddigywilydd i waradwyddo bydd- mae perygl iddo "droi i weithredu inoedd y Duw byw. Gan hyny, fel gelyn," (Esa. Ixiii. 10.) Pan y Oh! Ysgolion Sabbothol, déff- peidio efe a bod yn oleuni, bywa rowch ar frys, gloywch eich arf- yd, a llawenydd i'w bobl, y mae au, wynebwch i'r maes yn wrol yn berygl iddo fod yn ddychryn dan faner Immanuel, ac yn enw iddynt, (Ier. xvii. 17), a chuddio Arglwydd Dduw byddinoedd ei wyneb oddiwrthynt, nes "y Israel,"canys nilwydda un offer. bwytteir hwy a drygau lawer," yn a lunier i'th erbyn, a thi a wnei (Deut. xxxi. 17, 18.) yn euog bob tafod a gyfodo i’th Pan y byddo Y spryd Duw yn erbyn mewn barn : dyma etifedd-cilio oddiwrth ei bobi, ac o'r oriaeth gweision yr Arglwydd, a'u dinhadau, yna y mae yspryd y cyfiawnder hwy sydd oddiwrthyf byd, yspryd balchder, malais, a fi, medd yr Arglwydd.”.

chenfigen, yspryd rhagrith a ffurfDymunaf gael gweled sylw, ioldeb"; îe, yspryd anghrefydd, annogaeth, a chyfarwyddiadau yn anffyddiaeth, ac annuwiaeth, &c. y Drysorfa, mewn perthynas i'r yn cynnyddu ymysg rhai a elwir dydd crybwylledig, a'r modd gor- yn gristionogion. eu i'w dreulio.

E. AB R.

Amser trwm ar yr eglwys yw yr amser y byddo Yspryd Duw

wedi cael ei dristhau, ei ddiffoddi, At Olygwr y Drysorfa.

yn

cilio! amser tywyll a digy. Syr,-Anfonais ychydig linell sur. Nid yw Duw yn rhoi ei au attoch y mîs diweddaf, yn wyneb ond lle y mae ei Yspryd nghylch yr angenrheidrwyddo yn gweithio ; ni all yr eglwys fod ystyried pa fath amser yw yn yn ddedwydd mewn un sefyl fa, bresenol ar Eglwys Dduw yn ein ond pan y byddo efe yn anadlu gwlad, Ceisiais ddangos rhai o'r yn moddion gras. Yr Yspryd arwyddion sydd, fod yr Arglwydd yw bywyd yr eglwys-pan byddo o ran amlygrwydd o'i ffafr, a'i efe yn gweithio ynddi ar ddynion, bresenoldeb grasol,yn pellau oddi- i'w haddasu a'u haddfedu i drawrthym, ac i raddau mawr yn gywyddol ddedwyddwch, dyna y cuddio ei wyneb yn moddion pryd y mae bi yn ddedwydd iawn, gras. Pan y byddo Duw yn ym-Y mae holl lwyddiant a dedwyddddwyn yn ei eglwys " fel pererin wch yr eglwys yn ymddibynu ar yn y tir,"(Ier. xiv. 8) "fel gwr wedi yr Yspryd; a'r peth trymaf o synnu,” neu fel

gwr

cadarn heb gwbl iddi ei fod ef wedi ei dristau, allu achub,” yn ymddangos fel å bod Duw fel Achubwr yn ymgwr heb ofalu am y gwaith fyddo guddio! yn cael ei wneuthur yn ei dý, ond

awr ni a

drown gadael rhwng y gweision a'r oddiwrth yr eglwysi yn gyngwaith : ac er ei fod yn gadarn, nulleidfaol at gristionogion yn etto heb achub; er bod ei dde bersonol ; ïe, at rai a fu yn profi heulaw mewn grym, etto fel gwr cymdeithas â Duw. Onid oes wedi synnu, a'i « law yn ei fyn- gan lawer o'r rhai hyn achos i wes,” heb weithredu

yn
nerthol
gwyno, fod Duw i raddau

yn

cilio fel gynt, na gwneuthur grymusder oddiwrthynt, ac nad yw hi arnynt a'i fraich, er achubiaeth pechad, fel y dyddiau o'r blaen, mewn amuriaid. Pan y mae Duw yn

1. Onid oes llawer o blant Duw ddwyn fel pererin, y mae perygl a all gwyno fod yr Arglwydd id do adael ei dý: pan y byddo wedi cilio graddau oddiwrthynt, yn ymguddio am amser maith, y o ran gweithrediadau nerthol ci

Ond yn

ryw bethau !

hir yn ym.

ynot ?"

