Billeder på siden
PDF
ePub

Gwaith ei law ef ydym, a gwrth- Manteision na fedd dim cyfreithddrychau ei ofal

Mae ei allu iau dynol mo honynt er cymhell yn cynnal y bôd a roddodd ei ufudd-dod iddynt. Yn ail

, fel ei ddaioni i ni. Mae ei haelioni yn ddeiliaid rhaid i ni dalu yn ewyllein diwallu â bendithion y byw. ysgar y parch sydd yn ddyledus yd hwn, ac mae ei râs yn parotoi i'w fawrhydi. Ac nid ydyw hyny i ni ddedwyddwch mewn un ddim llai nag ymostyngiad o'r gwell. Ac nid ei greaduriaid yn galon; cydnabod yn ostyngedig unig ydym, ond ei greaduriaid ein bod yn dal y cwbl ganddo, ac rhesymol. Ac urddas ein natur yn derbyn pob peth oddi wrtho. ydyw, ein bod yn alluog i adna-Mae tywysogion daearol yn gorfod bod ac i fwynbau yr hwn a'n ymfoddloni ar gydnabyddiaeth gwnaeth. Åc fel creaduriaid ffurfiol, neu barch ymddangosiadrhesymol Duw, mae dwy berthol yn unig ; canys nid allant hwy ynas neillduol yn y rhai yr ydym ofyn ond yr hyn sydd allanol. yn sefyll ynddynt iddo Ef; myn. Ond ni dderbyn Duw, yr hwn sydd ych ystyriaeth o ba rai sydd yn yn gweled ac yn adnabod calonau anhepgorol angenrheidiol er iawn ei holl greaduriaid, ddim ond yr adnabyddiaeth o honom ein hụnhyn sydd yn dyfod oddi yno. Mae ain. Canys fel ein Creawdwr, yn gofyn addoliad oddiwrth ein Efe ydyw ein Brenin a'n Tad; holl enaid, yr hyn sydd yn y modd ac fel ei greaduriaid yr ydym yn mwyaf cyfiawn yn deilwng iddo ddeiliaid o'i deyrnas ac yn blant Et yr hwn a'u lluniodd, ac a roddei deulu.

odd iddynt y galluoedd hynny i'w Yr ydym yn ddeiliaid o'i deyrnas. adnabod a'i addoli. Yn drydydd, Ac fel y cyfryw yn rhwym, yn fel deiliaid ffyddlawn, rhaid i ni gyntaf, i ufuddhau yn ffyddlawn dalu yn siriol iddo y deyrnged mae i gyfreithiau ei deyrnas. Ac mae y manteision trwy ba rai maent

yn ofyn genym. Nid teyrnged o'r
fath
ag y

mae brevinoedd daearol yn cael eu cynyg i ni goruwch pob cyfreithiau dynol yn llawer. yn ei mynu ydyw hon ; y rhai Maent gwedi eu haddasu i fod er sydd yn ymddibynu cymaint ar budd neillduol pob un yn berson- eu deiliaid am gynnal eu llywodol, yn gystal ag er lles y cyffredraeth, ag ydyw y deiliaid arnynt in ; ac maent gwedi eu bwriadu hwythau am amddiffyn en medder ychwanegu ein cysur presenol ianau. Ond y deyrnged mae Duw yn gystal a'n dedwyddwch tra- yn ei gofyn genym ni ydyw teyrn

ged o fawl ac anrhydedd, yr hyn gywyddol. Maent yn cael eu cyhoeddi yn eglur a didwyll; yn nid ydyw yn sefyll mewn un angbawdd eu deall; ac y maent

