Billeder på siden
PDF
ePub

2il. Yr amrywiol ffyrdd sydd 0! mor aml y ceir hyd yn gan ddynion i gymeryd enw Duw oed, dynion yn proffesu enw Duw yn ofer. Cymeryd peth yn ofer yn euog o lawer o'r pethan hyn, yw ei gamddefnyddio ; felly y a thrwm meddwl mai nid dieuog mae dynion yn camddefnyddio a gan yr Arglwydd ydynt. chamarfer enw Duw.

3ydd. Nodweddiad y cyfryw 1. Trwy arfer enwau a theitlau yn ngolwg Duw—"ei elynion Duw mewn ymadroddion cyffred--Mae bod yn elyn i un yn cynin, megis Duw a'm helpo i, Duw nwys bod yn wrthwynebwr iddo, a mendithio i, a'r cyffelyb. yn gasawr o hono, ac yn niweidiwr

2. Trwy dyngu a rhegi yn iddo. O! mor ynfyd yw gwrthhalogedig, yr hyn a wneir yn wynebu un Hollalluog : mor ddiofal gan lawer coegyn, fel pe afresymol yw casau un cyfiawn : bae yn meddwl ei fod trwy ac mor resynus yw ceisio niweid. hynny yn hard dach dyn

harddach dyn o lawer. io un da! 3. Trwy chwilio am le dirgel i Y mae yr hwn sydd yn cymeryd bechu ac i ymddwyn yn anghyf- enw Duw yn ofer yn gwrthwynebu iawn a halogedig, yr hyn sydd un Hollalluog, ond ni lwydda. yn taflu y dirmyg mwyaf ar holl- Y mae yn casau un cyfiawn, ond wybodaeth Duw,

ni ddianc yn ddigosp. Y mae 4. Trwy gymeryd creadigaeth yn niweidio un da hyd y gall, Duw fel gyrfa i bechu yn ei ond ni wna drwy hyn ond rhoddi erbyn, a threfn ei ragluniaeth yn sylfaen dda i'w gospedigaeth ei achlysur i'w gablu.

hun.

Tra y byddo Duw yn 5. Trwy ddarllen geiriau Duw Hollalluog, Cyfiawn, a Da, bydd fel geiriau dyn, a'u hadrodd ar tragwyddol gosp yn ysgrifenedig ben pob chwedl mewn tafarndai uwch ben yr hwn sydd yn cymer. a lleoedd eraill, er difyrru y yd ei enw yn

ofer. M. J cymdeithion. 6. Trwy ymarfer yn ffurfiol ag

GALLU DYN. ordinhadau Duw.

Mr. Cyhoeddwr,-Mae llawer ū. Trwy apelio yn fyrbwyll at o son yn y byd crefyddol yn y Dduw, trwy goelbrenau, toccyn- dyddiau hyn am Allu dyn! Dyau, neu unrhyw ffyrdd eraill. wed rhai fod gan ddyn anianol

8. Trwy arfer enw Duw mewn allu i gredu yn Nghrist, edifarswynion.

hau am ei bechod, a byw yn 9. Trwy gymeryd llw anudon, dduwiol, a llawer o bethau o'r a thyngu ar gam.

fath. Ond nid wyf fi yn gallu 10. Trwy dyngu i unrhyw gre. canfod un sail yn y Bibl i'r cyfadur, megis, enaid, cydwybod, ryw ddywediadau, ond yn hollol diafol, &c.

i'r gwrthwyneb. 11. Trwy ailadrodd chwedlau Diau fod gan Dduw allu i a llwon rhai eraill, i gael achlys- ofyn dyn, ac awdurdod gyfiawn ur i chwerthin.

i'w orchymyn at yr hyn oedd yn 12. Trwy gablu pobl Dduw, y ddyledswydd arno yn ei sefyllfa rhai sydd ar ei enw.

greadigol, ac sydd yn ddyled13. Trwy fod yn annghymed- swydd arno ef etto: ac y mae yr rol mewn bwytta ac yfed, a hyn oll oedd yn ddyledswydd gwisgo ; yr hyn, er ei alw yn arno yn y sefyllfa hono, yn ddyhaeldra a harddwch, nid yw ond ledswydd arno etto.

