T. Lucreti Cari De rerum natura ...: the fifth book ...

Forsideomslag
Clarendon Press, 1910
0 Anmeldelser
Anmeldelserne verificeres ikke af Google, men Google tjekker indholdet og fjerner det, hvis det er falsk.

Fra bogen

Hvad folk siger - Skriv en anmeldelse

Vi har ikke fundet nogen anmeldelser de normale steder.

Andre udgaver - Se alle

Almindelige termer og sætninger

Populære passager

Side 46 - Like a tale of little meaning tho' the words are strong ; Chanted from an ill-used race of men that cleave the soil, Sow the seed, and reap the harvest with enduring toil, Storing yearly little dues of wheat, and wine and oil ; Till they perish and they suffer...
Side 46 - Let us swear an oath, and keep it with an equal mind, In the hollow Lotos-land to live and lie reclined On the hills like Gods together, careless of mankind.
Side 22 - ... deum sedes et templa locarunt, per caelum volvi quia nox et luna videtur, luna dies et nox et noctis signa severa...
Side 16 - Quod superest, ne te in promissis plura moremur, principio maria ac terras caelumque tuere ; quorum naturam triplicem, tria corpora, Memmi, tris species tam dissimilis, tria talia texta, una dies dabit exitio, multosque per annos 95 sustentata ruet moles et machina mundi.
Side 27 - Sed quibus ille modis coniectus materiai fundarit terram et caelum pontique profunda, solis lunai cursus, ex ordine ponam. nam certe neque consilio primordia rerum ordine se suo quaeque sagaci mente locarunt...
Side 5 - HORACE and the ELEGIAC POETS. With a Memoir of the Author by ANDREW LANG, MA, and a Portrait. 8vo, cloth, 14*.
Side 25 - Nunc tibi quo pacto ferri natura reperta sit facilest ipsi per te cognoscere, Memmi. arma antiqua manus ungues dentesque fuerunt et lapides et item silvarum fragmina rami, et flamma atque ignes, postquam sunt cognita primum.
Side 10 - Quare etiam atque etiam maternum nomen adepta terra tenet merito, quoniam genus ipsa creavit humanum atque animal prope certo tempore fudit omne quod in magnis bacchatur montibu' passim aeriasque simul volucres variantibu
Side 23 - Quantos tum gemitus ipsi sibi, quantaque nobis vulnera, quas lacrimas peperere minoribu' nostris! Nec pietas ullast velatum saepe videri vertier ad lapidem atque omnis accedere ad aras nec procumbere humi prostratum et pandere palmas ante deum delubra nec aras sanguine multo spargere quadrupedum nec votis nectere vota, sed mage pacata posse omnia mente tueri. Nam cum suspicimus magni caelestia mundi templa super stellisque micantibus aethera fixum, et venit in mentem solis lunaeque viarum...
Side 16 - Inde casas postquam ac pellis ignemque pararunt, et mulier coniuncta viro concessit in unum cognita sunt, prolemque ex se videre creatam, tum genus humanum primum mollescere coepit.

Bibliografiske oplysninger