Yspryd arnynt, yn bywioccau, | ygu y gwir gristionogion, oblegid cynhyrsu, a' dwyn eu grasau ini wyr neb arall am gymdeithas weithredu yn hwylus a grymus â Duw. Y mae profi ei gymiawn? Onid oes llai o awydd deithas yn ddieithr i'r rhagrithneshau at Dduw mewn gweddiau wyr; ac y mae llawer o ddynion dirgel? a llawer llai o awydd anianol yn gallu gwneud gwawd cael gafael yn Nuw mewn gweddi. o sôn am gael cymdeithas â Duw. au ? Oni all llawer gwyno yn ond byddai pobl Dduw gynt yn ngeiriau y Prophwyd, (Esa. Ixiv. gallu sicrhau eu bod hwy yn cael 7) “Nid oes a ymgyfyd i ymaflyd cymdeithas âg ef, “Ein cymdeith.

Pa le y mae fflamau as ni yn wir sydd gyd a'r Tad,” gwresog cariad at Dduw a Christ? &c. (1 Ioan i. 3.) ychydig sy yn Pa le mae gweithrediadau nerthol gallu dywedyd felly yn gadarn yn ffydd, drylliadau tyner edifeirwch awr; ïe, y mae rhai fu yn gallu efengylaidd, gobaith bywiol, ofn proffesu felly, na allant wneuthur mabaidd, sobrwydd meddwl, ty- yn awr. Y mae gelynion yn gallu nerwch cydwybod, a gweithred gofyn i lawer un, yn awr, “Pa le iadau grymus serchiadau ar beth y mae dy Dduw?" A hyny yn au nefol, a brofwyd y dyddiau myned fel cleddyf i'w hesgyrn: gynt ? Onid oes adfaeliad mawr eu heneidiau yn terfysgu, ac yn mewn gras, ac attaliad ar weith- cael eu darostwng ynddynt; fel rediadau yr Yspryd ? Pe deuai yr eglwys gynt, eu hanwylyd y Priod fab yn awr, oni byddai wedi cilio, a hwythau yn ei geisio, iddo gael llawer o'r morwynion a methu ei gael, eu henaid yn call yn cysgu.

llewygu, (Can. iii. 1–6.) Rhai 2. Onid oes llawer o gristion- yn ei geisio yn yr ordinhadau cyogion a allant gwyno eu bod yn hoeddus, a dyledswyddau dirgel, cael llawer llai o nerth yn erbyn ond yn methu ei gael ef; ac yna temtasiwnau y diafol, a llygredd yn cwyno yn gyffelyb i Iob, eu eu calonau, nag a brofasant gynt? bod yn edrych am dano yn ol ac -Y mae llawer o genhadau satan, ymlaen, ar ddehau ac aswy, a a rhyw symbylau yn y cnawd, yn methu cael yn unlle yr hwn sydd drygu mwy arnynt na'r dyddiau yn llenwi pob lle! Er credu ei gynt. Nid ydynt yn derbyn di-holl-bresenoldeb, a phrofi ei raggon o râs yn erbyn ymosodiadau luniaeth gyffredinol, etto methu y gelyn, yn ol addewid Crist i cael mwynhau ei bresenoldeb Paul, (2 Cor. xii. 7–9.) Y mae grasol, a'i gymdeithas fel Duw amryw yn tramgwyddo ac yn dy- iachawdwriaeth, (Iob xxiii. 8, 9.) rysu; a rhai yn cael dryllio eu Er hyn, y mae llawer cristion yn hesgyrn yn wyneb temtasiwnau, rhy ddisyched am dano ef, ac yn y byddent yn derbyn digon o râs ymfoddloni yn ormod mewn tir i'w gorchfygu gynt. Rhai weith. pell heb ei fwynhau. :: iau yn syrthio i agweddau sydd yn 4. Arwydd arall fod Duw wedi rhoi achlysur i'r gwrthwynebwyr pellhau i raddau oddiwrth ei bobl. ddifenwi, ac ir gelynion gablu ydyw, bod mor lleied o honynt yn enw Duw; gan gyfeirio megis á mwynhau sicrwydd ffydd a gobýs at broffeswyr mewn agwedd. baith; a bod y nifer fwyaf o bro. au anaddas i'r efengyl, gan ddy- ffeswyr crefydd yn gallu byw yn wedyd, “Dyma bobl yr Arg- dawel iawn heb byny. Y mae lwydd!" &c. (Ezec, xxxvi. 20). llawer o'r rhai y gellir meddwl, 3. Onid oes llawer wedi colli mewn barn cariad, yn