Diammeu boddio chwant, a gwastraffu mai trwy bechu yn erbyn Duw, trugareddau Duw.

ynghyd a chosp gyfiawn Duw am ei bechod yr aeth efe yn golygiad. O'i gariad, ei ddoethanalluog i gyflawni ei ddyled- ineb, ei ras, a'i drugaredd y tref. swydd.

nodd Duw ffordd i achub trwy Fel y mae dyn yn greadur gyfammod tragywyddol, yn yr syrthiedig ni sonia y Bibl am hwn y mae yr holl iachawdwrddim gallu o'i eiddo i wneuthur iaeth o ran ei gwreiddyn, 2 Sam. daioni, ond yn hollol yn y gwrth- xxiii. 5. wyneb. Dangosir fod yr holl Crist yn unig yw awdwr iachddyn, enaid a chorph, yn awdwriaeth dragywyddol i'r rhai golledig.

oll a ufuddhant iddo. 1. Dangosir ei fod dan gon- Yr Yspryd Glan, yn ol trefn y demniad a dedryd y cyfammod cyfammod hedd, sydd yn dwyn y o ran ei berson, Rhuf. v. 13. pechadur i gredu yn Nghrist er

2. Dan felldith y ddeddf, feliachawdwriaeth. nad oes ganddo fodd i ddyfod Mae dychweliad pechadur at oddi tani byth, Gal. iii,

Dduw trwy gredu yn Ngbrist yn 3. Ei fod dan lywodraeth cael ei ddangos yn un o weithred. pechod, a'i holl natur wedi ei oedd penaf Duw ei hun ; sef, ei llwyr lygru, Rhuf. ii. 12–19. “ fraich," Esa. liii. 1. “Gweith

4. Mae efe yn meddiant satan, rediad nerth ei gadernid ef,” Eph. Col. i. 13.

i. 19. “ Trwy allu Duw'y maent 1. Tystiolaeth Duw am ddynion yn gadwedig, 1 Pedr i. 5. Peth yn y cyflwr hwn ydyw, nes gall- anmhossibl gyda dynion yw bod ant ryngu bodd Duw, Rhuf. viii. 8. yn gadwedig, Mat. xix. 26. Mae mor hawdd ir Ethiopiad Bydded i hyn ein dwyn i alaru newid ei groen, a'r lleupart ei uwch ben ein sefyllfa, ac i lefain frychni, (yr hyn sydd aumhosibl) at Dduw am waredigaeth. ag ydyw i'r rhai a gynnefinwyd â 2. Gwelwn yr angenrheidrwydd gwneuthur drwg, wneuthur daioni, anhepgorol am yr Yspryd Glan i Ier, xiii. 23. Dywedodd Crist weithio yn anorchfygol ar eneidwrth ei ddysgyblion, nad allant iau dynion. ddwyn ffrwyth heb aros ynddo ef- 3. Bydded ein gweddi gyda'r ac, hebddo ef nas gallant wneuthur eglwys yn Psalm xlv. Gwregysa dim, Ioan xiji. 4, 5. A dywedodd dy gleddyf ar dy glun, O Gadarn, yr Apostol Paul, nad oedd efe a'i a marchog yn llwyddiannusfrodyr yn ddigonol i gymmaint a pobl a syrthio danat, &c. meddwl yr hyn sy dda, 2 Cor. jii:

AB ROBERT. 5. Ac os oedd dysgyblion Crist yn analluog i wneuthur da heb | Yn erbyn meithder yn y Drysorfa. gymhorth, llawer llai y gall dyn Syrı-Yn enw pob daioni pa anianol ryngu bodd Duw. Etto, beth ydyw yr achos fod y Traethnid yw hyny yn llai dyledswydd odau yn y Drysorfa mor feithion, arno yo awr nag oedd pan oedd pan y mae cymmaint o guro ar efe yn ei sefyllfa greadigol. Er hyny? Yn wir, oni bydd diwygei fod, trwy ymadael a'r sefyllfa iad yn hyn, yr wyf fi yn ofni y hono wedi myned yn gwbl anall-rhydd rhai hi i fynu. Da chwi, uog i gyflawni ei ddyledswyda, gadewch i ni gael ychwanego etto y mae yn gyfiawn i Dduw hanesion gwladol ac eglwysig, a orchymyn iddo.

thraethodau byrion ar amrywiol II. Mae dychwelyd ac adfern ganghenau o'r athrawiaeth sydd pechadur o'r cyflwr hwn yn beth yn ol duwioldeb. Hefyd, y mae . Dduw yn unig, ymhob ystyr a hanes y Cymdeithasfáau, er mor

rhagorol, yn rhy faith, (rai o hon- mae efe yn dyddanu ei bobl yn ynt, o lawer, Mae y wlad yn eu holl orthrymderau, ac y mae chwennych yn fawr cael enwau y gyda hwy yn y dwfr ac yn y tân, rhai a fyddont yn llefaru yn gy- fel na losgir hwynt gan y naill, ac hoeddus mewn Cymdeithasfâau, na foddir hwynt yn y llall. Ni ac ychydig, yn lled fyr, o'r pethau rydd efe ei bobl i fynu, ac ni a drinir yno yn neillduol.