en am dano oddi wrthym. Canys gwedi eu hysgrifenu mewn llyth mae ei awdurdod yn anymddibyn. yrenau teg a darllenadwy ar galon ol, a'i ogouiant yn ddigyfnewid ; pob dyn; ac y mae eu doethineb, ac mae yn anfeidrol alluog ynddo eu rhesymoldeh, a'r angenrheid ei hun i gynnal urddas ei lywodrwydd am danynt yn ddigon raeth gyffredinol. Ond mae yn hawdd i'w canfod. Maent yn cael ddyledswydd fwyaf naturiol areu cymhell gyda'r anogaethau nom ni fel ei greaduriaid. Canys cryfaf ag sydd yn bosibl er eff. nid ydyw ei glodfori, ddim ond eithio ar y meddwl dynol. Ac, os gosod allan ei glod ; ei ogoneddu oes rhai o honynt yn anhawdd, ddim ond dadgan ei ogoniant ; a'i mae y grâs mwyaf effeithiol yn anrhydeddu ydyw ei osod ef a'i cael ei gynyg yn rhad er cefnogi ffyrdd allan yn anrhydeddus yn a chynorthwyo ein hufudd-dod. ngolwg ereill. Ac fel mae hyn yn

ddyledswydd mwyaf rhesymol ar archolli trwy ystlysau ei weingreaduriaid tu ag at eu Creawd- idogion. Ac mae yr athrod a'r wr, felly mae yn deyrnged ay dirmyg a deflir yn uniongyrchol mae efe yn ei gofyn gan bob un lattynt hwy, yn cael ei ddirgelyn ol ei ddawn briodol i'w thalu. Wyro yn ei erbyn ef; ac felly Yn bedwerydd, fel deiliaid dy- mae yn cael ei gymeryd. Felly ledus, rhaid i ni ymostwng yn mae ceisio gwneyd gweinidogion foddlon a dystaw i'drefniadau a yr efengyl yn wrthddrychau o gweinyddiad ei lywodraeth, pa wawd, fel y gwna rhai, yn dangos mor dywyll a dyryslyd bynag y meddwl eithaf penrhydd ag adcas byddant yn ymddangos. Mae at Dduw a chrefydd; ac mae yn yo perthyn i bob llywodraeth ei ymddygiad tra anghyfaddas i dirgelion, y rhai nid all deiliaid ddeiliaid ei lywodraeth. Yn olaf, cyffredin dreiddio iddynt. Ac am fel deiliaid daionus, dylem wneuhyny nid ydynt yn gymwys i farnu thur a allom er derchafu ei deyrndoethineb ac uniondeb unrhyw as; trwy amddiffyn doethineb fesurau cyhoeddus; am eu bod trefniadau ei lywodraeth, ac ymyn anwybodus naill ai am eu drechu cymmodi ereill å hwynt, tarddiad, neu am y dyben o hon- o dan y tywyllwch a'r anhawsderynt; neu yote am gymwysder y au fyddo yn ymddangos ynmoddion, y rhai fyddo yn cyfodi ddynt ; yn wyneb cabledd yr oddi ar amgychiadau neillduol annuwiol llwyddiannus, ac ofnau pethau yn y cyfwng presenol. Pa ac ambeuon y credadyn trallodfaint mwy gwirioneddol ydyw hyn edig.-Dyna ydyw gweithredu fel mewn perthynas i lywodraeth Duw deiliaid cywir i Frenin y nefoedd. ar y byd, doethineb yr hwn sydd Ac mae pwy bynag a anghofio y yn mhell uwch ein cyrhaedd, ac rhan yma o'i gymeriad, neu a “nid ei ffyrdd ef yw ein ffyrdd ymddygo yn groes i hyn, yn dangni!" Pa fath bynag, gan hyny, yw os gradd fawr o ddyeithrwch ymddangosiad presenol pethau, iddo ei hun. ein dyledswydd ni fel deiliaid

(P'w barhau) ufudd, ydyw ymfoddloni; a chyf. rif doethineb a chyfiawnder i'n

UFUDD-DOD CRISTIOXOGOL. Gwneuthurwr, mewn hyder y Allar o Esboniad y Parch. C. Bridges gwna Brenin a Barnydd yr hol!