wir eymdeithas â Duw, i raddau gristnogion,mewn sefyllfa anghymawr? Yn awr yr wyf yn gol. surus iawn ; yn llawn ofnay, trá. llod, ac ambeuon,ac mewn tywyll ffro ei bobl, a bywhau ei waith yn wch mawr am achos tragywyddol ein plith! Trwm fod y disgybl. eu heneidiau : “ni wyddant i ba ion yn cysgu, ac awr y brofedigle y maent yn myned, y mae yaeth mor agos! O! na byddai iddo tywyllwch wedi dalla eu llygaid ddeffro rhai o'i bobl yn ein plith, hwynt,” (1 Ioan ii. 11.) Y mae fel y byddai iddynt roi bloedd rhai wedi colli yr amlygrwydd effro ar ereill, fel y deffroid holl fuont yn ei fwynhau o'u hundeb deulu Duw! O! na byddai llaå Christ, eu hawl i'r addewidion, wer yn ein plith yn penderfyna a'u gobaith am y nef, trwy ryw "disgwyl am yr Arglwydd sydd bechod a diofalwch, a gwrthgil- yn cuddio ei wyneb oddiwrth dy iadau dirgel ; wedi “ tristau Glân Iacob,” (Esa. viii. 17.) a "cheisio Yspryd Duw, yr hwn oedd yn ei wyneb ef bob amser.” Bydded cyd-dystiolaethu a'u hysprydoedd i ni ei geiso ef â'n holl galonhwy eu bod yn blant i Dduw. galarwn o blegyd ei fod yn ym. Onid yw yn gweddu, yn y fath guddio-na foddlonwn ar yr or. amgylchiadau, weddio fel Daf-dinhadau, a chyflawniadau crefydd ? “Par i mi glywed gorfol. yddol, heb gael ei wyneb efmym. edd a llawenydd, fel y llawenycho ofynwn a chwiliwn yn fanwl a di. yr esgyrn a ddrylliaist -a dyroduedd, pa bethau sydd ynom yn drachefn i mi orfoledd dy iach- peri i Dduw gilio oddiwrthym, awdwriaeth" (Salm li. 8—12.) "ceisiwn'a chwiliwn ein ffyrdd, a Dyma enaid mewn sefyllfa ofid- dychwelwn at yr Arglwydd,"(Gal. us, y gorfoledd wedi ei golli, yr iii. 40.) Cofiwn yn wastad nad esgyrn wedi eu dryllio-Duw yn yw yr Arglwydd yn cuddio ei wycuddio ei wyneb-ofn cael ei fwrw neb oddiwrth eglwys, na christion ymaith tra y byddai byw, a chael yn unigol, heb achos cyfiawn, a ei adael yn, amddifad o ddylan-phechod bob amser yw yr achos; wadau yr Yspryd. Y mae llawer Eich pechodau a guddiasant ei enaid y dydd hwn mewn sefyllfa wyneb oddiwrthych," (Esa. lix. rhy debyg i hyny; ond tâl galw 2.) Felly rhaid i'r cristion sydd ar Dduw o'r pwll isaf, a throi tua'i wedi colli wyneb ei Dduw, gyd. deml sanctaidd “o fol uffern,” nabod ei anwiredd, edifarhau am (Iona ii. 4.) Tâl gobeithio yn yr ei bechod, a chael maddeuant Arglwydd er rhodio mewn ty- trwy waed Crist, cyn cael ei wywyllwch,” (Esa. 1. 10.) Ona neb a'i gymdeithas ef drachefn. byddai yn ein plith fwy o eneid. Y mae llawer o bechodau yn achiau sychedig am gymdeithas à os i Dduw guddio ei wyneb, heb. Duw; ac am wybod pa fodd y law pechodau cylioeddus a gwarthmae pethau yn sefyll rhyndddynt us yngolwg dynion. Y mae coâ Duw, (Salm xlii

eu bod

. 1-5.) Pe leddu rhyw bechod yn ddirgel yn gwelai Duw yn dda i ymweled y galon yn rhwystro i'r enaid gael drachefn â ni, a nesau attom yn ei cymdeithas â Duw; “Pe edrychanfeidrol ras; trwy y boddlon-aswn ar anwiredd yn fy nghalon, rwydd a gafodd efe yn Nghrist, ni wrandawsai yr Arglwydd," yna ni a gaem well bywoliaeth (Salm lxvi. 18.) Y mae Duw