lwyr âd hwynt ychwaith. Efe a Hefyd, y mae cyfieithiadau o bair i bob peth gyd weithio er waith Awduron saesonig yn an- daioni iddynt. Cydnabyddwch nerbyniol, os na byddant yn fyr ei law Ef yn y tro chwerw a gyfiawn, ac yn dra rhagorol. Gwell arfu â chwi ; Efe a wnaeth hyn. genym gael pethau yn wreiddiol Gweddiwch am gymhorth i gymer pe byddent waelach, na rhyw modi â'i droion. Mae dydd yn beth wedi ei ail dwymno, oblegid dyfod y gwelwch en bod yn unanfynych iawn y ceir hwnw heb iawn a da. Da yn yr amgylchiad flas y crochan arno, a blas mwg cyfyng hwn, yw cael cymhorth i hefyd, a rhyw lug-oer fydd ef nesâu at Dduw, rhoddi eich pwys wedi'r cwbl, yr hyn a bair iddo arno, ynghyd a'ch gofal a'ch weithiau droi ar y cylla. Gob- baich: efe a'ch cynnal-efe a'ch eithio y deffry llawer o'r rhai tywys hyd angau, er fod yr anenwog at y gwaith, ac y llenwir ialwch yn ddyrys, a'r ffordd yn y. Drysorfa â phethau buddiol, dywyll iawn yn awr i chwi. O a'r rhai hyny yn amrywiol, fel y ymddarostyngwch dan ei alluog gallo y bobl gael digon o amryw- law ef. A Duw y cariad a'r iaeth, yr hyn y maent yn ei fawr heddwch a fyddo gyda chwi, yw chwennychu.

gweddi eich cyfaill.
UN O'R DARLLENWYR.
Medi 27. 1830.

J. E. Talfyriad o Lythyr a anfonwyd at

Ychydig o ddywediadau Mr. Robert wraig weddw yn Llundain, ar

Roberté o Glynog. farwolaeth ei gwr.

Un tro, wrth gyfaill, coffaodd Mrs. D.

yr adnod yo y Bennod gyntaf o'r Anwyl Chwaer. Yr oedd Rhufeiniaid, “ Duw a'u rhoddes yn ddrwg iawn genyf glywed am hwynt i fynu,'' &c. Er nad oedd farwolaeth fy nghyfaill caredig i, efe wedi cyflawni y pechodau a ond eich anwyl briod chwi. Medd. enwir yno ;

etto
yr
oedd

yn

ofni yliais lawer am danoch; ond nid fod Duw wedi ei roi i fynu! Dyoes genyf ond ocheneidio dros- wedai, buasai fy nghefn yn sythoch, ni allaf eich cysuro na'ch ach hedd yw oni buasai yr effaith cynnal. Ond y mae un a alla gafodd yr adnod yna ar fy un sydd yn eich caru yn anfeidrol meddwl. fwy nag y gall un cyfaill daearol Clywais ef un tro yn Nghymwneud -un a wyr beth sydd oreu | manfa y Bala, yn pregethu ar er eich lles—un parod i wrando 2 Tim. 2. 9. “Ond gair Duw nis eich cri, aci'ch cynnorthwyo, a'ch rhwymir." Dywedodd, rywbryd cynnal, a'ch dyddanu &c. Ie, Tad ar ei bregeth, fel y bu efe unwaith yr amddifaid á Barnwr y gwedddan argyhoeddiad dwys am bechu won yw Duw yn ei breswylfa yn erbyn Duw, ei fod yn cenfigsanctaidd. Y mae efe yn hawdd enu wrth gyflwr y gwyddau ragor ei gael mewn cyfyngder. Tâl

Tal ei gyflwr ef fel pechadur! Am. galw arno yn nydd trallod ; y gylchiad y tro oedd fel hyn: yr