ar Psalm 119. ddaear yn iawn. Eto, yn bumed, Ad. 4. Ti a orchymynaist gadw dy fel deiliaid da o lywodraeth Duw, orchymynion yn ddyfal. yr ydym yn rhwym i dalu parch Y mae y Psalmydd yma yn teilwng i'w weinidogion : yn en- dechreu cyfeirio ei gyfarchiad at wedig os byddant yn dangos ei Dduw, trwy alw i gof y rhwymffyddlondeb i'w achos, a dyhewyd edigaethau i ufudd-dod a osodbur a diffuant dros ei anrhydedd; osai y gorchymyn Dwyfol arno; Os na byddant yn ceisio eu helw ac â'r hyn y teimlai fod ei ddedeu hunain yn fwy nag eiddo eu wyddwch ei hun yn gyssylltiedig. Hathraw dwyfol. Mae gwein- Canys hyd yn nod o dan yr oruchidogion llywodraethwyr daearol wyliaeth hono ac oedd yn cenedyn rhy fynych yn gwneyd hyn; a lu i gaethiwed, yr oedd llawer o byddai ada pe byddai holl wein- galondid yn gyssylltiedig â'r goridogion a chenadon y Brenin nef. chymyn i gadw gorchymynion yr. ol yn lân oddi wrth y cyhuddiad. Arglwydd yn ddyfal. “O na Nid petb anghyffredin ydyw i byddai gyfryw galon ynddynt i'm anrhydedd teyrn dacarol gael ei hofni i, ac i gadw fy holl orchymynion bob amser: fel y byddai da , wyliadwriaeth gael ei gosod ar fy iddynt ac i'w plant yn dragywydd- meddylian, fy ngenau, fy nhymol.” Ond sicr yw, nad allwn ni, merau, a'm hymgeisiau, fel na dan oruchwyliaeth o gariad, byth hyddo i ddim fy rhwystro, ord yn fod mewn diffyg cymhelliad i hytrach, fod i bob peth fy nghynufudd-dod ! Bydded i drugaredd northwyo i gadw gorchymynion yr au beunyddiol Rhagluniaeth gy- Arglwydd yn ddyfal. Bydded i ffroi y gofyniad, “Beth a dalaf i'r mi farchnata drosto ef, gyda'r Arglwydd ?” Bydded i drugar- holl dalentau a ymddiriedwyd i eddau mwy cyfoethog ei râs ein mi. Pa beth yw yr achos fy mod tueddu i roddi o honom ein cyrff unrhyw amser yn teimlo y gorchyn aberth byw, sanctaidd i Dduw.a ymynion yn drymion i mi ? Onid Bydded i gariad Crist ein cym- oblegyd fod rhyw ddiofalwch yn hell ni. Bydded i ystyriaeth o'r cael ei anwesu ; neu rhyw anwirgwerth â'r hwn y'n prynwyd ad- edd yn cael edrych arno yn y gofio i ni hawl yr Arglwydd ynom, galon; neu rhyw egwyddoro a'n rhwymedigaethau ninau i'og- anffyddlondeb yn gweithredu i oneddu Duw yn ein corff, ac yn ranu fy ngwasanaeth rhwng dau ein hysbryd, y rhai sydd eiddo Arglwydd, pan y dylwn yn hyDuw. Edrychwn ar Oen Duw! trach fod yn ymladd yn erbyn gwrandawn ei ddeisyfiadau ym- rhwystrau ymosodiadol, ac yn drechgar, ei ruddfanau pan adaw-ceisio eu gorchfygu oll trwy ddiwyd ef gan ei Dad, ei ddirboenau lyn yr Arglwydd yn fwy llwyrpan yn trengu—pridwerth ein frydol. O! am ysbryd o burdeb hiachawdwriaeth ni,ac yna ymof- a symledd duwiol yn ngorchymynwn a ddichon fod arnom eisiau ynion Duw. O! am y cariad cymhelliad ?