угі gyd a chrefydd, ac yn yr ordin- ymguddio oherwydd cybydd-dod, hadau, nag ydym ni yn ei gael yn (Esa. lvii. 17:) er y gall y pechawr. Y mae “sicrwydd mawr od hwn yn aml gael ei guddio "cysur cryf”-a “llawenydd an- rhag dynion. Y mae balchder nhraethadadwy a gogoneddus," yn beth diniwed yngolwg llawer yn perthyn i grefydd Črist. o ddynion, ond y mae Duw yn ei

O na byddai i'r Arglwydd dde- fheiddio yn fawr, ac nid yw yı

[ocr errors]

agos at neb balch; ond y mae yn cwynfan-Efe a'i cofia ettomac ei ffieiddio, ac yn edrych arno o a drugarha wrtho,” (Ier. xxxi. 18, bell, (Salm cxxxviii. 6. Di. xvi. 5.) 20.) O! gristnogion, “na adY mae Duw yn sori wrth y rhai ewch ddistawrwydd iddo hyd oni duwiolaf, pan ymgyfodo eu calon, osodo efe Ierusalem yn foliant ar ac yn cuddio ei wyneb oddiwrth y ddaear,” (Esa. Ixii. 7.) J. E. ynt. Daeth digofaint ar Hezeciah Y Fron, Awst 8, 1831. oblegid i'w galon ddyrchafu, (2 Cron. xxxii. 25.) Y mae cenfigen, Ysgol šabbothol Caergybi a'i chang

Egwyddoriad a adroddwyd gan neu ddigofaint at rai o'n cyd. henau, mewn cyfarfod cyhoeddus yn ddynion, brawd, neu gymmydog, yn peri i Dduw guddio ei wyneb y dref hono. Nid oes cymdeithas â Duw i'w

YR WYTHFED GORCHYMYN. chael ond ar dir maddeuant; nid Gof. Pa fodd y mae yr wythyw Duw yn maddeu i'r anfaddeu- fed gorchymyn? gar, (Math. vi. 15.) felly ni all y Att. Na ladratta. digofus gael cymdeithas â Duw.

G. I ba ddyben y rhoddodd Y mae yr hwn sydd yn casau ei Duw y fath orchymyn a hwn i ni? frawd yn rhodio yn y tywyllwch, A. I ddangos ei ddaioni i ni, (1 Ioan ii. 11.) ac nid oes neb ac er ein cysur. sydd yn rhodio felly yn cael cym. G. Pa fodd yr ymddengys deithas â Duw, (1 Ioan i. 6.) Y daioni Duw yngwyneb y gormae llawer o bechodau ereill nad yw dynion yn sylwi nemawr ar

chymyn hwn?

A. 1. Trwy warafun i deb nynt, nac yn edrych yn waeth ar y dyn a fyddo hyw ynddynt; etto roddodd efe i ni, 1 Thes, iv. 6.

gymmeryd oddiarnom yr hyn a y maent yn annrhaethol gâs gan Dduw:

2. Trwy orchymyn i ereill :-ac y mae efe yn

cuddio ei wyneb oddiwrth ei bobl, pan y hyn fo ddyledus arnynt, Rhuf.

beidio ein colledu, ond talu yr byddo y beiau hyn yn cael eu zivi. 7.8. harbed ganddynt, gyhyd ag y y byddont heb edifarhau o'u wydrwydd mewn ffordd onest,

3. Trwy addaw bendithio diplegyd.

Diar. X. 4. xii. 11. Tra y byddo yr eglwys yn ddi. deimlad o bellhad ei Duw oddi

G. Pa fodd yr ymddengys wrthi, ac yn ddialar oblegid trist- gofal yr Arglwydd am ein cysur

? au ei Yspryd, a cholli ei gym- yngwyneb y gorchymyn hwn deithas, ac yn ddisyched am ei bre.

A. Trwy ymorphwys ar addesenoldeb a'i ymweliadau grasol, y

wid yr Arglwydd am ein cynnalmae perygl y pellhâ efe yn fwy, iaeth y'n

dysgir i fod

yn foddlawn “hyd oni chydnabyddont eu bai, i'r hyn sy genym, 1 Pedr v. 7. a cheisio ei wyneb." Och! a fydd

G. Pa bechodau a waherddir i ni adael i Dduw bellhau oddi yn yr wythfed gorchymyn ? wrth ein hysprydoedd, a chilio

Á. 1.' Pob lladrad ac anghyfo'n cymanfaoedd, heb alaru am iawnder, Lef. 19. 11. Deut. 25. 16. dano, a llefain am iddo beidio a'n

2. Attal talu dyledion cyfreithgadael, a thaer weddio am iddo lon, Lef. xix. 13. neshau attom, ac ymweled dra- 3. Cydsynied â dynion anonest chefn a ni?