[ocr errors]

yr

yn

oedd efe fel Pererin Bunyan, yn lwg yn y gair accw, “Nagê, y tad teithio, a baich ei bechodau yn Abraham,” Luc xvi. 30. Dyweded gwasgu arno, nes iddo o'r diwedd Duw y peth a fyno, “Nagê,” gwympo i lawr ar y ddaear, ac yn ddywed y damnedigion. Ac wrth y fan, gyda ei fod ef i lawr cyf- ystyried hyny, medd ef, yn wir yr ododd gwyddau ag oedd ger llaw wyf fi yn meddwl nad oes fodd i iddo. Ď!' medd efe wrtho ei hun, mi fyned yno byth, mae yr elyngwyn eich byd chwi ragor fi, yr iaeth wedi ei lladd ynof. ydych chwi yn gallu ehedeg, a Yn awr Syr, os rhoddwch le minpau yn methu cerdded. Oh! i'r ychydig ddywediadau hyn yn mor hapus yw y cigfrain duon eich Trysorfa, gobeithio yr wyf y ragor fi. Yr oeddwn yn gweled byddant yn lles i ryw rai. Pa pob creadur yn ddedwyddach na beth ? onid oes arnom ninnau a mi: yr oeddwn yn gweled fy hun phob dyn yn yr oes hon gymmaint yn greadur dan felldith Duw! o eisiau Crisť a'r iachawdwriaeth Ond, eb efe, wrth wrando ar ryw sydd ynddo, a'r Yspryd Glan i'w frawd yn coffa yr adnod hon, chymhwyso at ein heneidiau ag · Canys Mab y dyn a ddaeth i oedd ar y gwr a ddywedodd ac a geisio ac i gadw y rhai a gollas- brofodd y pethau uchod? Ai tan id;" ar hyn, dattodwyd fy nghad- gellwair y gall rhai fyned i'r nefwynau, llanwyd fy enaid â thang- oedd mwy nag ereill? O! nage, nefedd yr efengyl, a gorlenwyd chwi a wyddoch Syr, na thwylled fy nghalon a'm genau â mawl. O! neb ei hun.

SELYF. medd efe, yr

oedd hen air rhydd pan oeddwn i yn rhwym; Trefn ac annhrefn mewn Cufarac fe'm rhyddhaodd innau, "Gair

fodydd pregethu. Duw nis rhwymir ;' Haleluiah

Mr. Cyhoeddwr, --A roddwch byth bythoedd, &c. Clywais ef yn dweud, ar ryw hoffi bod lle amlaf y bobloedd ;

chwi gennad i YMDEITHYDD sy'n ymddyddan, Mi fum i am ysbaid ac sydd yn sylwi llawer ar yr hyn o amser yn clywed y gair "iach. awdwriaeth” fel rhyw rigwm gan Ngogledd a Deheubarth Cymru,

a wel ac a glyw yma ac accw yn y Methodistiaid; ond, medd efe, i gyhoeddi ei draetbawd ar Drefn daethum i amgylchiadau o ran fy mhrofiad wedi hyny, ag y mae bregethu yr efengyl.

ac annhrefn Cymmanfaoedd i “jachawdwriaeth rad” i mi y

Yn nechreu mis Mehefin diw, gair melysaf a glywais erioed. eddaf, yr oeddwn yn Sir Flint ; Iachawdwriaeth rad ! O! diolch ac ar fy nhaith yn Nhreffynnon, yn dragywydd am dani, &c.

deallais fod yno Gyfarfod pregClywais ef yn dweud wrth ych- ethu gan y Trefnyddion Callinydig gyfeillion yn y tŷ ar ol preg- aidd : a chan fy mod i, fel milethu, Mi deimlais, medd efe, oedd ereill, yn hoff iawn o'u clywamser ar fy meddwl, droiau, y ed yn pregethu, cyfrifais yp fraint buaswn yn boddloni myned i uff- i gael aros yno'i wrando. Yr ern pe buasai yno ddim ond poe. oedd y pregethau yn dda iawn, a nau. Pe buasai yno ddim ond sobrwydd a gweddeidd-dra rhagpoenau, buaswn yn foddlawn i'w orol i'w gweled ar y gynnulleidfa dyoddef wrth feddwl fel y mae wrth wrando. Aethum, rhwng fy mhechodau wedi taro yn erbyn yr oriau addoli, i roi tro ar hyd y gwaed y groes; ond, medd efc, y dref, a chanfum bob ymddygiad mae yno elyniaeth yn erbyn Duw gweddus ymhawb o'r gwrandawyr a'i drefn, yr hyn a welir yn am- pan oeddynt yn myned ac yn dy

fod ar hyd y dref. Aethum oddi- ; fod yn Môn.) Yna yr attebwyd ynoi'm taith boreu dranoeth gyda i mi, mai Sassiwn eu galwent. hyfrydwch calon wrth fyfyrio ar Pan ddeallais hyny aethum cyn yr hyn a glywswn ac a welswn gynted y gallwn i chwilio am y yn y Cyfarfod crefyddol hwn. fan lle y pregethid; a chyfar