hwnw yr hwn yw prif wreiddyn Ond pa fath yw y golygiad diwydrwydd gwresog a pharaol, ysgrythyrol ar ufudd-dod Efeng- yn cymeryd lle pob cymhelliad ylaidd ? Gwaith yr Ysbryd ydyw arall i'm harwain yn mlaen yn yn ein galluogi i ufuddâ u i'r gwir-ngwasanaeth Duw. O! am fesur ionedd: a hyn yw dyben arfaeth helaeth o'r “ ddoethineb sydd Duw, “ yr hwn a'n hetholodd ni oddiuchod, yr hon sydd ddiduedd ynddo ef, cyn seiliad y byd, fel y a diragrith! byddem yn sanetaidd ac yn ddifeius ger ei fron ef mewn cariad,''

Ad. 5. O am gyfeirio fy ffyrdd i gadw

dy ddeddfau! ac yn olaf, fe'i dynodir fel yr unig brawf boddlonol o wirionedd ein Y mae yr Arglwydd yn wir proffes.b Gan hyny bydded i mi wedi gorchymyn cadw ei orchym. ymofyn bob boreu-Pa beth yw ynion yn ddyfal. Ond, och fi! pa y gwaith a benpodwyd i mi hedd le y mae ein gallu ? Fe wna Satan yw ? "Dysg i mi dy ffordd, O Ar y teimlad o'n gwendid yn esgus glwydd ; mi a rodiaf yn dy wir- am ddïofalwch. Y mae yr ionedd ; una fy nghalon i ofni dy bryd Glan yn ei ddysgu i ni fel enw. Bydded i mi arferu ys- annogaeth i weddi ac er ymarferbryd pryderus a gwyliadwrus, fel iad i'n ffydd. Os yw dy galon di, ag y gallwyf, yn fy ngorchwylion ddarllenydd, yn uniawn gyda Duw, beunyddiol, fod ar waith gydag yr wyt "yn cydsynio a'r ddeddf achos yr Arglwydd. Bydded i mai da ydyw;' yr wyt“ yn ym

hyfrydu ynddi yn ol y dyn oddi a Rhuf. 12. 1. 6 Matt. 12. 33. Ioan mewn ;,' ni fynit i un iot nac un 14. 15, 21.