0! bydded i'r eg. a lladronllyd, neu dderbyn y cyflwys gael ei deffro i daer weddio ryw a'u lladrad i'n tai, Diar. am iddo "fywhau ei waith,” (Hab. xxix. 24. iii. 2.) Clyw ocheneidiau ei bobl 4. Gorthrymu cymmydog mewn yn fuan-clyw Ephraim yn masnach, Lef. xxv. 14. Ecs. xxii.

[ocr errors]

3. Gwange neu awyddfryd modd dirgel, feddiannau a fwrir cybyddlyd y galon oddiar ba un ar lan y môr oddiwrth longу mae pob anonestrwydd yn ddrylliad, yn bechod ? tarddu, Marc vii. 21. 22. 1 Tim. A. Ydyw yn ddiammeu yn vi. 9. 10.

radd greulonaf o ysheilio, Obad. G. Pa ddyledswyddau a erchir xii. 13 yn y gorchymyn hwn?

G. Pa fodd y profwch fod A. Ein dyledswyddau tnag lladratta ar y fath amgylchiad attom ein hunain a thuag at ein yn greulondeb ? cymmydog

A. Oherwydd dyben y lladratG. Pa ddyledswyddau a ofynir tawr, Ioan x. 10. y rhan gyntaf, tuag attom ein hunain yngwyneb G. Ar ba achlysuron y gellir y gorchymyn hwn?

yn gyfreithlon fyned at longA. 1. Edrych yn ddyfal at yr ddrylliad ? hyn y rhoddodd yr Arglwydd ni A. Er achub bywyd, a diogelu yn oruchwylwyr arnynt, Luc xvi. eiddo, yn unig. 10-12.

G. A ydyw y rhai sy'n derbyn 2. Dilyn yn ddyfal ein galw- neu yn prynu eiddo a ddygir igaethau, Eph. iv. 28. Diar. oddiwrth long-ddrylliad yn droXxviii. 19,

seddwyr yngwyneb y gorchymyn 3. Bod yn ofalus na byddo hwn ? gwastraff nac afraid mewn dim A. Ydynt, Ps. 1. 18. Hab. ij. 9. sydd genym, Diar. xxiii. 26. a G. Onid ydyw llwyddiant mewn xxvii. 28.

cyfoeth y mae dynion yn addaw 4. Gweddio am ras i'n dysgu iddynt eu hunain yn y llwybr ni i ymwadu âg annuwioldeb, anghyfreithlawn hwn, yn demtasTit. ii. 11. 12.

iwn gref i ruthro i'r bai? G. Pa ddyledswydd au a ofynir A. Ydyw yn ddiammeu, ond tuag at ein cymmydog?

pa beth a ddywed yr ysgrythyr ? A. 1. Adferu colled ein cym- Diar, i. 10. a xiii. 15. a xviii. 9. mydog, hyd y mae ynom, Dent. G. Beth yw ein dyledswyddau xxii. 1-3.

tuag at bersonau ac eiddo à 2. Ceisio llwyddiant ein cym- gaffer ar lan y môr, neu leoedd mydog, hyd y mae ynom, Phil. o'r fath? ii. 4.

A. 1. Ymddwyn yn dirion at y 3. Iawni pob cam a wnaethom dynion, yn ol siampl Barbariaid i ereill, Lef. vi. 2-4.

Melita, Act. xxviii, 2-10. 4. Dilyn ein galwedigaeth yn 2. Cyflwyno yr eiddo yn ofalus ddiwyd, modd y caffom fodd i i'n gyfiawn berchenog, Lef. vi. 4. gynnorthwyo yr anghenus, Eph. G. A ydyw sefyllfa dlawd ac iv. 28.

isel unrhyw deulu yn rheswm 5. Ymddwyn tuag at ereill fel digonol i gyfiawnhau cymmeryd y dymunem i ereill ymddwyn neu brynu am bris isel eiddo a tuag atom ninnau, Mat. vii. 12.

gaffer yn y modd hwn? G. Ymha amgylchiad yr ym- A. Nac ydyw, ond mae ymesddengys tuedd anonest a thrach tyn yn drachwantus, yn groes i wantus yn fwyaf creulon ? orchymyn Duw, yn tynu melldith

A. Yn nydd colled ein cym- i'r teuluoedd, Diar, iii. 33. Zech. mydog, trwy dân, neu long-ddryll- v. 3. 4., iad, neu unrhyw amgylchiad cy- G, Beth a ddywed yr ysgrythyr ffelyb.

am y tuedd anonest trachwantus G. A ydyw cymmeryd, mewn hwn?

« ForrigeFortsæt »