Ýmhen wyth niwrnod cynnalwyddwyd fi at faes, lle y gwelwn iwyd cyfarfod gan yr un Trefn- filoedd o bobl yn gwrando yn yddion yn Llanelwi, a chefais y sobr iawn ar y pethau a berthynfraint o fod yno hefyd. Mae yn ent i'w tragywyddol heddwch. Ni hyfryd genyf ddywedyd, fod yno chefais ond ychydig o'r bregeth dorf liosog o bobl yn gwrando y gyntaf; ond deallais ei bod yn gair, allan, gyda sobrwydd a bregeth ragorol yn erbyn pechodpharch. Ni welais ond tri phlen au yr oes, a ffrwythau y cnawd tyn yn chware yn agos i'r dorf, a yn gyffredinol. hwy a beidiasant ar un amnaid å Ymegniais i wrando y bregeth llaw. Mi sylwais na symudodd olaf, ond ofer fu fy nghais, canys neb o'i le (oddigerth dwy wraig) yr oedd ynghwr y dorf gannoedd cya diwedd canu, Ymddygodd o annuwiolion yn hynod o afreol. pawb hefyd yn weddaidd iawn us. Yr oedd y bechgyn yn rhwng yr odfėyon, yn y tafarn- pysgotta yn y ffrwd ddwfr oedd dai, ac ymhob man.

yn llifo heibio 'r dorf. Ugeiniau Peth rhyfedd ydyw gweled y ereill o bob oedran, yn siarad ac fath barch i weinidogaeth yr ef- yn dwndro, cerdded, taeru a'u engyl yn Sir y Fflint, yr hon, yn gilydd, gorweddian, &c. yn hollol ddiweddar, oedd yn ddihareb i'r yr un fath ag mewn ffair; yn byd am afreolaeth ei thrigolion. gwrthod gwrando eu hunain, ac

Ymhen y deuddeng niwrnod yn rhwystr i ereill. Ystyriais yn wedi hyny, dygwyddodd i mi fod ddwys, wrth weled y fath anyn Ynys Môn; ac ar fy nyfodfa mharch ar yr efengyl yn cael ei i Langefni yr 22ain o'r Mis, ddangos yngwlad y breintiau hanner awr wedi dau ar gloch y mawr ; ïe, mewn cyfarfod a drefprydnawn, gwelwn yr heolydd yn nwyd yn unig i bregethu yr llawn o bobl yn cerdded yn ol efengyl ac i ddiwygio y wlad. ac ymlaen mewn dirfawr ferw a Rhaid fod yr ymddygiadau afre. dwndwr, yn siarad ac yn chwer-olus ac annuwiol hyn yn boen thin, &c. a'r ieuengctyd yn gyp- mawr i bregethwyr a phroffeswyr lysau, megis yn debyg yr olwg yn y blaid boblogaidd hon o arnynt i rai mewn gwylmabsant, grefyddwyr,debygwn i. Clywais y neu ryw wyl lygredig arall. Yr diwygiwr effro hwnw, Mr. John oedd rhai o'r tafarndai yn llawn-Elias, lawer gwaith, mewn cyfion o ieuengctyd ac ereill. Aarfodydd o'r fath, yn rhybuddio phan ddyrchetais fy ngolwg yn sobr y gynnulleidfa rhag fynu, gwelais y ffenestri yn agored ymddwyn yn anfuclieddol ac af a dau gwpwl o feibion a merched reolus yn y cyfarfodydd hyn. yn cofleidio eu gilydd yn dra Y gwir yw, nid yw y pregeththrythyll ac anllad yr olwg ar- wyr a'r proffeswyr yn gweled mo'r nynt. Gan hyny wrth feddwl hanner a welais i, ac am hyny yr fod Swydd Môn yn ddihareb am wyf yn gweled eisiau cyhoeddi grefyddoldeb ei thrigolion, synais hyn. Mae y pregethwyr ar yr yn aruthr, a gofynais, Pa enw areithfa ac o'i hamgylch, a'r crefoedd ganddynt ar y cyfarfod yddwyr yn tynu ymlaen am wranhwnw, (canysgwyddwn fod gwyl- do i gael bendith; ac heb weled mabseintiau, &c. wedi llwyr ddar- y fath annhrefn a welais i ar yr

« ForrigeFortsæt »