tippyn o honi gael ei gyfnewid, ei

Ys

ysgafnau, neu ei ddiddymu, er o'n hollol anfedrusrwydd. Byddmwyn ei gwneuthur yn fwy cyd- ai yn llawn mor hawdd i ni gren ffurfiol â'th ewyllys dy hun, neu er byd, a chreu yn ein calonau un caniatau i ti fwy o ryddid a hunan- gweithrediad o fywyd ysbrydol, foddiant yn ffyrdd pechod. Ond neu un anadliad cywir tuagat yr ai nid wyt ti yn ocheneidio uwch Arglwydd. Ac eito nid yw ein ben dy fyrder; gan amcanu, yn hanallu yn diddymu ein dyledwir, at y prawf-reol perffaith o swydd.-Gwendid calon ydyw, sancteiddrwydd, etto yn dy am- yr hon ni all fod yn ddarostynged. serau goreu a'th gyrhaeddiadau ig i ddeddf Duw, yn unig obleguwchaf yn syrthio mor bell is lawyd ei bod yn gnawdol, yn llawn iddo; yn gweled y ffordd o'th gelyniaeth yn erbyn Duw.d A flaen, yn wir, ond yn ymdeimlo chan hyny, ein hanallu yw ein yn ddinerth i'w cherdded ? Yna pechod, ein heuogrwydd, a'n conbydded i deimlad o'th hollol demniad; ac yn lle esgusodi ein annigonedd i waith yr Arglwydd sefyllfa, y mae yn cau ein safnau, dy arwain at orseddfainc y gras, i y mae yn ein gadael yn amddifad weddio, gwylio, a dysgwyl, am o bob dadl o amddiffyniad ger ddylanwadau cryfäol ac adfyw- bron Duw. Felly amlwg yw fod iol Ysbryd y gras. Caled yn wir ein rhwymedigaeth yn parâu y buasai arnat, pe gadawsid dy mewn llawn rym, a’n bod yn waith ar dy ddwylaw dy hun. rhwym i ufuddau i orchymynion Ond os gorfodir di i gydnabod dy Duw, pa un bynag a allwn ni ai anallu “ i feddwl dim," llawer peidio. Pa beth gan hyny sydd llai i wneuthur dim “megye ogenym i'w wneuthur, ond dychhonot dy hun, yr ydwyt ar yr welyd y gorchymyn yn ol i'r nefun pryd yn barod i lefain “ Ein oedd gyda gweddi daer ar i'r A1digonedd ni sydd o Dduw.” le; glwydd ysgrifenu ar ein calonau bydd gras yn ddigon i'r gwaith y deddfau hyny, i ba rai y mae bob amser, a phan byddi wan yna yn gofyn ufudd-dod yn ei air. y byddi gadarn. “Hebof 'fi,' Ti á orchymynaist gadw dy meddai y Gwaredwr, "ni ellwch orchymynion yn ddyfal;" Cydnachwi wneuthur dim," ond a yw dy byddwn Arglwydd ein rhwymedachos oblegyd hyny, yn anobeith- igaeth ; ond ni a deimlwn ein iol. Pell iawn o fod felly. Gelli hanallu, Arglwydd cymhorth ni; bob peth trwy Grist yr hwn sydd attat yr edrychwn, “O am gyfyn dy nerthu. Y pryf Iacob a eirio ein ffyrdd i gadw dy ddyrna ac a fala fynyddoedd, ddeddfau.” Dyro yr hyn a orch. pan ddywed yr Arglwydd nac ymyni, ac yna gorchymyn yr hyn ofna, myfi a'th gynnorthwyaf.c å fyni.e Yn awr, fel megys i

Ond wrth olrhain cyssylltiad arddangos llawnder a chyfaddas yr adnod hon â'r un flaenorol, ni rwydd addewidion yr efengyl, allwn beidio sylwi mor ofalus y dychwelir y gorchymynion a'r .cedwir ar ganol y llwybr, fel i'n gweddiau yn oi drachefn o'r nef, cadw mewn pellder cyfartal oddiwrth y dybiaeth o hunan-ddigon- d. Rhuf 8. 7. Cymharer Gen. 37. 4. edd i gadw gorchymynion yr Ar. Ioan 8. 43. v. 40. 2 Pedr ii. 14. lle yr

olrheinir ein hanallu moesol, yn eglur, glwydd, a hunan gyfiawnâd yn yr | i gariad at bechod, nen annghrediuesgeulusder o honynt. Y cynyg- iaeth cildynus y galon, a chan hyny yn iad cyntaf i roddi ufudd-dod anesgusodol. Darlunir achos y paysbrydol a'n hargyhoedda yn fuan ganiaid hefyd, yn yr unrhyw olygiad,

ac oļrheinir y drwg i'r un ffynnonell c Esaiah 41, 14. 15.

wirfoddol. e. Augustine.

T

gydag addewidion o ras bywiol a phwyd Esaiah, os yw yr awdwr hyfforddiadol ; a dyben yr Arg- dysgedig gwedi llwyddo yn y rhan lwydd a atebir yn llawn. Ni arbenig hon o'r Prophwyd, y mae roddodd Efe y gorchymynion, gan yn brawf digon amlwg o wybodddysgwyl y gallom ni droi ein aeth ddofn o'r iaith Hebraeg. calonau ein hunain atynt, ond yn Y mae y cyfieithiad hwn yn hytrach, fel y byddai i'r argy- barod wedi ei osod ger bron gwyr boeddiad o'n hollol aunigonedd hyddysg mewn llythyriant Hebein bwrw arno ef, yr hwn a hoffa raeg, pa rai a'i canmolasant, gan i ni ei geisio, ac nad yw byth yn ddywedyd ei fod ymhell uwchlaw cael ei geisio fel hyn yn ofer. Nid yr holl gyfieithiadau a'i rhagflaen. dym un amser gan hyny yn cael asant; ac y mae wedi cludo i'r orchymyn, heb ryw addewid gyf- awdwr gymmeradwyaeth athraw tebol, yn ein nerthu at ein dy- Cadeiriawg o'r Allmaen, hynod dswydd, ar yr un amser ag y'n yn ei wybodaeth o, a'i lafur gyda'r 2,orchymyna ati. Ac yn y golyg- iaith Hebraeg. ad hwn, y dygir ynghyd, awdur- Pontcyssyllte.

I-Idid goruchel y Deddf-roddwr,

ESAIAH. liii. trollol annigonedd y creadur, a holl ddigonedd “ Duw pob gras."

1 Pwy á gredodd ein hymadrawdd;

Ac i bwy y datguddiwyd braich Digir ni i weddio am yr hyn sydd IEHOVAH? arnom ei eisiau; i fod yn ddiolch- 2 Canys tyfodd megis y blaguryn yn par am yr hyn sydd genym, ac i

ei wy id ef; ymddiried am yr hyn a addewir.

Ac megis y gwreiddyno dir sychedig:

Heb bryd ac heb degwch iddo ; a l'el hyn “pob peth sydd o Dduw." phan y gwelom ef, Ofe yw "Alpha ac Omega, y de- Nid oes olygiad, mal y dymunem ef. hreu a'r diwedd, y cyntaf a'r | 3 Bu efe yn ddirmyg, a diystyraf o iweddaf. Fel hyn y teyrnasa

wyr ;

Gwr y gofidion, ac hynodawl trwy gras yn orfoleddus.

Gosodir y finder; sylfaen mewn gras a “ dygir allan Ac megis yo cuddio ei wyneb ? maen penaf, gan weiddi, Rhad,

rhagom : had iddo.” Gwaith y Gwaredwr

Dirmyg oedd, ac ni wnaethom gyf.

rif o honaw. orphenir, a'r Iesu a goronir yn 4 Diau ein gwendidau ni á gymerodd Arglwydd pawb oll.” MINIMUS.

Ac ein gofidion ni, dygodd hwynt: At Olygydd y Drysorfa.

Eto cyfrifasom ni ef wedi ei ar

cholli; Syr-Y bennod ganlynol a gym.

Gwedi ei daraw gan Dduw, ac ei werwyd allan o gyfieithiad llyth- 5 Ond efe á wanwyd 'am ein trosedd

gystuddiaw. enoi, newydd ei gyhoeddi, o

au ni; "ebraeg cyntefig llyfr y Pro- Ac efe a friwwyd am ein camwedd. hwyd Esaiah, yn ol y nodau au ni:

Y asoraidd ; gan y Parch. John

gosp er ein heddwch ni á fu 'ar.

no ef; ones (Tegid), blaengeiniad

A thrwy ei gleisiau ef y daeth iach. precentor) Christ Church, Rhyd- âad i ni. chen. Y mae cyhoeddwyr y Cam-6 Nyni oll fàl y ddafad á grwydrasom; brian Magazine yn barnu mai y

Troisom ar neilltu, pawb i'w ffordd

ei hun; yfieithiad hwn yw y goreu a Ac IEHOVAH a wnaeth i ddisgyn daeth allan erioed, o ran agos

arno ef ein camweddau ni oll : wydd at yr iaith wreiddiol, Gan 7 Mynid tål; ac yntau á ddaeth yn waniatteir mai y 53in yw yr.

atebawl, ac nid agorodd ei enau ; hawddaf ei throi i iaith ddi

Màl yr oen á arweinir i'r lladdfa,

Ac fål dafad o flaen ei chneifiwr yn 3. hr o holl bennodau

y

Pro

efe arno;

[ocr errors]

fud;

« ForrigeFortsæt »